Ronde 8: “Het geluid van de stilte” 3


Sounds of Silence

"De natuur heeft ons twee oren gegeven doch slechts één mond." (Benjamin Disraeli)

RONDEVERSLAG | Nadat Koos van Dalen een zeker niet onverdienstelijke imitatie van het karakteristieke stemgeluid van wijlen de heer Joseph Marie Antoine Hubert (Joseph) Luns, voormalig minister van Buitenlandse zaken en secretaris-generaal van de NAVO, ten beste gaf: "Mijnheer de voorzitter, het is bepaaldelijk ondenkbaar dat ons land de NAVO zal verlaten..." en de secretaris van de schaaksociëteit daarop reageerde met: "Ja, Jozef, zo kannie wel weer", daalde er, mede doordat ook bij beide vrouwelijke deelnemers aan de competitie de aanvankelijk enigszins jolige stemming wegebde, een serene stilte over de spelers neer. (Over volzinnen gesproken...)

Nu is het op deze plaats natuurlijk niet de bedoeling een verhandeling te geven over het begrip of het verschijnsel stilte, noch in akoestische- noch in innerlijke zin, maar een paar opmerkingen wil ik wel maken. Akoestische stilte, de volkomen afwezigheid van geluid, is vrijwel nooit een feit in dit dicht bevolkte land en de psychische beleving van de stilte verschilt per mens en per situatie. Stilte kan als sereen, verwachtingsvol, saai, doods, angstig, eerbiedig of plechtig ervaren worden.

Het komt me voor dat de westerse mens tegenwoordig steeds minder tegen stilte kan. Dat lijkt al te beginnen bij mij om de hoek, waar het spelen van de basisschoolkinderen in de pauze, vergezeld gaat van voortdurend gegil, gekrijs en geschreeuw. Ik kan me niet herinneren dat dat in de tijd dat ik zelf nog voor onderwijzer speelde ook zo was. Veel later, in het voortgezet onderwijs werkzaam, merkte ik op dat veel leerlingen zich bij stilte in de klas onbehaaglijk schenen te voelen. Overal is tegenwoordig geluid waar het vroeger afwezig was. In de supermarkt en zelfs in winkelstraten wordt het oor geteisterd door de alom aanwezige achtergrondmuziek ook wel als 'muzak' aangeduid. Maar ja, wat de een ervaart als levendig vindt de ander gewoon "teringherrie". Misschien moeten we schaken maar invoeren als verplicht vak op school. Schaken, zo wordt beweerd, bevordert naast concentratievermogen tevens de cognitieve, sociale, emotionele en metacognitieve (oeps!) ontwikkeling van kinderen.

In ieder geval maakte geen van jullie nadat het echt stil werd een opmerking als "Jee, wat is het nu stil zeg...", hetgeen me tot de conclusie brengt dat het met jullie psyche wel snor zit. Zo, dat gezegd hebbende hadden we toch mooi acht partijen in de achtste ronde en moeten we maar eens gaan kijken wat de stilte allemaal aan moois voortbracht:Overzicht achtste ronde 07-11-2017 (Foto: Naomi Snikkers)

Verticaal

Op het notatieformulier van Fons Claessen, die met zwart tegen Hans Nunnikhoven speelde staat dat het speeltempo hoog was en de stand van de klok deze keer verticaal. Feit is dat de partij geruisloos in remise eindigde. Fons stond een pion voor en Hans merkte op: "Fons stond duidelijk beter, maar alles ging eraf". Toen ik echter de partij met de computer naspeelde, zag ik dat Fons huizenhoog gewonnen heeft gestaan en dat hij mat in twee zetten had gemist. Ik vrees, dat er ergens in de notatie een foutje is geslopen. Niettemin een prima prestatie van Fons.Hans Nunnikhoven - Fons Claessen 07-11-2017 (Foto: Naomi Snikkers)

Geen koninkrijk voor een paard

Piet Schuller verspeelde met wit een pion en kwam later ook nog een stuk achter tegen Koos van Dalen. Wel kreeg hij er wat pionnen voor terug. 'Kat in het bakkie' zal Koos gedacht hebben, maar toen hij ook nog zijn begerig oog op een paard had laten vallen en dat stilletjes naar zijn stallen had gedirigeerd moest hij toezien dat juist daardoor een pion van Piet kon promoveren, waardoor de stand uiteindelijk onhoudbaar werd.Koos van Dalen - Piet Schuller 07-11-2017 (Foto: Naomi Snikkers)

Een pion is genoeg

Willem Weerdesteijn moest het in de top van het klassement opnemen tegen Naomi Snikkers. Willem opende maar weer eens met de Bird-opening, 1. f4 en smeedde na de opening in alle stilte snode plannen. In zijn drang om aan te vallen speelde hij echter wat al te opportunistisch zijn pionnen op, waardoor er gaten in zijn stelling ontstonden, waar Naomi gebruik van maakte. Ze won een pion die meteen ook een vrijpion was en besliste daarmee de strijd. Naomi is hierdoor weer aan kop van de ranglijst gekomen.Naomi Snikkers - Willem Weerdesteijn 07-11-2017 (Foto: Antonia van Wijngaarden)

Evenwicht

Een andere toppartij was die tussen John van Waardenberg en Pearl Uyttenhove. De partij is, zo waren de spelers het met elkaar eens, nergens in onbalans geraakt. Weliswaar had Pearl voortdurend het initiatief, maar John vond steeds de juiste antwoorden. Het eindspel winnen met gelijke lopers een paard en zes pionnen zat er derhalve voor beiden niet in en laat op de avond werd er in alle rust remise gegeven.John van Waardenberg - Pearl Uyttenhove 07-11-2017 (Foto: Naomi Snikkers)

Rumoerig

Cor Paans kreeg met wit Gijs van Willigen tegenover zich in een Oud-Indische partij. In plaats van 18. c5 had 18. Pd5 Cor de winst kunnen brengen, maar even later was het Gijs die via een schaakje Cor een loper afhandig maakte. Gijs verzuimde echter dat voordeel uit te buiten en leverde zijn dame in, misschien om mat achter de paaltjes te kunnen geven, maar er zat een foutje in de Gijsiaanse berekeningen, omdat een paard dat nog kon voorkomen. Het was, op het bord althans, de rumoerigste partij van de avond.Gijs van Willigen - Cor Paans 07-11-2017 (Foto: Naomi Snikkers)

Allebei verloren

Pieter Sandijck moest volgens tegenstander Johan Went tegen zijn zwarte verdedigingsopzet wel aanvallen. Dat deed Pieter dan ook. Nadat de dames in een vroeg stadium van het bord verdwenen draaide alles om de opstelling in het zwarte centrum. Dat bleek oersterk en op de damevleugel kon Johan het pleit in zijn voordeel beslechten nadat hij zonder al te veel commotie twee pionnen had buitgemaakt. Pieter: "Eigenlijk heeft hij niet gewonnen, maar heb ik verloren". Johan, droogjes in antwoord daarop: "Ja, eigenlijk heb ik ook een beetje verloren..."Pieter Sandijck - Johan Went 07-11-2017 (Foto: Naomi Snikkers)

Geknoei

De Philidor-verdediging die Anne Meeldijk hanteerde tegen 1. e4 van Wim Platje staat niet bekend als een agressieve opening. Een gezapig partijtje werd het evenwel niet, omdat Wim na een goede opening begon te knoeien en in de verdediging moest. De pion op e5 baarde hem voortdurend zorgen en hij dreigde zijn hand te overspelen door te aanvallend f4 te spelen, waar f3 voor de witte stelling een heel solide opzet zou zijn geweest. Wim verslond tijd, maar slaagde er uiteindelijk in zich met een goede loperzet te bevrijden van de druk. De kalmte keerde weer en Anne accepteerde het remise-aanbod van Wim, hoewel hij de duidelijk betere stelling bezat.Anne Meeldijk - Wim Platje 07-11-2017 (Foto: Naomi Snikkers)

Silence of the lambs

Van de partij die Tabitha Snikkers met de witte stukken van Dick Korteland won kan ik optekenen dat Dick, gevraagd naar de uitslag, in zijn commentaar achteraf in ieder geval aan duidelijkheid niets te wensen overliet: "Ik heb verloren." Of hij werkelijk zoals de kop hierboven doet vermoeden, als een lam naar de slachtbank is gevoerd lijkt me onwaarschijnlijk. Wel was het in het hoekje bij de kast met de bijbels de hele avond erg rustig en de filmtitel leek me wel passend bij het onderwerp van het verslag van vandaag.Tabitha Snikkers - Dick Korteland 07-11-2017 (Foto: Naomi Snikkers)

En nu we het toch over films hebben. De mooiste stiltes vind ik altijd die, die je in westerns hoort. Het is donker, kampvuur, bezwete vuile bebaarde gezichten. Ruige kerels gaan na een hete dag hard werken met de kudde ter ruste. Rawhide! Wishbone! Rowdy Yates! Cowboyhoeden worden over ogen geschoven. En dan, dan hoor je als je heel erg goed luistert het amper waarneembare maar onmiskenbare gesjirp van krekeltjes.

De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".

© Wim Platje 8-11-2017 13:03

Sponsor van deze ronde:

Nick Kimenai - Speler van De Willige Dame



3 gedachten over “
Ronde 8: “Het geluid van de stilte””

  • Rob Truijens

    De edele schaaksport als therapie of leermiddel voor de beleving van stilte! Een goede suggestie in deze tijd.
    Als voormalig fiscalist werd ik onlangs diep teleurgesteld door het Europees Hof van Luxemburg . Het Hof besliste dat het schaakspel niet onder het lage btw tarief voor sporttoernooien valt aangezien het lichamelijke element onvoldoende aanwezig is. Daarmee miskent het Hof de inspanning van het brein en de daarmee gepaard gaande hoge verbranding van energie. Bovendien moet er in de slotfase soms vreselijk snel gezet worden op de juiste velden dan wel gesprint worden van toilet naar het bord alvorens de tijd om is.
    Wij zijn ons brein, de rest is in toenemende mate van ondergeschikt belang .
    Tegen de tijd dat De Willige Dame belastingplichtig wordt voor de btw zal ik mijn gedachten laten gaan over een mogelijke variant waarbij er meer lichamelijke elementen worden ingebouwd zoals het tussendoor fietsen van een rondje rond de Lutherse Kerk.

  • Pearl

    Groeten van Robert – steenhouwer in ruste

    “Goed lettertype.”

    Goed bezig, Platini!

    Namasté.

Reacties kunnen niet achtergelaten worden op dit moment.