Ronde 6: “De twee in het godshuis”


Een bijna surrealistisch beeld: Twee mannen in een verder lege kerk. Gedempt licht. De pijpen van een enorm kerkorgel weerkaatsen mat het licht van een aangestoken kaars. Gewijde stilte over het schaakspel dat beiden spelen. De strijd der geesten tastbaar in de ruimte aanwezig… Herenleed.
Johan Went (l) en Paul de Roos 21-03-2017 (Foto: Antonia van Wijngaarden)
Omdat er maar liefst negen partijen gespeeld werden in de zesde ronde van het voorjaarskampioenschap 2017 en de vergaderkamer bezet was, konden acht partijen, met wat inschikken hier en daar, gespeeld worden in 'De Kosterij'. Paul de Roos en Johan Went speelden in alle rust in de Trinitatiskapel en dat leverde bovenstaand beeld op. De rauwe realiteit voor Paul was, dat hij met wit besloot zich te verdedigend op te stellen. Hij kwam onder zware druk te staan en Johan eigende zich twee witte pionnen toe. De partij was de laatste die eindigde. Een lange kerkdienst derhalve. In het eindspel van koning, loper en zes pionnen voor Johan tegen koning, paard en vier pionnen voor Paul waren de vrijpionnen van Johan op de a- en b-lijn beslissend.

De opening van de partij tussen Gijs van der Willigen (wit) en Erik Wetselaar was wel de Siciliaanse, maar combineerde de kenmerken van de Scheveninger (e6) en de Najdorf (a6) tot een geheel eigen interpretatie. Niet het beste, maar wel creatief spel van beide spelers. Gijs deed met 13. h3 een mindere zet. Erik reageerde adequaat, won een centrumpion en prompt daarop nog een op a3 en een op b2. De zwarte dame en toren beheersten ook nog eens de open c-lijn. Op de 18e zet liet Erik na de partij met Pc4 direct uit te maken, maar hij koos ervoor om de dames te ruilen, waarna de winst hem eigenlijk ook niet meer kon ontgaan door de opmars van vrijpionnen op de a- en de b-lijn. Sterke partij van Wets!

Erik Wetselaar (l) en Gijs van der Willigen 21-03-2017 (Foto: Antonia van Wijngaarden)Pearl Uyttenhove opende weer eens met 1. f4, de Bird-opening. Hij bezorgde zichzelf onnodig een dubbelpion op de f-lijn, waardoor Anne Meeldijk wat beter uit de opening kwam. Op zet 15 had Anne een gezonde pion voor kunnen komen, maar hij koos een zet later voor een oersterk paardoffer, waarvoor hij twee pionnen kreeg. Erger voor Pearl was dat zijn koning zeer onveilig kwam te staan en dat zijn dame op de andere vleugel aan het stappen was. Anne vond, gelukkig voor Pearl, niet voor de winnende voortzetting (20. …; Ph5), waarna de partij vervlakte. Anne accepteerde het remise-aanbod van Pearl. Anne: “Dit was het ultieme koffiehuisschaak…”

Wim Platje zal zich, na thuiskomst en het raadplegen van zijn schaakengine Stockfish, vast wel even de ongelukkigste man op aarde gevoeld hebben en aangezien hij tevens de schrijver van dit stukje is kan hij dat bevestigen. In een Tweepaardenspel, de Morphyvariant daarvan om precies te zijn, offerde hij met zwart een pion om het initiatief te krijgen en drong Mark Hopman in de verdediging.

Die aanval had hij op de 15e zet moeten bekronen met de zet h5. Wim koos voor een paardoffer, dat Mark, terecht, niet aannam. Ook toen had de partij door Wim gewonnen kunnen worden, maar die combinatie vinden was heel wat lastiger. Wim zag het niet en maakte, tot zijn leedwezen achteraf, veiligheidshalve remise door herhaling van zetten.

Van de overige partijen kan ik slechts vertellen wat me ter ore is gekomen na afloop ervan.

Ton van der Breggen incasseerde met wit eerst een paard van Rob Truijens, maar gaf dat vervolgens weer genereus terug. Ton is kennelijk geen paardenliefhebber. Rob op zijn beurt kreeg met een toren en een loper te weinig terug voor zijn dame. Wie de voorlaatste fout maakt wint de partij en toen Ton te zeer probeerde een loper te behouden zag hij daardoor niet dat zijn dame genomen kon worden.

Rob Truijens (l) en Ton van der Breggen 21-03-2017 (Foto: Antonia van Wijngaarden)Ik kan de beginzin voor een partij van Piet Schuller als hij met wit speelt beter ergens op de computer opslaan, want ze zijn steeds hetzelfde: “Piet Schuller, met wit, speelde zoals gebruikelijk zijn geliefde Van Geet-openining (1. Pc3). Deze keer was het xxx die daarop een antwoord diende te vinden.” Zo, en dan deze keer even op de plaats van de kruisjes de naam van Koos van Dalen invullen en klaar is Kees. De partij verliep ‘vreemd’ volgens Piet. Hij leek een paard te winnen, maar het bleek een schijnoffer van Koos, die het paard weer terug won. Nog eens stukverlies kwam Koos echter niet meer te boven. De partij eindigde met mat.

Volgens Fons Claessen, die met zwart verloor van Tabitha Snikkers, kwam dat voornamelijk doordat Tabitha niet rokeerde en zij zich daardoor wat tempi bespaarde. Fons begon een aanval in het centrum, maar toe die fout liep “viel er van het eindspel niet veel meer te maken”.

Pieter Sandijck, die de witte stukken had, meldde na afloop, dat Willem Weerdesteijn in een val was gelopen, die hem een stuk in plaats van een pion kostte. Dat verlies was door Willem niet meer goed te maken.

V.l.n.r: Naomi Snikkers, Tabitha Snikkers, Pearl Uyttenhove en Fons Claessen 21-03-2017 (Foto: Antonia van Wijngaarden)Misschien kom ik nog op de partij tussen Naomi Snikkers en Hams Nunnikhoven terug als ik het notatieformulier kan bemachtigen. De spelers met de hoogste rating van de De Willige Dame troffen elkaar in deze ronde. Nadat er volgens Hans Nunnikhoven een loper van hem ergens was blijven hangen, moest hij wel in de aanval gaan om die achterstand te compenseren. Dat lukte en de partij eindigde tenslotte in remise.

De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".

© Wim Platje 2017