Ze worden steeds jonger... (Gegenereerd m.b.v. AI)
RONDEVERSLAG | Door een van de leden van schaaksociëteit De Willige Dame werd ik attent gemaakt op een bericht in de krant over een wel heel jong schaaktalent. Vanwege privacyredenen zal ik hier zoals gebruikelijk afzien van het vermelden van de tipgever, simpelweg omdat anders iedereen te weten komt dat het Rob Truijens was.
In het krantenartikel stond iets als: "Een wonderkind uit India heeft momenteel de schaakwereld in zijn ban. Hoewel hij pas drie jaar is, is Anish Sarkar sinds kort de jongste schaker ooit die een rating bezit van de internationale schaakbond FIDE. Dit leidde zelfs tot een ontmoeting met de voormalig wereldkampioen Magnus Carlsen. Anish houdt zich niet bezig met het spelen met zijn blokken of het bouwen met Lego, maar hij heeft andere bezigheden. Het mannetje uit Kolkata kreeg een week geleden, tot grote verbazing van de schaakwereld, een FIDE-rating van maar liefst 1555. Anish is met zijn 3 jaar, 8 maanden en 19 dagen de jongste speler met een FIDE-rating ooit. Hiermee brak hij het record van zijn landgenootje Tejas Tiwari, die vorig jaar een rating kreeg toen hij 5 jaar, 5 maanden en 7 dagen oud was.
Een FIDE-rating is een cijfermatige aanduiding van de sterkte van een schaakspeler. Om een plaats te krijgen op de ranglijst van de internationale schaakbond moet je tegen minstens vijf spelers met een rating hebben gespeeld en een minimale rating van 1500 hebben. Ter vergelijking: een grootmeester heeft doorgaans een rating van meer dan 2500 en de nummer één van de wereld, Magnus Carlsen, heeft een rating van 2831."
Tot zover het bericht in de krant. Ik besteedde er in eerste instantie weinig aandacht aan. Er zijn in het verleden al zoveel jonge schakers opgestaan die een enorm talent voor het schaken bezaten, nietwaar? Maar enige tijd later begon toch tot me door te dringen dat ze tegenwoordig wel heel erg jong zijn. Nog geen vier jaar oud en dan al een Elo van 1555!
Dan zie je jezelf in gedachten op een gegeven moment aan een toernooi deelnemen en dan mis je bij het begin van de partij nog even je tegenstander. Gebeurt wel vaker. In ieder geval verzoek je het ukkie op de stoel tegenover je allervriendelijkst of hij als de wiedeweerga op wil sodemieteren, want dat er zo meteen een echte schaker op die stoel gaat plaatsnemen. Het ventje kijkt je met grote ogen aan, trekt eerst nog een pruillipje en barst vervolgens in hartverscheurend snikken uit. Je weet je met je figuur geen raad en nadat de wedstrijdleider haastig aan komt lopen en het kereltje na wat troostende woorden, en een woedende blik op jou, op twee meegebrachte kussens hijst wordt het je tot je afgrijzen duidelijk: Jij gaat aanstonds van het bord geveegd worden door deze broekenman, deze pionnenpeuter. Tot grote hilariteit van je meedogenloze schaakgenoten zul je de eerste 1600+ speler worden die in het stof bijt door toedoen van deze schaakhummel. En nu je hem aan het huilen hebt gemaakt zal dat ook nog eens uit pure kleuterwraak gebeuren met een stukoffer of nog erger. Vernederd door de dame-offer-dreumes... Wat een vreselijk vooruitzicht...!
Gelukkig hebben we, om van de ergste schok te bekomen, de verslagen van de partijen uit de elfde ronde van de najaarscompetitie 2025 nog:
Een Geweigerd Damegambiet ging over in het Semi-Slavisch in de partij die Jan Siebelink en Pieter Hofstee speelden. De opening verliep zonder noemenswaardig voordeel voor een van beide partijen. Dat was ook lang zo in het middenspel, waarin de spelers elkaar geen duimbreed toegaven. Heel even leek het of Jan een klein voordeeltje zou kunnen behalen, maar ook dat werd niet verwezenlijkt. Op voorstel van Pieter werd het een terechte remise na een vrijwel foutloze partij. (Jan Siebelink - Pieter Hofstee ½−½)
Allesbehalve foutloos verliep de partij tussen Wim Platje en Piet Schuller. In een Gesloten Siciliaan kreeg Wim al in de opening de wat betere stelling. In het middenspel werd dat stellingvoordeel langzamerhand steeds wat verder uitgebreid en Wim miste een grote kans op de winst na een zet of zestien. In plaats daarvan ging hij even later opzichtig in de fout. Een foutieve combinatie kostte hem een dame en hij kreeg er slechts een toren voor terug. Wim besloot, mede door de geslonken bedenktijd van Piet, door te spelen en deed dat zo agressief mogelijk. Hij won een paard terug, gaf Piet nog een grote kans op winst, die niet werd gegrepen, en won nog een paard. De winst werd tenslotte zeker voor Wim toen Piet in tijdnood ook nog zijn dame weggaf. (Wim Platje - Piet Schuller 1−0)
Pearl Uyttenhove zette na 1.e4 van Dick Korteland maar weer eens een Pirc-verdedigig op het bord met 1...d6. Na een gelijkopgaande opening verloor Pearl zomaar de kwaliteit. Een mislukt offer of gewoon een fout? Een fout van Dick bleef even later in ieder geval wel onbestraft. Pearl had daarmee weer gelijk spel kunnen krijgen Ook andere kansen op een remise werden niet benut, maar rond de dertigste zet stond er dan toch een gelijke stelling op het bord. Met zet 36...De6 ging Pearl echter alsnog in de fout, waarna Dick de winst greep, ook al had Pearl wellicht wat langer door kunnen spelen. (Dick Korteland - Pearl Uyttenhove 1−0)
John van Waardenberg begon zijn partij tegen Fons Claessen met 1.f4, de Bird-opening. Een klein foutje van Fons verzwakte diens koningsstelling, maar het bleef zonder gevolgen. Fons: "John deed een paar pionzetten in het begin die wat tempo's kostten. Ik moest me verdedigen tegen een koningsaanval. Na veel afruilen was de stelling op de koningsvleugel gesloten. Na 31.Ke2 bood wit remise aan. Hij heeft wat meer vrijheid om met de koning te bewegen, maar komt er niet door denk ik." (John van Waardenberg - Fons Claessen ½−½)
Rob Truijens vergat in een Siciliaanse Opening tegen Jisk Liemburg even dat er een paard van hem op d5 werd aangevallen na 10...e6. Hij rokeerde nietvermoedend en Jisk nam het presentje in alle dankbaarheid aan. Daarna was het een kwestie van ruilen als dat gunstig was en toen Jisk ook nog de pionnen op de verzwakte witte damevleugel dreigde op te rollen hield Rob het voor gezien. (Rob Truijens - Jisk Liemburg 0−1)
Na de opening met de doorschuifvariant van de Caro-Kann kreeg Ton van der Breggen een betere stand tegen Cor Paans op het bord. Na wat sub-optimale zetten echter verdween dat voordeel echter al snel en kwam Cor wat beter te staan. Na een onnauwkeurigheid van Ton won Cor de kwaliteit. Na wat slim ruilen bezat Cor een uitstekende en Ton een behoorlijk beroerde pionnenstructuur. Dat begon zich tegen het einde te wreken. Cor won een pion en daarna staakte Ton zijn verzet. (Ton van der Breggen - Cor Paans 0−1)
Willem Weerdesteijn kwam al snel een stuk voor tegen de onder de naam Connie Komen verzamelde tegenstanders en had er daarna geen moeite meer mee om het die tegenstander zo moeilijk te maken, dat diens vlag uiteindelijk viel. (Willem Weerdesteijn - Connie Komen 1−0)
De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".
Alle foto's van deze ronde kun je zien bij "Intern" ⇒ "Foto's".
Reacties zijn altijd welkom. Plaats ze helemaal onderaan bij "Een reactie plaatsen". Je e-mailadres wordt niet zichtbaar bij de publicatie.