RONDEVERSLAG | De meeste schaakpartijen verlopen doorgaans zonder incidenten en in een goede sfeer. Er staat welbeschouwd in de krochten van het regionale schaak waarin velen van ons hun wedstrijdjes spelen trouwens niet eens zo heel veel op het spel.
Natuurlijk moeten de reglementair vastgestelde regels wel worden gevolgd. Op meningsverschillen en irritaties tijdens een partij zit niemand te wachten. Toch kan er wel eens een situatie ontstaan die minder prettig voor één of beide spelers is. Soms kan een voorval zelfs veroorzaakt worden zonder dat de spelers er iets aan kunnen doen. Als voorbeeld zal ik een incident beschrijven dat ik vrij recent zelf meemaakte.
In een externe uitwedstrijd speelde ik met zwart aan het tweede bord tegen een jonge tegenstander. Waar en wanneer dat precies was en tegen wie doet er voor het verhaal nu even niet toe. Het had overal en tegen iedereen kunnen zijn, maar laten we voor het gemak maar aannemen dat het in Barendrecht tegen Barend was. Door een wat te passieve verdediging van mijn kant kreeg mijn tegenstander de betere stelling en ondanks dat ik er in slaagde de dames te ruilen en een wat betere pionnenstructuur op het bord te krijgen, maakte ik me toch wel zorgen over het verdere verloop van de partij. Mijn opponent deed goede zetten en verbruikte erg weinig bedenktijd, terwijl mijn klok voor m'n gevoel twee keer zo hard liep als de zijne.
Ik deed na weer eens lang nadenken een zet, drukte mijn klok in, noteerde de zet en stond op om even de speelzaal te verlaten en in de ruimte ernaast bij de bar een kop koffie te bestellen. Dat duurde enige tijd en toen ik zonder morsen terugkeerde, merkte ik onmiddellijk op dat mijn tegenstander na te hebben gezet, ook even aan de wandel gegaan was. Ik noteerde dus zijn zet en verzonk weer in gepeins...
"Welke zet heeft u gedaan?" Ik schrok op uit mijn overpeinzingen. Het was m'n tegenspeler die me, staande aan de overzijde van het bord, die vraag stelde. "Welke zet ik gedaan heb?", vroeg ik een beetje verstoord, "Ik heb nog geen zet gedaan. Ik heb alleen even koffie gehaald..." Ik vond het niet zo gepast dat ik bij mijn overdenkingen werd gestoord, maar ik besloot het zo te laten. Hij was tenslotte nog jong en de tijden zijn nogal veranderd. "Wat is er met het respect voor de antagonist gebeurd?", zeurde een temerig stemmetje in mijn hoofd, dat ik echter meteen het zwijgen oplegde en tegen de grond sloeg. Ik wilde me weer aan het denken zetten, maar er kwam toch opnieuw wat storing: "Waarom heeft u dan de klok weer ingedrukt als u nog geen zet hebt gedaan?" Ik keek naar de klok en inderdaad stond aan mijn kant de klok ingedrukt. Zijn klok liep, terwijl hij als laatste had gezet. Vreemd...
De verklaring leek me al snel voor de hand te liggen. "Neem me niet kwalijk", sprak ik, misschien ietsje te luid, "Ik heb de klok niet ingedrukt na mijn terugkeer, dus als hij wel aan mijn kant is ingedrukt, dan bent u naar alle waarschijnlijkheid gewoon zelf vergeten om de klok na uw zet aan uw kant in te drukken. Dat kan niet anders." Hij zweeg even, maar kennelijk zat mijn reactie hem niet lekker. Waarschijnlijk vanwege de erin besloten toespeling dat het allemaal aan hem lag en de nadruk waarmee ik hem met 'u' aansprak. Ik wachtte op wat er onvermijdelijk nog zou gaan volgen...
"Ik weet honderd procent zeker dat ik de klok absoluut wèl heb ingedrukt na mijn laatste zet", zei hij getergd, "Zeker weten." Barend nam nogal bruusk plaats en drukte met een nijdige beweging aan zijn kant de klok in. Een snelle blik op zijn gelaat leerde me dat zijn eerst zo bleke wangen inmiddels een behoorlijke serie rode vlekken vertoonden. Ik had hem op dat moment eigenlijk op zijn gemak willen stellen, maar bedacht toen dat hij toch eigenlijk de eerste was geweest die met insinuaties was gekomen over wie de fout met de klok begaan had. Het stemmetje in mijn hoofd vond het kennelijk allemaal heel grappig en schaterde dat ik iets moest gaan mompelen over kaboutertjes die om te pesten stiekem klokjes indrukken, maar ik besloot er het zwijgen toe te doen en de zaak niet op de spits te drijven...
Terwijl ik alweer geruime tijd in diep gepeins verzonken was en mijn opponent langzamerhand weer vertrouwelijk verbleekte en wat rustiger ademhaalde was er een kleine beweging in mijn linker ooghoek die m'n aandacht trok. In mijn gezichtsveld verscheen een arm waarvan de hand die er aan vast zat zich bewoog naar de klok die hoorde bij mijn bord en mijn partij tegen Barend. De hand drukte de klok in aan mijn kant. Ik keek naar de speler van ons viertal die naast me zat en voegde hem toe: "Verdomme Fons, je zit de verkeerde klok in te drukken. Deze is van ons!" "O, neem me niet kwalijk. Ik zit weer eens niet op te letten geloof ik", antwoordde Fons, "Sorry mannen, sorry..." Even was het stil en keken we naar de klok. Ik drukte hem snel weer aan de kant van mijn tegenstander in. Ik keek op. Barend en ik keken elkaar zwijgend, maar toch duidelijk opgelucht aan. De partij eindigde in een van mijn kant zwaarbevochten remise.
En dit verhaal? Het is zeker waar gebeurd, daar hoeven jullie niet aan te twijfelen, maar of het ook werkelijk zo, op deze manier dus, is gebeurd, dat zullen jullie wel nooit te weten komen.
Willem Weerdesteijn speelde met wit tegen klassementsleider Pearl Uyttenhove en deed dat tegen de Czechvariant van de Pirc-verdediging. De uiterst solide Uyttenhoviaanse defensieve opstelling, maar ook de Weerdesteijnse fortificaties werden uit stevig materiaal opgetrokken. Kortom, er werd uiterst behoedzaam geopend. Langzamerhand kwam zwart wat actiever te staan. Een witte pionnenopmars op de koningsvleugel werd beantwoord met een zwarte opmars in het centrum. Pearl kreeg wat meer speelruimte en na het opruimen van een pion op c2, won hij via een kleine combinatie de kwaliteit. Willem gaf om de zaak te redden nog een paard voor een pion, maar ook dat bleek tevergeefs. Een vrijpion op de d-lijn maakte vervolgens het karwei af. (Willem Weerdesteijn - Pearl Uyttenhove 0−1)
Na 1.e4 d6 2.d4 zette John van Waardenberg voort met 2...e5. Dat schijnt 'Centre Game: Maroczy Defence' te heten. Wim Jongeneel ging voort met 3.c3 en kreeg vanuit enig openingsvoordeel al snel een zo goed als gewonnen stelling. Althans, volgens shaakmachine 'Stockfish' dan, die na dertien zetten de witte stelling een +4 geeft. Maar Wim is (gelukkig) geen schaakprogramma, deed veelbelovende, maar toch niet de allerbeste zetten en de in het nauw gebracht John besloot vanuit de ingewikkelde stelling af te wikkelen naar een eindspel waarin hij weliswaar zijn dame had opgegeven, maar daarvoor een toren, een loper en een pion had teruggekregen. Bovendien was de stelling van zwart goed speelbaar. Na het ruilen van een stel torens kwam Wim echter weer wat in het voordeel. Ondanks langdurig en taai verzet kon John het uiteindelijk niet bolwerken, waarbij ook het tijdnoodspook waarschijnlijk een rol speelde. (Wim Jongeneel - John van Waardenberg 1−0)
Piet Schuller koos voor de Najdorfvariant van het Open Siciliaans tegen de koningpionopening van de met wit spelende Jisk Liemburg. Ook een manier om te zeggen dat de partij begon met 1.e4 c5. Jisk speelde in de opening zeker op veilig risicomijdend. Piet speelde de opening zo mogelijk nog wat veiliger risicomijdender. Met 11...b4 had Piet het initiatief in de partij kunnen nemen. In plaats daarvan ging hij een ruil aan, die hem aan het eind van die ruil na het schijnoffer 15.Lxh7+ een pion kostte. Toen er even later nog een pion naar Jisk ging werd het lastig voor Piet. Jisk kreeg echter wel alle kans om stukken te ruilen en het paardeneindspel met twee pionnen meer zette Jisk ondanks lang verzet van Piet bekwaam om in winst. (Jisk Liemburg - Piet Schuller 1−0)
Vanuit de Engelse opening ontstond in de partij tussen Cor Paans en Dick Korteland een Koningsindiër, waarin Cor in de opening een pionnetje voorkwam, maar die voorsprong even later weer teniet zag gedaan. Lang ging het gelijk op. Kennelijk hadden de spelers zich al verzoend met een remise, maar toen Cor het foutieve 31.Pxe6?? speelde nam Dick terug met 31...Kxe6, 31...Txe6 was nog beter, dat hem de winst had moeten brengen. In plaats daarvan bood hij remise aan, wat Cor accepteerde. (Cor Paans - Dick Korteland ½−½)
Wim Platje voerde de witte stukken aan in een Spaanse partij tegen Rob Truijens. Volgens het openingenboek dat in mijn computer zit kwamen ze via de Steinitz-verdediging in de Gesloten Berlijnse verdediging terecht en daarbinnen gingen de heren van de 'Hedgehog-variant' naar de 'Tarrasch Trap'. Nou, het valletje in die 'Tarrasch Trap' hebben ze waarschijnlijk helemaal niet gezien, want niemand trapte in wat voor 'Trap' dan ook. Wim verknoeide wel het voordeel dat hij uit de opening kreeg grotendeels, maar hield er nog wel een pion aan over. Die moest hij na een foutje in de concentratie ook weer inleveren, zodat de partij op remise afstevende. Beiden bezaten in het eindspel vijf pionnen en een toren. Wim een paard, Rob een loper. Het was het paard dat Wim in een aftrekschaakje gebruikte om de kwaliteit en de partij te winnen. (Wim Platje - Rob Truijens 1−0)
In de partij tussen Fons Claessen (wit) en Ton van der Breggen moest laatstgenoemde al snel hozen om niet heel rap ten onder te gaan. Fons speelde in het Londensysteem de zet 4.Pb5 net een zetje te vroeg. Ton vond met 4...e5 echter niet de beste tegenzet. Na 4...Pa6, de enige juiste verdedigende zet was er niet veel aan de hand geweest. Een witte pion drong nu de zwarte stelling binnen en na 8...Kxf7 staat zwart al verloren. Toch had Fons betere voortzettingen kunnen kiezen dan hij deed, maar de overwinning kwam nooit in gevaar. Fons: "Vanaf toen was het afwikkelen. Wit stond glad gewonnen, geloofde het wel en zag allerlei matvoortzettingen over het hoofd. Het was meer van: We ruimen het bord leeg en promoveren wel." (Fons Claessen - Ton van der Breggen 1−0)
Het Italiaans, om precies te zijn het 'Giuoco Pianissimo' kwam op het bord in de partij tussen Koos van Dalen en alle andere aanwezige schakers verzameld in 'Persona Fictiva' Willie Damen. Beide spelers kregen afwisselend enig voordeel, maar veel was het niet. Uiteindelijk was het Koos die aan het langste eind trok. (Koos van Dalen - Willie Damen 1−0)
De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".
Alle foto's van deze ronde kun je zien bij "Intern" ⇒ "Foto's".
Reacties zijn altijd welkom. Plaats ze helemaal onderaan bij "Een reactie plaatsen". Je e-mailadres wordt niet zichtbaar bij de publicatie.