RONDEVERSLAG | Een maand geleden las ik in de krant een artikel dat als titel 'Het schaakbord als troef om nóg beter te worden' had meegekregen. Het ging over een aantal topsporters die in het spelen van schaak een hulpmiddel zien om beter te presteren in de eigen tak van sport.
Eén van de allerbeste tennissers ter wereld, de Spanjaard Carlos Alcaraz bijvoorbeeld, die van zijn grootvader op jonge leeftijd leerde schaken, zegt: 'Het helpt me om mentaal sneller te reageren, zetten te observeren, de juiste zet te zien, de strategie te bepalen en me constant te concentreren'. Over de verbintenis met het tennis zegt hij: 'Net als bij schaken kun je in tennis de wedstrijd verliezen als je ook maar een minuut je aandacht laat verslappen. Je geest is in beide sporten ook constant aan het werk'.
De aanvaller van de Engelse topvoetbalclub Liverpool, de Egyptenaar Mohammed Salah vertelde in een interview voor een voetbalblad verslaafd te zijn aan het supersnelschaken dat we 'Blitz' noemen. Hij speelt elke dag, maar natuurlijk wel onder een andere naam. Een andere beroemde voetballer, de Noor Erling Haaland van Manchester City investeerde zelfs in een nieuwe toernee voor het wereldkampioenschap (snel?)schaken. Hij speelt zelf en is bevriend met ex-wereldkampioen in het klassieke schaken Magnus Carlsen, die daar wellicht ook aan zal deelnemen.
Johan Cruijff kon ook een beetje schaken, maar Hans Böhm, die in 2014 een potje tegen hem speelde zei daarover: 'Hij kon er niet veel van, maar dat geeft niet. Cruijff gebruikte bord en stukken na afloop wel om eventjes haarfijn uit te leggen wat er niet klopte aan het 5-3-2-systeem dat Louis van Gaal het Nederlands elftal in het WK in Brazilië liet spelen'.
Er zijn meer van deze voorbeelden, ook tennisser Novak Djokovic, die ook schaakt en op inmiddels gevorderde tennisleeftijd vooral slimmer moet zijn dan zijn meestal jongere tegenstanders. Loek van Wely, achtvoudig Nederlands kampioen schaken ziet ook het omgekeerde: Fysiek sporten is natuurlijk ook goed voor de schaker. 'Het is complementair. Ik ga de oplossingen niet beter zien, maar als de partij langer duurt heb ik de energie om het vol te houden. En hoe meer energie, hoe meer rekenkracht. Schaaktechnisch zijn sommige van mijn leeftijdgenoten beter, maar fysiek zijn ze minder. Dan hebben ze meer moeite om hun niveau vast te houden. Als je lichamelijk in orde bent, dan ben je ook weerbaarder'.
Zelf loop ik al een hele tijd elke dag, zij het niet hard, maar wel in redelijk wandeltempo, een uur. Voor de fysieke conditie is dat natuurlijk prima. Maar ik hoopte toen ik ermee begon dat ook mijn schaken erdoor zou verbeteren. Dat is gelukkig ook heel aardig gelukt mag ik wel zeggen. Ik blunder nu namelijk nog maar eens per kwartaal mijn dame weg...
De nummers twee en zes van de ranglijst, John van Waardenberg en Jisk Liemburg speelden de de eerste partij van de indeling in de tiende ronde van de competitie. Leider Pearl van Uyttenhove ontbrak, zodat John de kans kreeg op de klassementsaanvoerder in te lopen of hem voorbij te steken. John opende met de Réti-opening 1.Pf3 en Jisk probeerde er met 1...c5 toch een soort van Siciliaan van te maken. John stelde de zetten met zijn centrumpionnen nog even uit en koos er voor om eerst beide lopers te fianchetteren. Er werd vrij behoedzaam gespeeld. Na twaalf zetten waren, op pion d5 na, alle houtjes aan beide zijden nog op de achterste drie rijen te vinden. Met 16...e4, dan wel met 17...e4 zou Jisk een voor hem best wel goede stelling op het bord hebben kunnen krijgen, maar toen hij dat naliet werd er snel remise gegeven. Nog acht punten scheiden John en koploper Pearl na deze ronde. (John van Waardenberg - Jisk Liemburg ½-½).
Bij Cor Paans, die de eerste zet deed, en Dick Korteland verscheen de Bradley-Beachvariant van het Engels Vierpaardenspel op het bord. Nooit van gehoord? Ik ook niet! Voor de schaaktheorie-omnivoren onder ons: 1.c4 Pf6 2.Pc3 Pc6 3.Pf3 e5 4.d4 e4. Na lang aftasten kreeg Dick op de koningsvleugel het initiatief, dat hij gebruikte om iets uit te lokken via een stukoffer. Cor nam het offer na lang denken toch aan en moest wat later helaas inzien dat Dicks aanval toch zou doorslaan. Cor: "Na een redelijk gelijk opgaande strijd in de opening, laat ik na om op de d-lijn de torens te verdubbelen. Hierdoor laat ik het initiatief eigenlijk aan Dick. Na zet 16 is zwart eigenlijk constant in het voordeel met overigens gelijk materiaal. Na heel lang denken in zet 28 krijg ik het toch voor elkaar om precies de verkeerde zet uit te voeren." (Cor Paans - Dick Korteland 0−1)
Een Spaanse opening na 3.Lb5 van Wim Platje in de partij tegen Fons Claessen, die na het inlassen van 3.a6 toch op de klassieke toer ging met 4.Lc5. Door een voor Fons wat ongunstige afruil in het centrum kreeg Wim een kansrijk initiatief. Met 16.Pd5 en 17.Lxe7 zou Wim in ieder geval de kwaliteit hebben veroverd bij goede stelling. Hij speelde het echter andersom: 16.Lxe7 gevolgd door 17.Pd5 en die speelwijze kreeg precies de waarde van 0,00 op de schaal van Stockfish. Wim zag al snel in wat er niet goed was gegaan en bood enigszins balend remise aan. Fons zag dat overigens ook wel zitten. (Wim Platje - Fons Claessen ½−½)
Waarschijnlijk in de hoop verwarring te zaaien tegen de verzamelde schaakenergie van alle andere spelers, gebundeld in de fictieve schaakfiguur Connie Komen, speelde Piet Schuller het London-systeem met wit. Een mooie zin die voorgaande, maar waarschijnlijk slaat hij nergens op, want Piet speelt tegenwoordig gewoon wel vaker dat systeem met wit. Aan beide zijden kon er af en toe enig voordeel worden behaald, maar ontbraken daarvoor de juiste, elkaar opvolgende, zetten. Toen de dames waren geruild en er ook een stel torens van het bord verdween vond Connie Komen-Hofstee het tijd voor een remise, wat Piet trouwens ook wel een goed idee vond. (Piet Schuller - Connie Komen ½−½)
In het Vierpaardenspel verspeelde Ton van der Breggen tijdens de opening een van zijn zwarte paarden in de partij tegen Rob Truijens. Ton zat evenwel niet bij de pakken neer en ploeterde onvervaard verder. Op het moment dat Rob bezig was een straal gewonnen stelling in winst om te zetten blunderde hij echter en was het Ton die de winst voor het oprapen had. Helaas nam ook Ton op zijn beurt tot twee maal toe een verkeerd besluit, waardoor uiteindelijk ook tweemaal een opgelegde kans op de zege aan hem voorbijging. Van de schrik bekomen begon Rob daarna een rooftocht en pakte twee pionnen. Dat gevoegd bij het stuk dat hij in het begin van de partij achter kwam was voor Ton reden genoeg om het op te geven. (Rob Truijens - Ton van der Breggen 1−0)
Bij partijen als die van Pieter Hofstee tegen Koos van Dalen moet ik onwillekeurig denken aan het bijbelverhaal van David en Goliath. Wie van de twee ik dan in de rol van Goliath zie en wie in die van David, dat laat ik hier nog even in het midden. Overigens, hebben jullie weleens gehoord van de Patzer-Parnham Opening? Goh, ik toevallig ook niet! Pieter had wit en speelde 1.e4 om na 1..e5 van Koos voort te zetten met 2.Dh5! Nooit geweten dat dat dan de Patzer-Parnham Opening is, ook wel de Patzer-opening of de Parnham-aanval genoemd. In ieder geval liet Koos zich niet verrassen na 3.Lc4. Mat geven op f7 zat er voor Pieter niet in. Wat er wel voor Koos in zat haalde hij er jammer genoeg niet uit. Pieter speelde zijn loper naar g5, waar hij zomaar en-prise stond voor de dame van Koos op f6, maar Koos ruilde in plaats daarvan de dames af. Een serie slordige foutjes kostten Koos in het vervolg wat stukken en pionnen, reden genoeg om uit te zien naar betere schaakavonden. (Pieter Hofstee - Koos van Dalen 1−0)
De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".
Alle foto's van deze ronde kun je zien bij "Intern" ⇒ "Foto's".
Reacties zijn altijd welkom. Plaats ze helemaal onderaan bij "Een reactie plaatsen". Je e-mailadres wordt niet zichtbaar bij de publicatie.