DWD1: “Kansen moet je grijpen” 4

 
De Willige Dame bevond zich voor aanvang van de confrontatie op de ranglijst op de zesde plaats, terwijl Hendrik-Ido-Ambacht zich op de vijfde plaats van de ranglijst had genesteld. In de gevarenzone van klasse 2A dus, want van de acht teams degraderen aan het eind van het seizoen de twee achttallen die als zevende en achtste eindigen.

Het werd een wedstrijd als alle andere en tevens eentje die van alle andere wedstrijden verschilde. En zo is het natuurlijk gelukkig altijd, want niemand zit te wachten op steeds dezelfde wedstrijd, behalve dan de verstokte repetitiomaan. Genoeg gebazel... Naar de partijverslagen:

 
Het voordeel van de wegwerpgebaren die Han van Gorkom direct na afloop van zijn partij maakte, was dat ze aan duidelijkheid niets te wensen overlieten: De Willige Dame 1 stond achter. Han had zojuist met wit opgegeven in zijn partij aan bord vier tegen Ed van de Geer en was duidelijk zeer ontevreden met wat hij had laten zien. Han had al snel na het begin een paar pionnen ingeleverd en daar kennelijk niet voldoende compensatie voor teruggekregen. Het was derhalve duidelijk dat we niet tegen een voorsprong aankeken en dat er zou moeten worden gezwoegd voor een positief resultaat. (Han van Gorkom - Ed van de Geer 0-1)

 
Aan het zevende bord speelde Nicol Kimenai met de zwarte stukken tegen Klaas Bax, die bij sommigen van ons een bekende verschijning is, omdat hij ook bij Schaakgroep De Klockelaer zijn wekelijkse partijtje meespeelt. Er ontstond vanuit een Londensysteem een partij die in het begin maar niet 'los' wilde komen. Na het ruilen van een paard en een loper aan beide zijden geeft de computer op de veertiende zet nog maar één variant en dat is een remisevariant. Na 16.e4? van Klaas kwam Nicol echter ineens heel goed te staan. Hij kwam weliswaar een pion voor, maar de pion op g2 slaan in plaats van die op e5 zoals Nicol deed, had tot winnend voordeel kunnen leiden. Na het afruilen van de resterende lichte stukken en de torens bleef er een dame-eindspel over met zeven pionnen voor Nicol en zes voor Klaas. Geen van beide spelers had er kennelijk zin in om dat zware eindspel aan te gaan. (Klaas Bax - Nicol Kimenai ½-½)

 
John van Waardenberg, die aan bord vijf met zwart tegenover Aart Burggraaff plaatsnam, speelde met verwisseling van zetten de Slavische variant van het Grünfeld-Indisch. Het werd een voortdurend aftasten van waar misschien wat mogelijkheden lagen, gecombineerd met het doen van preventieve zetten om vooral vijandelijke activiteit in de kiem te smoren. Na al dat doorlopende aftasten van eventuele mogelijkheden, in combinatie met het nemen van profylactiche maatregelen ter insnoering van vijandelijke activiteiten, werd de partij na 22 zetten geruisloos remise. (Aart Burggraaff - John van Waardenberg ½-½)

Helaas liep de partij van Willem Weerdesteijn, met wit aan bord acht tegen Thomas Schepers, helemaal anders dan het zich aanvankelijk liet aanzien. Willem had op een gegeven moment goede kansen op winst, maar gemakkelijk zou het niet worden. Weliswaar had hij twee pionnen meer, waarvan een dubbelpion, maar de troepen waren al behoorlijk uitgedund. Beiden hadden naast een pion of zes nog een toren en een loper. Willem koos niet de beste voortzettingen en toen hij verzuimde de torens te ruilen werd de dekking van zijn eigen toren ondermijnd. Door een schaakje met een pion moest Willems koning de dekking van de toren loslaten en kwam er zo een plotselinge nul bij in de tussenstand. (Willem Weerdesteijn - Thomas Schepers 0-1)

 
1.d4 van Fons Claessen op bord zes werd door Emilian de Kievit beantwoord met 1...e5, het Hollands. Dat zie je niet zo vaak. Fons profiteerde in de opening jammer genoeg tot drie keer toe niet van een fout van Emilian. Het had hem de centrumpion van e6 kunnen opleveren. Ook van een mogelijkheid op kwaliteitswinst, met een heel goede stelling als gevolg, werd niet gebruik gemaakt. In plaats daarvan was er een vierde kans op het slaan van de pion op e6 die niet werd benut. Op g5 kwam Fons' paard door een fout in te staan.Op zijn beurt ontging dit de Ambachter, maar een tweede kans greep hij wel. Emilian ruilde de dames af en wilde dat ongetwijfeld ook met zoveel mogelijk stukken doen, maar gaf in plaats daarvan zomaar een paard terug. Fons: "Ik gaf een paard weg. Dat won ik later wel weer terug, maar ten koste van de stelling, de stukken komen verkeerd te staan." Dat was niet juist ingeschat volgens Stockfish die de stand als volkomen gelijk beoordeelt. Helaas zat er zelfs geen remise in. Een aantal mindere zetten van Fons ("De rest is gemodder. Na b3 is het of mat of het paard gaat verloren.") en sterk spel van Emilian die goed gebruik maakte van het loperpaar verhuisde het punt naar Hendrik Ido Ambacht. (Fons Claessen - Emilian de Kievit 0-1 *) )

*) Helaas is het aangeleverde bestand met de zetten van bovenstaande partij niet helemaal correct gebleken. In plaats van een pion op e6 in de opening had zwart een pion op d6 geposteerd. Daarom heeft u zojuist het verslag gelezen van een nooit gespeelde partij. De partij die wel werd gespeeld bevatte aanmerkelijk minder fouten, maar had echter wel dezelfde uitslag...

Met een achterstand van 4-1 zouden de overgebleven drie partijen moeten worden gewonnen om nog een matchpunt uit de muur te trekken. Ik geloof dat ik 'uit het vuur slepen' bedoel, maar ik heb inmiddels behoorlijk trek in een frikandelletje. Of een gehaktbal! Een momentje alstublieft. Schrijf zo weer door. Eerst effe snekke!

Blijf altijd geloof houden. Ook in het vrijwel onmogelijke, want als de nood het hoogst is, is er altijd nog een Nunnikhoven. Hans speelde met zwart op het eerste bord tegen Frank Plomp. Met zetverwisseling ontstond vanuit een damepionspel de hoofdvariant van de Gesloten Catalaan, waarin wit enig initiatief had. Dat initiatief mondde stapje voor stapje uit in een betere stelling voor wit, die trachtte van zijn pionnenmeerderheid op de damevleugel gebruik te maken. Hij miste echter het sterke 22.Lxd5 dat hem winnend voordeel had kunnen verschaffen. Wit speelde Lxd5 twee zetten later wel, maar gaf daarmee toen juist zijn voordeel grotendeels uit handen. Toch keerden de winstkansen voor Frank door goed spel zijnerzijds weer terug. Met 34.Db7 had wit na afruil van de dames het punt kunnen incasseren, maar hij liet dat na. Of de mededeling dat alleen winst de kansen van De Willige Dame op een gelijkspel nog levend zou houden bij Hans tot het aanboren van extra schaakvermogen heeft geleid valt moeilijk te bewijzen, maar feit is wel dat vanaf dat moment Frank het spoor een beetje bijster was. Het plan direct met de vrije a-pion door te stoten bleek wat te voorbarig en de zoveelste kans op beslissend voordeel liet wit ook liggen. Tot overmaat van ramp blunderde Frank plotseling in volkomen remisestelling, waarna Hans hem voor de zeer onaantrekkelijk keuze voor mat of dameverlies stelde. (Frank Plomp - Hans Nunnikhoven 0-1)

 
Helaas werd de hoop op een gelijkspel vrijwel direct daarna de bodem ingeslagen, de grond in geheid, de aarde in geramd. Pearl Uyttenhove had zich op bord drie met zwart van de Pirc-verdediging bediend tegen John van Hest. De opening verliep zonder dat een van beide spelers noemenswaardig voordeel behaalde. In het middenspel kwam Pearl wat beter te staan en na de blunder 25.Pxe6 van John had Pearl door het slaan van dat paard met zijn toren winnend voordeel kunnen krijgen, maar Pearl sloeg het paard op e6 met een paard en dat bracht hem even later zo in het nauw dat hij in inmiddels verloren stelling ook nog eens mat ging. (John van Hest - Pearl Uyttenhove 1-0)

Daarmee was de uitslag van de partij tussen Wim Jongeneel, met wit aan bord twee, en Charles Kuijpers niet meer van belang voor het eindresultaat van het team. Wat ik van de partij heb gezien was dat in een Franse doorschuifvariant een langdurige concentratie van stukken en dames zich bezig hield met het controleren, aanvallen en verdedigen van veld d4. Geen van beide spelers kon op enig moment aanspraak maken op de betere stelling. Het werd zo een hele lange partij met een terechte uitslag. (Wim Jongeneel - Charles Kuijpers ½-½)

De cijfers na de wedstrijd zijn zoals altijd kil: 5½-2½ voor Hendrik Ido Ambacht. Uit het bovenstaande moge echter blijken dat ook hier weer niet de werkelijke krachtsverhoudingen door de cijfers worden weergegeven. Een wrange les: Als je een kans krijgt moet je hem grijpen. De laatste wedstrijd tegen Dordrecht 3 zal moeten worden gewonnen anders is degradatie naar de derde klasse onvermijdelijk.

Klik hier voor de volledige uitslagen van deze wedstrijd.

De ranglijst en een overzicht van alle uitslagen vind je nadat de competitieleider van de RSB deze heeft bijgewerkt via "Extern" ⇒ "DWD-Viertal RSB Klasse 2A".