Viertal: ” ’t Zal de leeftijd wel zijn…” 7


WEDSTRIJDVERSLAG | Als je in je jonge jaren iets vergat, een afspraak of iets wat je beloofd had te zullen doen, werd je hooguit verstrooid genoemd. Als het je op wat latere leeftijd overkomt dan hoor je vaak "'t zal de leeftijd wel zijn". Onzin volgens mij. Als jongetje van zes kreeg ik al de bijnaam "verstrooide professor", omdat ik altijd in een encyclopedie zat te neuzen en dan het liefst vergat dat ik ook nog naar school moest.

Vergeetachtigheid, leeftijd of niet, speelde misschien toch wel een rol in de voorgeschiedenis van de wedstrijd van het viertal van De Willige Dame tegen de vier van Messemaker 1847. Die was even pijnlijk als vermakelijk. Wat was het geval? De altijd vrij precieze captain (mag ik in deze tijd van taalvervlakking nog wel de woorden consciëntieuze leider gebruiken, vraag ik me af ..) van het viertal had op een blaadje het speelrooster staan van alle wedstrijden van het viertal voor dit seizoen en deze in de linkermarge voorzien van een pijltje. Echter, er was één datum niet voorzien van zo'n aanduiding en u raadt het al: dat was de datum, maandag 19 februari, waarop de wedstrijd tegen Messemaker stond gepland. 't Zal de leeftijd wel zijn. Nu stond die wedstrijd ook op de agenda van onze website, dus het hoefde geen probleem te zijn. Bovendien herinnerde de secretaris van De Willige Dame de captain er doorgaans op de dinsdagavond voor een externe uit-wedstrijd aan dat er binnenkort weer moest worden aangetreden. Het lot besliste anders, want dat was deze keer niet gebeurd, omdat de secretaris vanwege een wat langer dan normaal durende griep ('t zal de leeftijd wel zijn) een ronde moest overslaan. De captain was op dezelfde dinsdag vroeg huiswaarts gekeerd, had dus de overige twee viertallers niet gesproken 'en het geschiedde in die dagen' dat de voorzitter, die ook in het viertal speelt, het erg druk had met het organiseren van een interne en een externe ronde van het eerste team op een andere dan onze gebruikelijke locatie. Daarbij gevoegd dat de vierde speler op de bewuste maandag een begrafenis moest bijwonen en de kiem voor de catastrofe was gelegd. Wie er ook in Gouda bij Messemaker verschenen, er waren geen Willige Dames bij.

Op de uitkijk

Op de uitkijk ...

 
De competitieleider, op de hoogte gebracht van onze schitterende afwezigheid en constaterend dat de wedstrijd wel op onze website-agenda stond vermeld bestrafte het viertal prompt en genadeloos met het verlies van twee matchpunten. Volgens mij was dat overigens onmogelijk, want we hadden er nog maar één. Dat bleek ik - 't zal de leeftijd wel zijn - mis te hebben: de ranglijst op de RSB-site vertoonde al snel de score van minus 1 matchtpunt voor het viertal. Ach, plus of min 1, veel maakt het natuurlijk niet uit. We zaten toch al in de hoek waar de klappen vallen.

Het werd evenwel nog interessanter. Na intensief mailverkeer werd de nieuwe datum voor de wedstrijd bepaald op maandag 26 februari. Een week later dus. Tot zover alles goed zou je zeggen, ware het niet dat ergens in de mailwisseling ook de datum 5 maart als mogelijkheid werd geopperd. Of dat nu door niemand van ons is opgemerkt of dat die mogelijkheid formeel door ons niet is afgewezen zal wel altijd in het ongewisse blijven en 't zou natuurlijk ook aan de leeftijd kunnen liggen. Feit is dat we ons, enigszins ongemakkelijk na hetgeen voorafging, op maandagavond 26 februari na wat zoeken in de omgeving in de speelzaal in Gouda meldden om daar vervolgens te vernemen dat we volgens de Messemakers nu een week te vroeg waren. Zij verwachtten ons pas op 5 maart weer te zien. Grote consternatie bleef aan onze kant uit. Aan de gezichten van mijn medespelers kon ik zien dat ze het eerder vermakelijk dan pijnlijk vonden.
Gelukkig hoefden we niet onverrichter zake naar het Dordtse terug, want met een invaller erbij konden de Messemakers snel hun viertal toch op de been brengen om het alsnog die avond tegen ons op te nemen. Messemakers contra 'Messmakers' zullen we maar zeggen.

Kansloze missie?

De harde cijfers na de wedstrijd waren duidelijk. Messemaker 1847 V1 - De Willige Dame V1: 4 - 0. Ze lijken weliswaar het onweerlegbare resultaat van een kansloze missie, maar het verloop van de partijen geeft echter een heel ander beeld. Er waren zeker kansen voor het viertal op een (veel) vriendelijker uitslag.

Piet Schuller kwam na een goed gespeelde opening een pion voor. Hij verloor een tempo door een verkeerde loperzet, maar dat lag vermoedelijk niet aan zijn leeftijd. Een heel lastig paard maakte het mobiliseren van tegenspel tegen een aanval via de h-lijn moeilijk, temeer omdat gaandeweg de zwarte stukken van Piet elkaar in de weg begonnen te lopen. Niet lang daarna kon Piet zijn stelling niet meer afdoende verdedigen tegen de aanvallen van Theo Haerkens en moest hij opgeven.
Piet Schuller 27-02-2018 (Foto: Naomi Snikkers)

Piet Schuller 27-02-2018

 

Azen op een pion

Aan het eerste bord verliep voor Cor Paans de opening met wit ook voorspoedig. Ook Cor maakte een pion buit en aasde gretig op een tweede. Dat lukte helaas niet en het gevolg was dat hij ijlings maatregelen moest nemen om zijn dame in veiligheid te brengen. Daardoor ging het initiatief in de partij over naar tegenstander Minas Avedissian, die daar prima gebruik van maakte. Uiteindelijk kon Cor - zou het dan toch aan de leeftijd liggen? - dameverlies niet meer voorkomen en moest hij de eer aan de speler van Messemaker laten.
Cor Paans 27-02-2018 (Foto: Naomi Snikkers)

Cor Paans 27-02-2018

 

Draai het bord

Fons Claessen kwam met zwart zeer goed te staan tegen Edgar Reibel, nadat kort na het begin van de partij eerst nog het bord op de juiste manier moest worden neergelegd, maar dat dat niet eerder werd opgemerkt lag ongetwijfeld aan de leeftijd van beide heren. Zwart veld linksonder, mannen! Fons leek regelrecht op de winst af te stevenen en sloeg vanwege de achterstand die het viertal op dat moment had een remise-aanbod van zijn tegenstander af. Na het verlies van een tempo in het eindspel met voor beide spelers een paard en twee verbonden vrijpionnen kwam hij echter dusdanig in de problemen dat Edgar erin slaagde een van zijn pionnen te laten promoveren, terwijl die van Fons door het vijandelijke paard effectief konden worden gestuit in hun opmars.
Fons Claessen 17-10-2017 (Foto: Naomi Snikkers)

Fons Claessen 17-10-2017

 

Tijdnoodspook

Het wordt eentonig, maar ook Wim Platje kwam met wit zeer gunstig uit de startblokken. In een voor tegenstander Adrie Oosterhof desastreus verlopen Russische verdediging kwam Wim een paard tegen een pion voor. Door een nutteloze dame-uitval naar b5 bleek het moeilijk om op een acceptabele manier tot de korte rokade te komen. Adrie won een pion en zijn aanval werd dermate dreigend, dat Wim alleen ten koste van een paard direct verlies kon tegengaan. Door uiterst secuur te verdedigen wist Wim tegen beter weten in de partij nog lang te rekken en toen hij besloot om nog een zetje te doen dat mat in één dreigde, raakte Adrie dusdanig van de kook dat hij weer een paard inleverde en eigenlijk wel kon opgeven. Dat deed hij niet, omdat het tijdnoodspook ook deze keer Wim weer danig parten speelde. Aan zijn leeftijd lag het zeker niet, want zolang als Wim al schaakt komt hij in tijdnood. Met nog iets meer dan een minuut op de klok greep hij in deze fase in onderstaande stelling dodelijk mis met 29. Dxc8+? ('t Zal de leeftijd wel zijn.)

Stelling Wim Platje - Adrie Oosterhof na 28. .., Tc8??

 

Een kind kan zien dat het na 29. Pe7+ echt helemaal uit is. Jammer, maar dan moet je je tijd maar beter verdelen. Over hoe je wel met tijdnood dient om te gaan kun je desgewenst in het verhaal " Walter" lezen door op deze link te klikken.

Zo, ik ben klaar met m'n stukje. Waar is mijn bril nou toch weer? Eerlijk gezegd ben ik de laatste tijd heel vaak vergeten waar ik m'n bril nu weer heb neergelegd. Zou het dan toch de leeftijd zijn? Aha! Gelukkig niet, want al sinds ik op mijn elfde aan een bril moest vind ik hem in negen van de tien gevallen weer gewoon op mijn neus terug. Zo ook nu. Wat een opluchting...

Klik hier voor de volledige uitslagen van deze wedstrijd.

De ranglijst en een overzicht van alle uitslagen vind je nadat de competitieleider van de RSB deze heeft bijgewerkt via "Extern" ⇒ "DWD-viertal Klasse 2A".

© Wim Platje 03-03-2018 23:45


7 gedachten over “
Viertal: ” ’t Zal de leeftijd wel zijn…””

  • Hans Berrevoets

    Je schaakverhalen blijven telkens een verrassende invalshoek te hebben en zo wordt er weer aan een andere opvoeding gewerkt had Pank Hoogendoorn kunnen zeggen….

  • Piet Schuller

    Weer een hilarisch stuk Wim. Die stokstaartjes werken op mijn lachspieren. Het hele verhaal trouwens, met daarbij een beetje schaamrood op de kaken.

  • Naam bekend bij de website-beheerder

    Beste Willem,

    Ik lees vaak maar niet altijd je stukjes. Deze had ik echter niet willen missen: een absolute topper. Het ligt zeker aan mijn leeftijd dat ik de poëzie van het dagelijks leven hoger aansla dan de gebruikelijke schaakernst. ’t is dat je het maar weet.

    Groet,
    X

  • Rob Truijens

    Hilarisch! Het wordt tijd dat ik als jongste schaker, althans qua ervaring, weer eens meedoe. Na 10 april woon ik weer in Dordt.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.