Pearl Uyttenhove
RONDEVERSLAG | De beslissing in het voorjaarskampioenschap 2026 van de Dordtse schaaksociëteit De Willige Dame viel uiteindelijk pas in de laatste, de vijftiende ronde op 9 juni. Er waren toen nog twee spelers in een verbeten strijd om de titel 'Voorjaarskampioen DWD 2026' gewikkeld: Pearl Uyttenhove en John van Waardenberg.
Pearl stond in de ranglijst na veertien ronden op 1032,8 punten, John volgde op 967 punten. Aan een remise zou Pearl dus voldoende hebben om de titel, zijn tweede, binnen te schaken. Voor de bronskleurige vetleren troostmedaille maakten nog wat meer spelers een kans. Dick Korteland (693,3), Wim Platje (669,8), Jisk Liemburg (655,3) en Fons Claessen (637,0) konden nog een greep naar de derde plaats in de eindrangschikking doen. Om maar meteen met de deur in huis te vallen beginnen we hieronder met het verslag van de partij tussen Pearl en Jisk.
Pearl Uyttenhove speelde met 1.c4 het Engels in de partij tegen Jisk Liemburg. Beiden kozen voor een gedegen, niet al te avontuurlijke opening. Pearl had natuurlijk aan een puntendeling voldoende en Jisk is, althans bij het schaken naar mijn indruk, niet geneigd tot avonturen in de avonduren. Beiden fianchetteerden de koningsloper, rokeerden kort en Jisk kwam met de opstoot 10...f5, onmiddellijk door Pearl beantwoord met de tegenstoot 11.f4. Misschien een beetje te onmiddellijk, want het kostte hem wel een pion. Toch kreeg Pearl door wat mindere zetten van Jisk de wat betere stelling en rond de twintigste zet gloorde zelfs de winst. De riante stelling werd echter door Pearl vakkundig om zeep geholpen, waarna Jisk al even vakkundig Pearl opnieuw een grote kans op de zege bood. De geschiedenis herhaalde zich echter, de stelling verwaterde en loste tenslotte op in de schimmige verten van de Oneindige Remisereeks. Pearl Kampioen! (Pearl Uyttenhove - Jisk Liemburg ½−½)
John van Waardenberg opende de partij tegen Dick Korteland met 1.Pf3, de Réti-opening. Al vlot echter kreeg het spel het karakter van een gewoon open spel, omdat na de zetten 1.Pf3 Pc6 en 2.g3, 2...e5 en 3.e4 werden ingelast. Die opening heeft zelfs een naam: De Konstantinopolsky. Leg het daar maar even neer... Mede door het ruilen van de vier lopers en de dames was de stand na een vijftiental zetten volkomen in evenwicht. Dat veranderde niet, tot vlak voor het einde van de partij. Met 23.Td2 deed John toen een nogal zwakke zet. Het juiste antwoord van Dick, 23...Pc5 had hem wellicht winnend voordeel kunnen verschaffen, maar direct na het uitvoeren van die zet besloten de heren anders. John werd derhalve tweede en Dick werd derde in het kampioenschap en verdeelden zo de restjes die Pearl overliet. (John van Waardenberg - Dick Korteland ½−½)
Wim Platje speelde met wit tegen Erik Brok. In de Steinitzvariant van het Spaans was de lange rokade, die Erik uitvoerde een foute beslissing, die Wim met een simpel Dxa7 winnend voordeel had kunnen brengen. Hij zag de zet wel, maar oordeelde toch dat het blijven verdedigen van een eigen centrumpion op e4 een hogere prioriteit had. Erik ontsnapte zo na 10...Kb8 aan het onheil en daarna werd er, tussen behoedzaam gemanoeuvreer door, op gezette tijden wat geruild tot er een eindspel met voor ieder een zwartveldige loper en zes pionnen op het bord stond. Mogelijkheden om door te breken ontbraken. (Wim Platje - Erik Brok ½−½)
Piet Schuller speelde met het witte materiaal tegen Fons Claessen. Fons zegt over de partij: "Het ging een tijdje gelijk op in een soort van Londonsysteem, tot aan de wat vreemde zet Ph5. Ik had beter Pe4 kunnen spelen. Later dacht Piet met Pg5 dreiging door te slaan op f7 te krijgen, maar ik had al uitgerekend dat een toren en een pion tegen twee paarden een hele goede ruil was. Vanaf dat moment kreeg zwart steeds meer voordeel en na b3 was het over. Piet speelde namelijk bij een van zijn laatste zetten een pion naar b3 en zag een schaak met Dg6+ met veel dreigingen over het hoofd. Er dreigde zelfs zoveel dat Piet het opgaf. Weliswaar was het niet direct mat in twee, maar het ging zeker na een zet of vijf wel mat." (Piet Schuller - Fons Claessen 0−1)
Cor Paans kreeg in een Engelse partij al snel voordeel tegen Ton van der Breggen, wiens 4...f6 al in het begin van de partij zeker niet de beste zet was. 'Speel nooit f6, ook niet als het goed is...', is vast een wat overdreven vuistregelcitaatuitdrukking, maar in de opening f6 spelen is vaak wat risicovol. En dus kwam even later inderdaad 8.Dh5+, 9.Dxe5+ en 10.Dxh8 op het bord, waardoor Cor na tien zetten een pion en een toren voorstond. Hoe taai Ton ook weerstand bleef bieden, het kon niet verhinderen dat hij nog een tweetal pionnen moest prijsgeven, waardoor hij zich genoodzaakt zag op te geven. (Cor Paans - Ton van der Breggen 1−0)
Koos van Dalen koos ervoor om met wit te spelen tegen virtueel tegenstander Connie Koomen en won al op zet zes een pion. Het bleek de prelude tot een ingenieus tot stand gekomen winst. De zwarte dame kwam enigszins ingesloten te staan op de zwarte koningsvleugel en Koos zag kans de blunder 10...f6 (Ja, ja... Ook hier!) uit te buiten en maakte met een penning door 12.Lh5 een snel einde aan de carrière van de zwarte dame en de partij. (Koos van Dalen - Connie Komen 1−0)
De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".
Alle foto's van deze ronde kun je zien bij "Intern" ⇒ "Foto's".
Reacties zijn altijd welkom. Plaats ze helemaal onderaan bij "Een reactie plaatsen". Je e-mailadres wordt niet zichtbaar bij de publicatie.