Eerste ronde: “Alleen maar gedoe” 7


Hitte in Dordrecht: Fontein op het StatenpleinHet is heet geweest vandaag. Verdomd heet. De ondergaande zon belooft een zwoele septemberavond. Een paar mannen ontmoeten elkaar in de Vriesestraat. Het is duidelijk dat ze elkaar kennen, want er worden handen geschud, grappen gemaakt. Uit alles blijkt dat ze elkaar al enige tijd niet hebben gezien. Voor de kapel blijven ze staan. De groep groeit aan. Dit kan geen toevallige ontmoeting zijn. Als er zich ook nog, tot kennelijke verrassing van de aanwezige heren, twee jongedames bij de groep aansluiten wint zijn nieuwsgierigheid het van zijn discretie. Als iedereen naar binnen wordt geroepen besluit hij zo onopvallend mogelijk langs het geopende raam te lopen. Eigenlijk geneert hij zich voor zijn vrijpostigheid. Schichtig waagt hij een snelle blik naar binnen. De schaakborden, klokken en schaakstukken die hij ziet zijn zo'n beetje het laatste wat hij verwacht had. Dus toch geen kerkkoor, zoals hij eerst veronderstelde. Hij schudt zijn hoofd. Schaken... en dat met deze hitte... Waar je zin in hebt. Dan loopt hij door en slaat de Gasthuissteeg der Blinde Lieden in. Zijn hand streelt vluchtig de oude stenen van het kerkje. Uit hoge ramen dringt zacht het gezang van ijle vrouwenstemmen tot hem door. Even blijft hij staan luisteren. Dan loopt Olivier glimlachend bij de gedachte aan engelen die elkaar hun zetten toezingen de stad van de vroege avond in.
Verzamelen bij de Trinitatiskapel: 13 september 2016 (Foto: Tom van Bokhoven)
Vroeger, in de Vissertijd, zou ik op dit moment de per e-mail aangeleverde kopij hebben gekopieerd en geplakt. Ik zou er wat foto's bij hebben gedaan, een blokje met uitslagen hebben gemaakt en een link naar de ranglijst hebben geplaatst. Nu moet ik het zelf doen en lopen jullie het risico, dat ik in een literaire bui ontwaak. In ieder geval is nu het bovenstaande beschreven als gezien door de ogen van een toevallige verbaasde passant, maar het geeft wel weer hoe we elkaar na het lange zomerreces weer ontmoetten.
 
Een nieuwe locatie, een nieuwe Willige Dame en allemaal blij met de doorstart waarvoor we gekozen hebben.De opkomst was goed en iedereen was op tijd. Verrassend was dat de zusjes Naomi en Tabitha Snikkers toch besloten hebben om in de interne competitie mee te spelen. Dat wordt hogelijk gewaardeerd. In een kleine vereniging telt ieder lid voor twee. Voorzitter Cor riep iedereen aan het begin van de avond op om vooral mee te helpen door wat van zijn vroegere taken over te nemen. Met name wordt er een teamleider voor het tweede team gezocht, die de zaken rond de externe wedstrijden kan regelen. Hij bedankte Jan Lokhorst, de beheerder van de kosterij voor zijn zeer welwillende medewerking en na nog wat mededelingen van huishoudelijke aard maakte hij de indeling bekend en kon er worden geschaakt.

De vetste letters op het affiche van de eerste ronde toonde de namen van Naomi Snikkers en Hans Nunnikhoven. Het lot zorgde ervoor dat twee grote kanshebbers op de titel elkaar al in de eerste ronde ontmoetten. Als ik het goed gezien heb kwam er na e4 van Hans de Tsjigorin- verdediging van het Spaans op het bord. Het werd een lange en zware partij. Toen de materiaalverhouding geslonken was tot een paard en twee pionnen voor Naomi en een toren en een pion van Hans bood Hans, ondanks zijn grote voorsprong in tijd, remise aan. Naomi, met nog twee minuten op de klok, accepteerde dit met: "Anders krijg je alleen maar gedoe en een heleboel heen en weer geschuif."

Tabitha Snikkers bleek het schaken na lange afwezigheid nog niet verleerd te zijn. Ze trakteerde John van Waardenberg op een stevige Koningsindiër waar hij niet doorheen kwam. Het was de langste partij van de avond. Remise op voorstel van John.

Wim Platje speelde met zwart wat te scherp in de opening. Dat kostte hem wat tempi en het verzekerde Rob Truijens van een langdurig initiatief. Wim offerde een pion voor tegenkansen, zadelde Rob met een dubbelpion op en offreerde vervolgens een remise. Rob aanvaardde dat.

Han van Gorkom speelde weer eens een keer intern. Vanwege de eerste avond op een nieuwe locatie vond hij het toch min of meer een verplichting om dat te doen en hij had zich vanuit zijn werk gehaast om op tijd aanwezig te zijn. Tegenstander Ton van der Breggen, goedlachs als altijd, deed zijn uiterste best, maar vroeg stukverlies deed hem de das om.

Pearl Uyttenhove trof met de witte stukken Anne Meeldijk. Het werd een Siciliaans vleugelgambiet, maar voordeel haalde Pearl niet uit zijn pionoffer. Ergens aan het einde van het middenspel ging Anne in de fout, wat hem de kwaliteit, een pion en een beroerd eindspel zou gaan kosten. Pearl is met deze winst de eerste klassementsleider van De Willige Dame in de Trinitatiskapel.

Piet Schuller opende weer eens met de Van Geetopening (1. Pc3), maar veel plezier had hij er niet van. Gijs van der Willigen had twee ijzersterk samenwerkende torens en maakte een pion buit. Wellicht speelde de wat krappe ruimte Piet parten. Met twee partijen aan een iets te kleine tafel is de ruimte voor de klokken wat beperkt. Piet drukte dan ook herhaaldelijk de klok in die behoorde bij de partij van de buren, maar slaagde er niettemin toch in om grandioos door zijn eigen vlag te gaan.

Johan Went kwam tegen Paul de Roos een kwaliteit en een pion voor. Paul kon daar slechts een paard tegenover stellen. De toren maakte zich gereed om de ene na de andere pion op te peuzelen en dat was genoeg voor de winst.

Voor de ranglijst en de uitslagen kun je via de menu-items "Intern" ⇒ "Ranglijst" naar het overzicht.

Tom van Bokhoven maakte weer een fraaie fotoreportage, die je via deze link kunt bekijken.
Rob Truijens licht zijn eerste zet nog even 'toe' (Tom van Bokhoven)

© Wim Platje 2016



7 gedachten over “
Eerste ronde: “Alleen maar gedoe””

  • Naomi & Tabitha Snikkers

    Hallo Willem,

    We hebben op de site rondgekeken en het verslag gelezen.
    Ziet er allemaal super uit. We hebben ook al de nieuwe facebook-pagina geliked.
    Goed dat de Willige Dame zo moderniseert.

    Groeten,
    Naomi en Tabitha

  • Hans Verberg

    Beste Wim,

    Dank voor de toezending en daarmee de mogelijkheid om de sfeer tóch mee te krijgen.

    Met hartelijke Spaanse groet,

    Hans

  • Ton Slagboom

    Willem e.a.

    prima opkomst en, zoals we gewend zijn van je, fraai stuk.
    DWD moet blijven !

    • Ton van der Breggen.

      Zo snel als Anne v/d Breggen was op de racefiets, zo snel speelde Han mij van het bord.
      Een waar slagveld. Maar niet getreurd, nieuwe ronden nieuwe kansen, kortom een gezellige avond.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.