Ronde negen: “De klok die op hol sloeg” 2


Fattorini & Sons. Metal Chess Timer circa 1895Om nu te zeggen dat de negende ronde tumultueus verliep zou wat overdreven zijn. Dat er af en toe consternatie ontstond lijkt me ook wel wat te sterk uitgedrukt. Laten we het maar op enige verwarring houden. Misschien past het woord mysterie ook wel een beetje bij de manier waarop de negende ronde van start ging. U vraagt: "Kan de schrijver van dit verslag zich dan nu eindelijk wat nader verklaren alstublieft?" Ja, dat kan de schrijver... alstublieft:

Het was eigenlijk allemaal de schuld van Naomi, want die stootte een donker getinte toren van haar bord. Vervolgens bleek het schaakstuk op mysterieuze wijze spoorloos verdwenen te zijn. Schakers op hun knieën zoekend op de vloer. Bijlichten met smartphones onder de tafel, onder de bank... Speuren naast de bijbelkast. Niets, weg, foetsie... Totdat Antonia Snikkers, die een tweetal snoepjes uit haar jaszak had opgediept en voor haar dochter op het schaakbord had gelegd tot de ontdekking kwam, dat er zich in diezelfde jaszak ook nog een zwarte toren bevond, die ze daar kennelijk gedachteloos in had gestopt. Verwijtende blikken van opzet en moedwilligheid ketsten af op haar volmaakt onschuldige gezicht.

De klokken waren amper in werking gesteld toen Rob Truijens in opperste verwarring constateerde dat er iets mankeerde aan de werking van de klok, die tussen hem en Johan Went stond opgesteld. Zijn diagnose was snel gesteld: Waarschijnlijk raakten de batterijen op, want dat doet een klok soms onvoorspelbaar functioneren. "Die klok telt niet af, hij telt op! Ik stond net op een uur en 29 minuten en nu staat het ding op een uur en 31 minuten", aldus Rob. "En die van Johan ook." Een snelle blik op het bord en de notatiebiljetten leerde, dat er al zeker tien zetten in hoog tempo in de opening op het bord waren gesmeten en dat de 15 seconden extra per zet al vlot tot twee minuten waren aangegroeid." Commentaar uit de speelzaal was vanzelfsprekend niet van de lucht: "Als jullie in dit tempo doorspelen dan eindig je met ieder twee uur op de klok" en: "Het lijkt wel science fiction: Hoe sneller je speelt, hoe jonger je wordt." (!)

De concentratie van schakers verschilt onge­twijfeld per speler en of alle verwarring van invloed was op de partijen is achteraf moeilijk vast te stellen, maar de meeste partijen waren voor mijn gevoel niet geheel blunderproof. Hans Nunnikhoven lootte deze ronde Tabitha Snikkers. Ik hoorde Hans in de nazit opmerken: "Ik vind het niet prettig om te zeggen, maar ik vind dat je, als je dit gespeeld had, beter had gestaan." Feit is, dat naast het bord bij Hans de dame van Tabitha stond, terwijl Tabitha van haar kant daar slechts een toren van Hans tegenover kon stellen. Het punt ging naar Hans, die daarmee zijn eerste plaats op de ranglijst verstevigde.

Nick Kimenai trof Naomi deze ronde en omschreef de partij als volgt: "Speelde niet goed. Verloor een pionnetje. Aanval over de h-lijn. Werd allemaal te veel." Tja, wat moet je daarmee? Gelukkig ontving ik van Naomi een foto van de notatie van de partij. Dus: Na 1.d4 van Nick kwam er een Koningsindische partij op het bord. Naomi kwam tot de thematische opstoot f5 en zette een koningsaanval in over het hele front. Een pionnenwals e5-f5-g5-h5 dreigde heel slecht nieuws voor de witte koning en nadat de h-lijn open kwam voor een inval van de zwarte dame werd het inderdaad allemaal te veel.

Na het klokincident ging de partij tussen Johan en Rob gestaag verder. Rob kwam niet geweldig uit de opening. Hij was kennelijk wat te bezorgd om punt f7, want hij speelde de dame ter verdediging naar een veld waar ze te kwetsbaar was voor vijandelijke aanvallen. Al snel werd Rob in de verdediging gedrongen. Dat verdedigen werd keepen met kunst- en vliegwerk en op een gegeven moment moest de stelling ontruimd worden wegens instortingsge­vaar.
 
Bij Gijs van der Willigen en Cor Paans kwam een variant van het Oud-Indisch op het bord. Cor kreeg een prima stelling in de opening, maar had beter kunnen staan als hij d5 een zet eerder had doorgedrukt. Nu ging hij op zet dertien met Pc2 opzichtig in de fout wat hem een geruïneerde koningsstelling en pion h3 had kunnen kosten. Gijs liet het cadeautje echter aan zich voorbijgaan, kwam een pion achter en kwam rond de dertigste zet verloren te staan. Cor maakte er op zijn beurt geen gebruik van. De kansen wisselden nog enige malen tot Cor uiteindelijk in het eindspel de winst naar zich toe trok.
 
Piet Schuller zette een Siciliaanse Najdorf tegenover 1.e4 van Wim Platje, die in plaats van eerst zijn ontwikkeling te voltooien te vroeg met f4 en g4 ten aanval trok. Dat kostte hem zijn g-pion, maar zoals een grootmeester in een andere sport vanuit Vinkeveen ooit opmerkte: "Elk nadeel hep ze voordeel." Piet had beter met de loper dan met het paard op g4 kunnen slaan. Een ruil van de lopers lokte de zwarte koning naar g7. Een familieschaak op e6 dreigde. Wim had gezien, dat hij met b4 een paard op c5 zou winnen, omdat dat paard niet naar d7 kon, want dan zou Lc8 de paardvork op e6 niet meer kunnen voorkomen. Kunt u het nog volgen? Piet in ieder geval even niet, want hij speelde het paard wel naar d7 en Wim was er als de kippen bij om met Pe6+ de dame te veroveren. Na nog een flink aantal zetten, waarin Wim toch nog wel secuur moest verdedigen gaf het materiële voordeel de doorslag. De witte dame besliste na nog een fout de partij.

Paul de Roos (l) & Erik Wetselaar 29-11-2016 (Foto: Cor Paans)De laatste partij van de zes was die tussen Erik Wetselaar en Paul de Roos. "Erik wie?", hoor ik u zeggen. Erik Wetselaar, die in mijn verhaal "Erik" een van de hoofdrollen speelt is een oud-lid van De Willige Dame. Vanwege zijn werk overal op de wereld kon hij jarenlang niet meer actief zijn op schaakgebied. Ik omschreef hem ooit als een goedmoedige, goedlachse reus en dat is hij nog steeds. Nu zijn Paul en Erik in de breedste zin des woords allebei innemende persoon­lijkheden en hoewel Erik herhaalde malen zijn tevredenheid uitte met betrekking tot zijn eigen stelling, kreeg ik niet de indruk dat Paul voor hem onderdeed. Het resultaat was dan ook een remise.

De negende ronde van het najaarskampioen­schap werd mede mogelijk gemaakt door de sponsorbijdrage van de heer Kees van 't Hoff momenteel nog kampioen van De Willige Dame.

De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".

© Wim Platje 2016


2 gedachten over “
Ronde negen: “De klok die op hol sloeg””

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.