Tweede ronde: “Een kansloze partij”


Hobo en kerkorgel

Tijdens de eerste ronde zorgden de stemmen van het vrouwenkoor vanuit de Trinitatiskapel voor de muzikale omlijsting van de partijen. Wat sommigen van jullie gemist hebben is dat Grandmaître Johan Went na afloop van de laatste partij een pianorecital ten beste gaf van zeer hoog niveau. De tweede ronde werd opgeluisterd door het orgel in de kapel. Een bekwame organist was aan het repeteren voor een aanstaande huwelijksvoltrekking. De Hochzeitsmarsch van Mendelssohn hebben we niet gehoord, maar na een tijdje kreeg het orgel gezelschap van een hobo, die toch af en toe wat moeite had om de juiste toon te treffen. We waren er in het eerste uur allemaal stil van.

Die stilte werd het eerst verbroken door de lach van Ton van der Breggen, die een loper op h3 offerde in zijn partij tegen Anne Meeldijk en er vervolgens een torenoffer tegenaan smeet door op e3 een pion te slaan. Toen hij vervolgens zijn offervaardigheid wat al te ver doordreef door zijn dame en prise te laten staan was het punt voor Anne.
Koploper Pearl Uyttenhove kwam tegen Gijs van der Willigen in een eindspel terecht, dat materieel gelijk was, maar door de versplinterde pionnenstelling van Gijs, twee dubbelpionnen, door hem vrij eenvoudig werd gewonnen.

Wim Platje miste een opgelegde kans om eindelijk eens een keer van John van Waardenberg te winnen. Te zeer gespitst op het bereiken van een remise zag hij stukwinst over het hoofd, verzuimde nog een goede kans op het hele punt en bood remise aan. Met een gelijkstaand pionneneindspel voor de boeg en minder dan zeven minuten op zijn klok besloot John dat te accepteren. De partij staat met summier commentaar bij menu-item "Intern" ⇒ "Partijen".
Piet Schuller wist Paul de Roos in het middenspel een stuk afhandig te maken en voor Paul was dat de reden om de partij op te geven.

De titel van dit verslag luidt: "Een kansloze partij" en die uitspraak komt op naam van Jan Lokhorst de koster-beheerder van de Trinitatiskapel. Na de verrassende winst van Koos van Dalen op Cor Paans bekeek Jan even kort de slotstelling en merkte vervolgens met een uiterst serieuze gelaatsuitdrukking op: "Ik zag het al ver van tevoren aankomen en dacht: dat wordt een kansloze partij." Nu heeft Jan ongetwijfeld een vooruitziende blik, maar voor iemand die nog maar net iets meer weet dan de regels omtrent de beweging der stukken is het toch een vrij opzienbarende uitspraak. Het kwam onder andere hierdoor Naomi en Tabitha Snikkers op een aanhoudende aanval van de slappe lach te staan.

Koos van Dalen

En dan kom ik op de partijen van de andere spelers van deze avond en moet ik bekennen, dat ik daar eigenlijk weinig over kan zeggen. Ja, Naomi had de langste partij tegen een af en toe zuchtende Johan Went en het eindspel, met voor beiden een licht stuk en een toren, leek me in het voordeel van Naomi uit te vallen, maar eindigde tenslotte in remise. Tabitha pakte de volle buit tegen Rob Truijens, maar hoe dat tot stand kwam heb ik niet kunnen zien en hoe Pieter Sandijck Willem Weerdesteijn versloeg is me eveneens ontgaan. Vrij logisch als je zelf je partij als voorlaatste beëindigd

Als jullie een paar regels aan je partij zouden willen wijden, dan zou me dat zeer helpen. Ik zal de tekst van het verslag er onmiddellijk mee verfraaien: mail: w.platje@upcmail.nl of schrijf het in een reactie direct onder dit verslag bij "Laat commentaar achter". Ik pik het daar dan op, verwerk het in het verslag, waarna ik de reactie zelf weer zal wissen. Voor jullie een kleine moeite, voor mij een groot plezier!

© Wim Platje 2016