RONDEVERSLAG | Met de twaalfde ronde was tevens de eerste ronde van de play-offs weer aan de beurt om te worden gespeeld. En dat betekent zoals een ieder weet dat spelers elkaar voor de tweede keer deze competitie mogen ontmoeten. Dat betekent dus ook dat de nummer een van de ranglijst weer mag uitkomen tegen de nummer twee, want het programma kan weer indelen van bovenaan de ranglijst naar beneden.
De nummer één, Pieter Hofstee, zou dus tegen de nummer twee, Wim Platje, worden ingedeeld, zo was de verwachting, maar de wenkbrauwen werden gefronst toen er via de gegevens op het scherm van de laptop een andere indeling bekend werd gemaakt.
Pogingen om uit te leggen hoe dat mogelijk was werden direct gestart en er kwamen al snel logisch klinkende verklaringen op. Er kwamen ogenschijnlijk hout snijdende argumentaties naar voren. Redelijke ophelderingen werden in sneltreinvaart geformuleerd. Er werden vanzelfsprekende interpretaties van het voorval doorgegeven en aannemelijke explicaties te berde gebracht. Overal klonken allesomvattende toelichtingen, kleurrijke commentaren, geniale motiveringen en originele opvattingen...
Uitsluitsel kwam er na enige tijd natuurlijk inderdaad. Aangebracht door het computerprogramma zelf. Je moet bij de rondes van de play-offs aangeven dat ze behoren bij 'periode 2' . Op de goede plaats dus ergens met een 'tweetje', een cijfer 2, aangeven dat er een tweede periode ingaat binnen de competitie. Dan kan het indelen door het programma weer net zo worden gedaan als bij de eerste ronde.
Toch wel vermakelijk dat schakers als vanzelf de problemen willen oplossen. Dat doen ze immers ook op het bord en daar blijken ze eveneens soms niet te bestaan....
En zo kwam tenslotte toch de partij tussen Pieter Hofstee en Wim Platje als eerste uit de hoge hoed. Pieter vond na afloop van de door hem met wit gewonnen partij tegen Wim: "Je had wel erg veel pech deze partij zeg..." Dat was uiterst vriendelijk van hem, maar Wim vond zelf dat een kwalificatie als: "Je hebt wel behoorlijk geblunderd deze partij, zeg..." wat meer bij de werkelijkheid zou hebben gepast. In een Koningsindische partij legde Pieter het centrum met het doorschuiven van de d-pion naar d5 vast. Wim kwam tot het thematische f5 en er leek niets aan de hand toen Pieter moest toestaan dat Wim een witte pion zou gaan winnen. Wim besloot echter eerst een paard te verjagen om daarna pas de pion te slaan, maar die volgorde bleek helemaal verkeerd. Pieter plaatste een pionvork, die Wim een toren kostte en toen hij even later geconfronteerd werd met een paardvork op dame en toren nummer twee vond Wim het mooi geweest. (Pieter Hofstee - Wim Platje 1−0)
In een Gesloten Engelse partij bezorgde Pearl Uyttenhove met wit Dick Korteland in de opening een dubbelpion op b7-b6, terwijl Dick de gefianchetteerde witte loper op g2 voor de zijne kon ruilen. Allebei een klein voordeeltje. Allebei blij. Stand gelijk. De spelers kregen om beurten kleine en grote kansen op behoorlijjk voordelige stellingen, maar steeds werd ook weer niet de optimale voortzetting gevonden. Lange tijd koerste de heren op een vaste route naar remise, maar door de mindere zetten 38 tot en met 40 glipte de puntendeling Dick uit handen. Hij verloor een belangrijke pion en gaf daarna in verloren stelling op. (Pearl Uyttenhove - Dick Korteland 1−0)
In de doorschuifvariant van het Frans leek de met wit spelende Jisk Liemburg na de enigszins afgrijselijke zet 9.Dxa4? minstens de kwaliteit te gaan verliezen, maar tegenstander Jan Siebelink liet zich die kans ontgaan. Hij gaf Jisk de kans de zwartveldige lopers te ruilen, waardoor deze vanwege een aanval op de zwarte dame net de tijd kreeg om de toren te redden. Nogmaals kreeg Jan een behoorlijke kans op voordeel, maar ook die ging verloren. Zelfs kreeg Jisk nog de wat betere stelling, maar een remise was uiteindelijk de terechte uitslag. (Jisk Liemburg - Jan Siebelink ½−½)
Rob Truijens begon met 1.e4 en John van Waardenberg antwoordde met 1...d6. De Pircverdediging dus en die vormde de inleiding tot een gevecht van meer dan zestig zetten lang. Bij de overgang naar het middenspel had Rob een uitstekende stelling opgebouwd en tevens een toren voor een paard verkregen. Stockfish' geeft een +3,5 voor de witte stelling van dat moment en even later zelfs een +5,0! Maar van een Waardenberg win je niet zo maar en zeker niet als ie ook nog John heet. Er volgde een lange periode waarin voorzichtig werd gemanoeuvreerd en waarin Robs voordeel langzaam slonk. Het ingaan op dameruil en het vastleggen van de damevleugel maakt het er voor hem allemaal niet gemakkelijker op. Het wachten was na zo'n lang gevecht eigenlijk op een fout. Die kwam er. John slaagde erin de kwaliteit terug te winnen en hield voor het eindspel een winnende vrijpion over. Rob bereikte echter toch een remisestelling op zet 62, maar van het verloop daarna is, waarschijnlijk door de tijdnood en het ingaan van de laatste vijf minuten, niets meer genoteerd. Uiteindelijk won John alsnog. (Rob Truijens - John van Waardenberg 0−1)
Van de partij tussen Fons Claessen en Cor Paans is alleen de uitslag doorgekomen bij de redactie. Het werd remise.
Piet Schuller opende met 1.e4 en hij speelde na 1..e5 de zet 2.Lc4., de Loperopening. Waarschijnlijk deed jij dat vanwege het feit dat Koos van Dalen, zijn tegenstander, dat met wit vrijwel altijd speelt. In ieder geval was de offerbereidheid van Koos ook met de zwarte stukken groot, want na vier zetten was hij al een pion kwijt. Met de tegengestelde rokades, wit de lange en zwart de korte, werd het een interessante partij. Dat Piet een paard weggaf was, zeker voor hem, nu weer wat minder interessant. Niet altijd kwamen de beste zetten op het bord. Soms was er een stuk in de aanbieding en werd dat aanbod geen blik waardig gekeurd. Piet had met een aardige combinatie een stuk terug kunnen winnen, maar speelde de combinatie in de verkeerde volgorde. Het eindspel werd door Koos, mede door veel ruilen en nogmaals stukverlies voor Piet, vrij gemakkelijk naar winst gevoerd. (Piet Schuller - Koos van Dalen 0−1)
Vanwege het oneven aantal spelers dat was opgekomen voor deze ronde was Ton van der Breggen de gelukkige die, met wit, multischaakster Connie Komen mocht verslaan. Dat deed hij ook. (Ton van der Breggen - Connie Komen 0−1)
De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".
Reacties zijn altijd welkom. Plaats ze helemaal onderaan bij "Een reactie plaatsen". Je e-mailadres wordt niet zichtbaar bij de publicatie.