Ronde twaalf: “Vergeet mij niet” 1


Vergeten

"We vergeten omdat we moeten, niet omdat we willen" (Matthew Arnold)

RONDEVERSLAG | 'Matpartij in Dordts café' kopte de krant vanmorgen vroeg en of ik het nu wilde of niet, de eerste beelden die zich bij het lezen hiervan aan me opdrongen waren die van een schitterende schaakpartij van twee spelers van De Willige Dame in Vissers' Poffertjessalon die in een fraai mat eindigde. Als je zoveel jaren in dat Dordtse café gespeeld hebt dan kan dat ook bijna niet anders. 'Matten' is overigens een woord dat in Amsterdam gebruikt wordt voor 'vechten'. Inmiddels al een beetje een vergeten woord zoals er zovele zijn.

De taal is dynamisch, woorden komen en gaan. Soms is dat logisch. Met het verdwijnen van de kolenkachel raakten ook woorden als 'kolenkit', 'kachelpijp', 'antraciet', 'eierkolen', 'briketten', 'pook' en 'mica' in onbruik. Het mooiste 'vergeetwoord' dat ik ken is 'zwerk', waarmee de lucht boven ons, de wolken aan de hemel, de hemelkoepel, het uitspansel - ook zo'n woord dat je, net als firmament, nauwelijks meer hoort - bedoeld wordt. Maar goed, gelukkig vinden er bij De Willige Dame in de interne competitie wel heel wat matpartijen plaats, maar gemat wordt er niet, hooguit mat gezet.

Het omgekeerde vindt natuurlijk ook plaats. Nieuwe woorden, neologismen, die de taal betreden. Ik noem er eentje en dat is het woord 'dissen', waarmee afkraken, beledigen (in de hiphopscene), minachtend afkraken of in de maling nemen bedoeld wordt. Het is ontleend aan het Engelse to dis(s), een in de jaren tachtig ontstane verkorting van to disrespect. Ik vond er de aanleiding in voor het plaatsen van het korte filmpje onderaan dit bericht. Daarin is GM Levon Aronian op goedmoedige wijze commentator GM Maurice Ashley aan het 'dissen' als de laatste zegt dat hij de regel 'doe niet te veel zetten achtereen met hetzelfde stuk' niet kent.

Helaas waren er in de twaalfde ronde, de eerste van de vier playoff-rondes, slechts vier partijen. Pieter en Pearl speelden met het eerste team als invaller mee. Er waren wat ziekmeldingen en wellicht had ook de gladheid op de wegen er mee te maken. Er was de afgelopen dagen immers nogal wat winterse neerslag uit het zwerk op ons nedergedaald. Ondanks de ontstentenis van zovele spelers vermeiden degenen die er wel fiducie in hadden aanwezig te zijn zich niettemin kostelijk. Als ik zo doorga dan lijkt het er overigens op of ik het Groot Dictee der Nederlandse Taal nieuw leven aan het inblazen ben...

Kornuiten

Gijs van Willigen werd deze ronde met wit gekoppeld aan zijn kompaan Koos van Dalen. Voor de aanvang van elke ronde tref je de heren vaak aan als ze als warming-up al even snel een partijtje spelen. Zo ook deze keer. Was het omineus dat Gijs bij het inspeelpartijtje reeds het onderspit dolf? In de Gunsberg-variant van het Vierpaardenspel (4. a3) speelde Gijs met veel aplomb de korte rokade waar hij toch beter het paard op c6 van een extra steuntje had kunnen voorzien. Dat kostte hem na afruil een pion, maar hij maakte het door eigen balsturigheid erger dan nodig door op de volgende zet ook nog eens de kwaliteit in te boeten. Toen hij daarna zijn stelling nog verder vernachelde door een loper weg te geven trachtte hij amechtig, om niet te zeggen aamborstig, Koos te ringeloren door mat in één te dreigen, maar met sardonisch genoegen riposteerde Koos met een aftrekschaak dat hem Gijs' dame opleverde. Gijs' koning moest uit de koningsstelling drossen en waggelde voortgejaagd door de tot harpij omgevormde zwarte dame nog enige zetten starnakel over het bord alvorens uiteindelijk op de katafalk te belanden.Gijs van Willige (l) - Koos van Dalen 12-12-2017 (Foto: Cor Paans)

Gijs van Willigen (l) en Koos van Dalen 12-12-2017


Confabuleren

Piet Schuller en Anne Meeldijk hebben al talloze partijen tegen elkaar gespeeld. Piet opende met wit als vanouds met 1. Pc3, de van Geet-opening. Beide spelers vermeden elk risico en smoorden elk oppositioneel iniatief in de kiem. Het zou confabuleren zijn de partij interessanter voor te stellen dan hij was. Anne miste de val 21. Df6 die hij kon opzetten en verkoos het om nog meer stukken te ruilen. Hij veroverde nog wel een pion, maar fnuikend voor wit was dat niet. Het pionverlies werd door het bezit van de open e-lijn voor Piet ruimschoots gecompenseerd. Op voorstel van Piet werd in gelijke stelling deemoedig tot remise besloten. Infaam was dit echter geenszins en het voorkwam in ieder geval dat de heren gebrouilleerd raakten.Anne Meeldijk (l) - Piet Schuller 12-12-2017 (Foto: Cor Paans)

Anne Meeldijk (l) en Piet Schuller 12-12-2017


Chimère

Fons Claessen speelde met wit tegen Wim Platje. Tot een echt handgemeen kwam het niet. Wim verviel weer in zijn pekelzonden van de laatste tijd door de Hanham opstelling van de Philidor als verdediging tegen 1. e4 te kiezen. Dat bleek ook deze keer weer niet de panacee te zijn. Wel leverde het Wim een goed te spelen verdediging op en oefende hij wat druk uit op de damevleugel. De rol van helleveeg die hij zijn dame had willen toedichten bleek een chimère. De dame had in het verdedigen van een pion op a6, aangevallen door een vermaledijd paard op b3, een extra taak die haar belette uit te groeien tot feeks en furie. Toen beide forten deskundig en na een partij zonder fouten volkomen op slot zaten, besloten de spelers op voorstel van Wim de kuierlatten te nemen en met een puntendeling op zak te gaan kijken naar het eerste team dat in de belendende kapel zijn uiterst belangrijke wedstrijd tegen Nieuwerkerk aan het afwikkelen was.Wim Platje (l) - Fons Claessen 12-12-2017 (Foto: Cor Paans)

Wim Platje (l) en Fons Claessen 12-12-2017


Larmoyant

Dick Korteland en John van Waardenberg waren de hoogst geklasseerde spelers die elkaar deze ronde troffen. In de Richter- Veresov-aanval ontstond een strategische partij, waarin Dick met 1. d4 en het fianchetteren van zijn koningsloper het centrum trachtte te beheersen en John zich actief verdedigde. Wellicht had Dick iets eerder tot een ruil van een paard tegen drie pionnen kunnen overgaan. Uiteindelijk deed hij dat wel en kreeg hij er twee pionnen voor, maar dit crapuul woog uiteindelijk niet op tegen de overmacht van John. Toen de dames van het bord verdwenen ging ook de zon voor Dick onder en allengs deemsterde het boven de witte stelling. Uiteindelijk moest Dick na lange strijd gebogen over de nooddruftige resten van zijn stelling met een larmoyant gemoed opgeven.John van Waardenberg - Dick Korteland 12-12-2017 (Foto: Cor Paans)

John van Waardenberg en Dick Korteland 12-12-2017


Zo dat was 'm dan weer voor deze ronde. Natuurlijk krijg je de verklarende woordenlijst erbij: Woordenlijst vergeetwoorden en later volgt hier op de website ongetwijfeld nog het verslag van de wedstrijd van het eerste team, maar nu wordt het de hoogste tijd dat ik eens eventjes stevig doch boetvaardig ga epibreren.

De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".

© Wim Platje 13-12-2017 15:01

Sponsor van deze ronde:

Edwin van Dongen - Speler van De Willige Dame


Een gedachte over “
Ronde twaalf: “Vergeet mij niet””

  • Heer Bommel

    Fabuleus geëxpresseerd, mijn waarde.
    Ook ik ga mij nu vermeien met een kortstondig moment van epibreren alvorens toebereidselen te treffen voor een niet al te copieus laat soupeetje.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.