RONDEVERSLAG | Ik kreeg enige tijd geleden een verzoek van een student journalistiek die voor een opdracht een nieuwsverslag moest schrijven over een evenement in Dordrecht. Na wat zoeken op het internet stuitte de student op De Willige Dame en het leek hem erg interessant om daar wat over te schrijven.
Hij had op de website gezien dat op dinsdag 13 januari de eerste wedstrijden van 2026 van start zouden gaan en gaf aan dat hijzelf niet goed in schaken was, maar dat het hem alsnog heel leuk leek om wat te schrijven over het belang van de schaaksociëteit en dat die 'al bijna tien jaar wedstrijden houdt in de Trinitatiskapel'.
Voorts vermeldde hij dat het verslag niet gepubliceerd zal worden, omdat het een productie is die hij moet maken voor zijn studie. En verder schreef deze Maxime: "Als het mogelijk is dat ik een verslag schrijf, zou ik het heel erg leuk vinden als ik u, of iemand van de sociëteit, een paar vragen mag stellen voor in mijn artikel. Ik hoor graag van u!
Ik heb teruggeschreven dat het woord 'evenement' wel wat te hoog gegrepen is voor een doodnormale ronde in onze interne competitie en dat het maximum van negen mogelijke partijen doorgaans niet eens gehaald wordt. Nauwelijks een Dordts evenement te noemen dus. Verder heb ik wat algemene informatie over de De Willige Dame doorgegeven en aangegeven dat het aan hem was om te bepalen of dat interessant genoeg was voor een verslag. In ieder geval was ik natuurlijk bereid om vragen te beantwoorden en was hij in ieder geval altijd welkom.
En zo ging de bel aan de deur van Vriesestraat 20 op de afgesproken tijd van kwart voor acht. Er stond een volgens mij te laat gekomen toehoorder van het zojuist in de kapel begonnen concert voor de deur, maar toen de jongedame in kwestie monter meedeelde: "Goedenavond, ik had gemaild naar de schaakclub", werd me onmiddellijk duidelijk, dat wat in mijn verwachting een jonge mannelijke journalist zou zijn in werkelijkheid een jonge vrouwelijke journalist was. Ik weet niet of je het woord journaliste met een 'e' aan het eind in zo'n geval gebruikt of niet, maar waarschijnlijk had ik aan de naam Maxime, met een 'e' aan het einde kunnen afleiden dat ik wel had kunnen weten dat het een journaliste betrof.
Een verrassing, maar vanzelfsprekend geen enkel probleem. Tenslotte zijn er bij De Willige Dame in het nog niet zo verre verleden nog eens twee vrouwen kampioen geweest. De momenteel voornamelijk uit herenschakers bestaande sociëteit is wat dat betreft al jaren geheel geëmensipeerd. Maxime bleek een vriendelijke en geïnteresseerde vragenstelster. Ze vroeg van alles over schaken. De smartphone nam alles op. Het werd dus meer een gezellig gesprek dan een interview. Prima zo. Ik antwoordde naar beste kunnen. Over het verleden in Poffertjessalon Visser. De zoektocht naar het huidige onderkomen. Het denken van de schaker. Gewone schakers, grootmeesters. Blind- en simultaanschaken. Het a-typische van dit kleine schaakgenootschap.
En niet te vergeten natuurlijk het feit dat het een schaker de grootst mogelijke voldoening schenkt als hij het machtigste stuk van zijn krijgsmacht, de dame, zo ver krijgt dat ze zich bereidwillig opoffert voor het bereiken van het hogere doel van de overwinning. Hetgeen dan meteen de verklaring is voor de naam van de soos. Of dat destijds ook de bedoeling van de naamgevers van de vereniging was, laat ik gemakshalve maar even in het midden.
Na het gesprek bleef Maxime nog even rondkijken bij de inmiddels begonnen partijen en maakte ze wat foto's. Ik begon ondertussen, wel wat later dan gewoonlijk, aan mijn partij. Toen het tijd werd om te gaan keek ze nog even in mijn richting en zwaaide met een gebalde vuist: "Kom op! Winnen!"
Of dat ook gelukt is, ik moest met zwart aantreden tegen een op wraak beluste Pearl Uyttenhove, de huidige kampioen, leest u hieronder:
Doordat koploper Pieter Hofstee niet aanwezig was, werd Pearl Uyttenhove door de indelingscomputer met wit in staat gesteld om zijn nederlaag tegen Wim Platje eerder in deze competitie met gepaste revanche te beantwoorden. Na een Engelse Opening kreeg het spel kenmerken van het Koningsindisch. Bij de overgang naar het middenspel stonden er gelijkwaardige stellingen op het bord. Het ruilen van zijn zwartveldige loper voor een paard was geen goed idee van Wim. En ook een tweede ruil van een paard bracht geen verlichting. Een sterk pionnencentrum en het loperpaar brachten Pearl een uitstekende basis voor een veelbelovende aanval. Een tweetal pionnen op de e- en d-lijn werden door Pearl met grote precisie omgesmeed tot dodelijke wapens. Een dame-uitval van Wim werd door Pearl afgeweerd en heel laat in de avond, ondanks de materieel nog gelijke stand, gaf Wim op toen promotie niet meer kon worden voorkomen. (Pearl Uyttenhove - Wim Platje 1−0)
Jisk Liemburg zette met 3.e5 de doorschuifvariant van de Caro-Kann op het menu in de partij tegen Dick Korteland. Na een zet of acht theorie werd er met omzichtig spel nog een zevental zetten aan het formulier toegevoegd, waarna Jisk in een gelijke en reeds behoorlijk vastgeschoven stelling remise aanbood. Dick kon er wel om lachen en besloot toe te stemmen in de puntendeling. (Jisk Liemburg - Dick Korteland ½−½)
Fons Claessen startte tegen John van Waardenberg met 1.Pf3, de Réti-opening. Na 1..d5, 2.g3 Pc6, 3.Lg2 e5 en 4.d3. zegt m'n computerprogramma dat wat er nu op het bord staat de naam: 'Benkö Opening: Réti-Kings Indian Attack-English Transposition' draagt. Een allegaartjes, spek, bonen en kliekjesopening dus. Fons bezorgde in de opening John een dubbelpion, John kreeg er een half open g-lijn voor terug, die hij na de lange rokade als basis voor een koningsaanval via de g- en h-lijn gebruikte. Afwisselend hadden de spelers enig voordeel, maar het was John die eerst met druk op de koningsvleugel door middel van zijn torens het beste van het spel had en daarna juist op de damevleugel toesloeg. Fons verloor er twee pionnen en hield het na dameruil voor gezien. (Fons Claessen - John van Waardenberg 0−1) .
Jan Siebelink speelde het Damegambiet tegen Rob Truijens, die er een Aangenomen Damegambiet van maakte. Rob gaf al snel in de partij het loperpaar prijs en Jan kwam iets beter te staan, maar dat voordeel ging verloren. Het eindspel met torens, dames en ieder zeven pionnen dat gelijk stond was na een zet of twintig bereikt en was ook twaalf zetten later nog steeds pot-remise, ondanks een weigering van Rob om daarmee in te stemmen op zet 24. Het lukte hem niet om door de solide verdediging van Jan heen te breken. (Jan Siebelink - Rob Truijens ½−½)
Cor Paans schreef over zijn partij tegen Koos van Dalen: "Ik deed het vanaf het begin al helemaal fout en dat werd erger en erger. Op een gegeven moment dacht ik dat ik iets sterks gevonden had. Ik zette het gebeuren in en na de tegenzet van Koos zag ik de ellende al komen! Ik had mijn kleine voordeel totaal verspeeld. Nou, dat werd dus keepen geblazen. De partij ging nog lang door en ik had veel last van allerlei geluiden om me heen. Daardoor zo afgeleid dat ik ook vergat te noteren. Enfin, aan het eind deed Koos een foute zet en daardoor had ik kunnen winnen, maar aangezien ik dat een beetje lullig en onverdiend vond, zijn we toen remise overeengekomen. (Cor Paans - Koos van Dalen ½−½)
Willem Weerdesteijn was de klos en die (de klos dus) speelde vanwege het oneven aantal spelers, met wit, tegen Connie Komen. Helaas voor hem bleek de partij voor het overgrote deel te bestaan uit het wachten op niet al te vlot aan het bord verschijnende tegenstanders. Om kort te gaan: Willem veroverde een stuk en met behoorlijk wat minder tijd op de klok dan Willem gaven de zwartspelers op. (Willem Weerdesteijn - Connie Komen 1−0)
De laatste partij op het indelingsformulier was die tussen Piet Schuller en Ton van der Breggen. Piet speelde 1.e4 en na 1..e5 2.d4 Pf6 3.dxe5 besloot Ton om toch maar terug te gaan met 3..Pg8. Dat was derhalve een goedkope pion met korting voor Piet en ook in het vervolg was de manier waarop Ton met zijn manschappen omsprong wat minder zorgvuldig dan hij wellicht zelf gewenst had. De pion won hij wel terug, maar de volgende zetten leverden Piet twee pionnen en een paard op, terwijl ook de dames van het bord verdwenen. Toen Piet twee torens en drie pionnen meer had, werd gezamenlijk besloten het punt aan Piet tot te kennen. (Piet Schuller - Ton van der Breggen 1−0)
De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".
Alle foto's van deze ronde kun je zien bij "Intern" ⇒ "Foto's".
Reacties zijn altijd welkom. Plaats ze helemaal onderaan bij "Een reactie plaatsen". Je e-mailadres wordt niet zichtbaar bij de publicatie.