RONDEVERSLAG | Niet zo heel lang geleden speelde een schaker die ik goed ken, met zwart een zet, die hij al honderden keren had gespeeld. Althans, dat dacht hij, want toen hij even later op het bord keek stond de pion waarvan hij dacht hem gespeeld te hebben nog steeds op zijn plaats..
In plaats daarvan had hij de tegenhanger van die pion op de andere vleugel een veld naar voren geschoven. Foutje in de links-rechtsoriëntatie kennelijk en dat luidde uiteindelijk zijn nederlaag in.
Zelf overkwam me twee dagen later iets dergelijks. Het verwisselen van twee zetten in een opening, die ik al honderden keren op het bord had gehad. Het kostte me een pion. Ik was er achteraf niet tevreden over en mijn kennis uit de gebeurtenis die ik hierboven beschreef gaf aan zeer teleurgesteld te zijn. Ik was niet tevreden, bij hem droop de teleurstelling na zijn teloorgang van z'n gezicht.
Eigenlijk was er ook op het bord na zo'n fout een 'teleurstelling' ontstaan, maar die woordspeling kwam maar heel even in me op. Veel interessanter vond ik de gedachte aan wat mensen over het woordje 'te' te melden hebben. Vaak hoor je: "Alles waar 'te' voor staat is niet goed, behalve tevreden (en teriyaki natuurlijk)".
Als iets te zout is, of te zoet, dan vind je het in ieder geval niet te pruimen, hoewel die me niet zoet genoeg kunnen zijn, maar dat terzijde. En ook te veel en te weinig voldoen niet aan wat we wenselijk vinden. Daarom zou ik er ook voor willen pleiten om na een nederlaag gewoon leurgesteld te zijn. Het is nergens voor nodig om 'te' leurgesteld te zijn. Gewoon leurgesteld is al beroerd genoeg. Je hoeft het niet te overdrijven. Laat dus gewoon de leurstelling van je gezicht te lezen zijn. Dat hoeft niet ook nog eens 'te' leurstelling te zijn. Het is eigenlijk al leurstellend genoeg zou ik zo denken als je op die manier je stelling loor ziet gaan. Wees er liever vreden mee dat je een beetje kunt schaken... Goed en nu rug naar de uitslagen van de tweede ronde, die had je nog van me goed.
Pearl Uyttenhove nam het met wit op tegen Fons Claessen, maar ik moet bekennen dat ik er niets van heb meegekregen, ook niet van deze spelers zelf deze keer, hoewel ze doorgaans wel een .pgn-bestandje of een verslag sturen. (Pearl Uyttenhove - Fons Claessen 1−0)
Bij Wim Platje, die met wit de Grand-Prix-aanval speelde tegen het Siciliaans van Jisk Liemburg lag het initiatief lang bij de witspeler, maar veel had het tegen de prima verdedigende zwartspeler niet om het lijf. (Wim Platje - Jisk Liemburg ½−½)
Rob Truijens kwam in een lange partij tegen Piet Schuller een stuk achter. (Rob Truijens - Piet Schuller 0−1)
Een zet voordat Ton van der Breggen mat kon geven, deed tegenstander Koos van Dalen, die behoorlijk wat materiaal voorstond, dat bij hem. (Ton van der Breggen - Koos van Dalen 0−1)
Maarten van Stee verwelkomen we als nieuw lid van De Willige Dame. Hij speelde direct mee en hield Pieter Hofstee heel lang van zich af, tot een klein foutje door concentratieverlies, pionverlies inleidde. Toch een goed debuut. Maarten zal ook mee gaan spelen met het achttal. (Pieter Hofstee - Maarten van Stee 1−0)
Cor Paans dacht met c6 een soort van Caro-Kann te gaan spelen tegen Dick Korteland, maar zag tot zijn bevreemding even later dat hij de zet f6 had gedaan. Daarover was hij achraf toch enigszins leurgesteld. (Dick Korland - Cor Paans 1−0).
De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".
Reacties zijn altijd welkom. Plaats ze helemaal onderaan bij "Een reactie plaatsen". Je e-mailadres wordt niet zichtbaar bij de publicatie.