Stilleven met krakelingen...
RONDEVERSLAG | Het was nog behoorlijk druk in het speelzaaltje voor aanvang van de vijfde ronde. Er waren nog veel bezoekers van een uitvaartplechtigheid eerder op de dag. Die mensen hebben elkaar vast na afloop nog heel wat te vertellen, hun medeleven te betuigen of woorden van troost te spreken en komen misschien van heinde en verre. Die kun je natuurlijk niet zomaar de deur wijzen, omdat jij zo nodig daar wil gaan schaken. In de Trinitatiskapel zelf oefende, als ik de naam goed heb verstaan het Sint Surakoor. De Kerkeraadskamer was wel vrij, maar dan kan je maar net vier partijen onderbrengen.
Wat te doen? Nou, simpel. Wat we altijd doen in zo'n geval. Er verhuizen schakers naar de eerste etage. Daar bevindt zich de woonkamer van de beheerder, die in zulke gevallen een welkom toevluchtsoord is. Goed, drie partijen dus op de begane grond, met nog even wat drukte voor de deur en drie partijen op de rustige eerste verdieping.
Waar je in de Kerkeraadskamer speelt in een enigszins sjofele, schier spartaanse, omgeving en aan de straatkant waar soms nogal wat deining is, zit je boven in een schakersparadijs. Een ruime, bijzonder comfortabele en dubbele woonkamer straalt een warme, gezellige en uitnodigende sfeer uit. In de achterste kamer staat een grote, zachte, luxueuze hoekbank met dikke, veerkrachtige zitkussens en pluizige, kleurrijke sierkussens. Over de rugleuning ligt een warme, gebreide, donzige plaid die meteen een huiselijk, knus gevoel geeft.
In de voorste ruimte staat een elegante, stevige houten salontafel met een glad, glanzend tafelblad, waarop gemakkelijk drie schaakborden met toebehoren een ruime plaats kunnen vinden. Op de tafel staat een stijlvolle glazen vaas met verse, geurige bloemen en enkele kleine, sfeervolle kaarsen. Onder de tafel ligt een groot, zacht, hoogpolig tapijt dat warm, comfortabel en aangenaam aanvoelt onder de voeten.
Tegen de muur staat een moderne, brede televisiekast van licht, natuurlijk hout met strakke, minimalistische lijnen. Daarop staat een grote, ultradunne flatscreen-televisie met een krachtig, helder geluidssysteem. In de kast staan talloze netjes gerangschikte boeken, spelletjes, decoratieve objecten en mooie fotolijstjes.
De grote, brede ramen laten overdag veel helder, natuurlijk daglicht binnen. Ze zijn voorzien van lichte, luchtige gordijnen en zachte, elegante overgordijnen die de ruimte een rustige, verfijnde uitstraling geven. Aan de muur hangen smaakvolle, moderne schilderijen en decoratieve wandplanken met kleine planten en persoonlijke parafernalia. Op de vloer ligt een mooie, warme houten parketvloer die de woonkamer een natuurlijke, stijlvolle charme geeft.
Je mag niet zomaar boven spelen. O, nee! Daarvoor dien je te behoren tot de elite van De Willige Dame. De bijna aristocratische bovenlaag van De Sociëteit die zich na de indeling der partijen onmiddellijk afzonderde van het onrustig geroezemoes in de onderste regionen van het gebouw en van het schuim, het uitschot en het rapaille waarmee zij, zij het niet in het openbaar, de gewone huis- tuin- en keukenschakers van de club aanduiden. Ja, je gelooft het niet, maar de tweedeling in de maatschappij zet zich onmiskenbaar tegenwoordig ook voort in het verenigingsleven. Er is sprake van polarisatie, die op den duur nergens anders toe kan leiden dan tot ernstige tweespalt.
Hoe ik deze aantijgingen kan bewijzen? Waar de onderbouwing van mijn beweringen blijft? Ziehier ongelovigen: Het werd me duidelijk als in een openbaring, mijn ogen werden geopend toen ik zag dat die lui die boven schaakten vrijwel onder handbereik twee grote schalen hadden staan. Op de ene lagen verse, goddelijk geurende stroopwafels en op de andere hemelse aroma's verspreidende krakelingen! Dat alles voor de elite van boven, die het zich dan ook goed liet smaken. Alle schakers zijn gelijk, maar sommige schakers zijn gelijker dan anderen...
Goed, genoeg geknabbeld, gebabbeld en gefantaseerd. Hoe verliep de vijfde ronde van het voorjaarskampioenschap 2026?
Aan de top van de partijenlijst zette het indelingsprogramma de partij tussen Pearl Uyttenhove met wit tegen Erik Brok. 'Een kampioen tegen een kampioenendoder' zou er in de sensatiepers boven een paperazzi-artikel hebben gestaan, maar in werkelijkheid was het een gewoon partijtje schaak in de bovenkamer van Jan Lokhorst. Ik bedoel hier, om misverstanden te voorkomen, vanzelfsprekend de woonkamer van Jan op de eerste verdieping mee.
In een Engelse partij, en daarin het Bremersysteem om precies te zijn, was het Erik die in de opening niet goed genoeg bij de les was. Een paard op c6 en een loper op e6 schreeuwden om een pionvork. Pearl merkte dat ook op, viel met d4 een stuk aan, dat zich moest terugtrekken en na d5 was de vork daar en Erik een stuk achter, om maar weer eens een zeugma van stal te halen.
Toen Erik zich nogmaals 'verstapte' zoals Pearl het naderhand noemde en een loper cadeau deed was nog duidelijke wat al duidelijk was.
Het verhelderende commentaar van Pearl op de partij: "Erik verstapte zich twee keer en ik propte me vol met koekjes. De schildpad 🐢 heeft gewonnen." (Pearl Uyttenhove - Erik Brok 1−0)
Cor Paans startte met 1.c4 tegen Fons Claessen. Een Engelse partij werd het niet, want na 1...Pf6 2.d4 e6 3.Pc3 d5 4.e3 c6 stond het Semi-Savisch op het bord. Een stevige misrekening leek Fons een toren te gaan koste, maar door eerst met een loper op h7 te slaan verzachtte Cor het leed voor Fons. Hij kwam nu 'slechts' de kwaliteit en een pion achter in een overigens beroerde stelling. Toen Cor het kon afmaken door na een paardvork een toren buit te maken met schaak, zodat Fons geen mat in één kon geven, liet hij dat na en speelde een pion om het mat te voorkomen, waardoor Fons ontsnapte. Later schreef Cor ons nog over deze gebeurtenis: "Het schaak geven met het paard om daarna de toren te winnen, had ik wel gezien. Echter, om welke reden dan ook, heb ik deze zet verworpen, ik was het klaarblijkelijk weer even kwijt." Na dameruil werd, met wit in de betere stelling, remise gegeven. (Cor Paans - Fons Claessen ½-½)
Dick Korteland en Rob Truijens speelden een lange en interessante partij. Omdat de notatie die ik na afloop fotografeerde bij het naspelen op zijn minst multi-interpretabel bleek, kan ik hier slechts uit mijn geheugen opdiepen en neerpennen wat ik aan het eind van de partij zag. In het eindspel moest Dick, na het vastlopen van een zo op het oog heel kansrijke aanval, het met zijn dame en vijf pionnen opnemen tegen een paard, een loper, een toren en vijf pionnen van Rob. Dick kon, daardoor in staat gesteld door wat mindere zetten van Rob, een paar keer de kracht van de dame uitbuiten. Enkele dubbelaanvallen op de koning en een stuk leverde Dick winnend materiaalvoordeel op. (Dick Korteland - Rob Truijens 1−0)
Piet Schuller trad met de witte stukken aan tegen Pieter Hofstee. De heren zetten het eeuwenoude Giuoco Pianissimo, een variant van het Italiaans op het bord. De symmetrie in de stelling werd door Pieter verbroken, die op de koningsvleugel met 8...g5 de bestorming begon. Piet reageerde in eerste instantie adequaat, drong Pieter enigszins terug, maar begon door kleine onnauwkeurigheden op den duur zijn greep op de stelling te verliezen. De aanval met dame, loper en paard werd onstuitbaar en leidde uiteindelijk tot mat. (Piet Schuller - Pieter Hofstee 0−1)
De partij tussen Koos van Dalen en Wim Platje begon zoals hij altijd begint als Koos wit heeft: 1.e4 e5 2.Lc4. Na 2...Pf6, 3.Pc3 stond de Weense opening op het bord, waarin Koos een schijnoffer van Wim verkeerd behandelde, een dubbelpion opliep en een pion achter kwam. Geholpen door meer ruimte en het loperpaar kwam het initiatief bij zwart te liggen. Wim pikte nog een pion mee, vermeed een sluwe valstrik van Koos die hem zijn dame had kunnen kosten en nadat Koos wat al te optimistisch zijn dame voor een toren ruilde was het einde snel daar. (Koos van Dalen - Wim Platje 0−1)
Ton van der Breggen mocht het met wit uitvechten tegen Jan Siebelink en kreeg na 1.e4 met 1...e6 het Frans voor de kiezen en behandelde dat niet helemaal goed, want hij kwam al vlot een pion achter. In het middenspel dacht Ton de zwarte dame te kunnen winnen door het offeren van een loper, maar Jan had ongetwijfeld goed gezien, dat zijn dame gedekt was, zodat hij per slot van rekening er een stuk voor een pion aan overhield. Ton hield het daarna nog heel, heel, heel lang vol, maar het verlies van nog een stuk deed hem tenslotte besluiten de vlag te strijken. (Ton van der Breggen - Jan Siebelink 0−1)
De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".
Reacties zijn altijd welkom. Plaats ze helemaal onderaan bij "Een reactie plaatsen". Je e-mailadres wordt niet zichtbaar bij de publicatie.