Ronde 4: “..dan dooft het licht” 4


Naar Willig-Damiaanse begrippen een klassieke topper...

"...een volk dat voor tirannen zwicht,
zal meer dan lijf en goed verliezen,
dan dooft het licht."
(H.M. van Randwijk)

RONDEVERSLAG | Het valt niet mee om een inleiding te schrijven bij de vierde ronde van de voorjaarscompetitie 2022. Elke keer als ik denk iets humoristisch te hebben gevonden is er een censuristisch ingestelde inquisitie in m'n hoofd die het idee onmiddellijk naar de prullenbak voor beroerde ideeën verwijst.

Het kan niet anders dan dat de oorzaak hiervan de toestand in de wereld is, want meestal ben ik zelf optimistisch van aard. De kobold in het Kremlin heeft een grauwsluier over de wereld en over mij getrokken en ik moet steeds denken aan het citaat van James Ng Uni: "War is a place where young people who don't know each other and don't hate each other, kill each other, by the decision of old people who know each other and hate each other, but don't kill each other...".

Je zult er maar verantwoordelijk voor zijn denk ik dan en tegelijkertijd dringt zich de gedachte bij me op dat mensen als hij zover van onze manier van denken afstaan, dat wederzijds begrip een absolute onmogelijkheid is. Die verantwoordelijk bestaat voor hen totaal niet. Wat mensen als hij doen is voor henzelf een logisch, rationeel voortvloeisel uit een wereldbeeld dat eerder mythisch is en eerder gebaseerd op overtuigingen waarin heilig wordt geloofd dan op feiten.

Het spijt me dat het bovenstaande hier zomaar uit mijn pen vloeit. Ik realiseer me dat jullie hier ook niet op zitten te wachten. Liever lezen jullie over de oorlog die zich beperkt tot een land ter grootte van 64 vierkante velden, die wordt uitgevochten via het om beurten door twee mensen verschuiven van stukjes hout.

De eerste schermutselingen worden uitgevochten door het voetvolk. Het knetteren van de kalashnikov-pionnen als de grens wordt overschreden. Al snel wordt het heftiger en komen de tanks van g1 en b8 in actie. Wellicht zit er nog wat ouwe troep tussen. Leopards, Centurions of AMX-13's bijvoorbeeld. Als de kruisraketten vanaf f1 en c8 hun doelen beginnen te zoeken bereikt de strijd een voorlopig hoogtepunt. Er vallen slachtoffers. Twee Dikke Berta's, nog zwaarder geschut, eens in handen van ene A.H., laatst gesignaleerd te Berlijn, nemen de vijandelijke stellingen onder schot. Dan valt het doek voor één van de twee combattanten, maar soms wordt er een wapenstilstand afgesproken.

Stilte. Diepe stilte. Het bovenstaande vindt plaats in de hoofden van de spelers. Er is geen ander gerucht dan af en toe een zucht. Af en toe een lepeltje roerend in de koffie, niet het kraken van de hersenen, wel het kraken van de vloer of een tafeltje. Een schaaksociëteit aan het oorlogvoeren...

Vijf partijen in ronde vier. Cor Paans, Fons Claessen, Piet Schuller en Wim Platje speelden in de consistoriekamer voor het viertal een externe wedstrijd tegen het tweede viertal van SC 3-Torens. Hier wat er zoals aan de borden geschiedde:
 

... dan dooft het licht.

 

Verdampt voordeel

 
Aan de kop van de ranglijst kwam John van Waardenberg uit tegen Hans Nunnikhoven. Naar Willig-Damiaanse begrippen een klassieke topper. Door verwisseling van zetten ontstond uit een damepionopening het zogenaamde Colle-systeem. (Het zal wel, hoor ik je denken en daar heb je natuurlijk gelijk in, het zal wel.) Na een evenwichtige opening was het Hans die als eerste een mindere voortzetting koos, maar de oplossing om door een pion f3 aangevallen paard te redden was moeilijk te zien. In plaats van het paard direct weg te spelen naar het enige vluchtveld met 17...Pe4-g5 was een aanval op een paard van John op de andere vleugel beter. Daarmee kon namelijk een beter vluchtveld worden gecreëerd. Een gewone sterveling komt daar niet op en dus kwam Hans, die dat volgens mij wel is, wel in grote moeilijkheden. Door de pion-aanvallen op het paard sneuvelde als bijkomende schade namelijk zwarts witveldige loper.

John kreeg van de computer achteraf +6,3 voor de stelling. Een straal gewonnen stand dus. Gelukkig maar dat dat tijdens de partij niet bekend was en dat de mens geen computer is. Hans begon een aanval met de e- en de f-pion, die door John niet energiek genoeg werd bestreden. Drie zetten later was het winnende voordeel van John geheel verdampt. Doordat Hans een pion won werd wits materiële voorsprong kleiner. Er had remise kunnen volgen door herhaling van zetten, maar John koos daar, wellicht terecht, niet voor en kwam andermaal in winnende positie. Hans gaf echter geen krimp en bleef zich hardnekkig verdedigen. Een blunder van John werd hem als de bekende bliksemflits bij heldere hemel fataal. Hans rekende een gratis paard in, stond ineens twee pionnen voor, combineerde nog een pion en de kwaliteit bijeen en besliste de partij doordat zijn c-pion niet meer van promotie af te houden was. Het verlies zal John wel even pijn gedaan hebben. (John van Waardenberg - Hans Nunnikhoven 0−1)

John van Waardenberg (l) en Hans Nunnikhoven op 28 november 2017

 

Geen gladiolen

 
Pieter Hofstee had ondervonden dat Ruben Schilt in staat is om snel stellingen te doorgronden en vaak de juiste zetten doet. Hij erkende dat hij het een moeilijke partij vond, waarin hij problemen kreeg. Op een gegeven ogenblik bood hij dan ook remise aan, maar Ruben is niet zo van de remises, meer van de dood of de gladiolen. Kennelijk speelde zijn overmoed hem ergens later in de partij parten, want uiteindelijk was het Pieter die de gladiolen mee naar huis mocht nemen. (Ruben Schilt - Pieter Hofstee 0−1)

... of de gladiolen

 

Andere boeg

 
Hoe kom je snel uit de theorie? Nou zo: 1.e4 d6 2.a3. (Koos van Dalen - Gijs van Willigen. Dordrecht 15 maart 2022) Laten we het vanavond eens over een andere boeg gooien zal Koos gedacht hebben. In ieder geval kwam er deze keer geen loper op c4 te staan en werd er niets geofferd op f7. Toch was het een partij vol verrassingen. Koos kreeg in de opening een loper cadeau na een fout van Gijs, maar had rond de 20e zet last van eenzelfde soort van vrijgevigheid met een paard. De spelers konden derhalve weer van voren af aan beginnen, maar de nieuwe start bracht Koos geleidelijk aan het beste van het spel. Hij ontfutselde Gijs de kwaliteit nadat de dames waren geruild en in het eindspel van Toren + vijf pionnen tegen Paard + vijf pionnen dat resteerde, sneuvelde ook het paard van Gijs nog door een pionvork op de Koning en het Paard. (Koos van Dalen - Gijs van Willigen 1−0)

Gijs van Willigen (l) en Koos van Dalen op 29 juni 2021

 

Rotklap

 
Als A niet wint van B en B wint niet van A dan zijn er twee mogelijkheden: De eerste is dat zowel A als B hebben verloren en de tweede is dat A en B hebben gelijk gespeeld. Het eerste geval doet zich bijvoorbeeld voor indien twee boksers na de gong voor de eerste ronde op elkaar af stappen en elkaar op hetzelfde moment een dusdanige rotklap geven dat ze allebei tegelijkertijd knock-out gaan voor meer dan 10 tellen. Je kunt dan eigenlijk niet anders beweren dan dat ze allebei hebben verloren, want om te winnen moet je op de been blijven en van een gelijkspel kan ook moeilijk sprake zijn, want er is eigenlijk amper gespeeld (spel) al was de klap dan wel door beide boksers tegelijk (gelijk) uitgedeeld.

Bij het schaken kiezen we doorgaans voor mogelijkheid twee, tenzij beide spelers zich dusdanig tegelijkertijd misdragen dat de wedstrijdleider ze allebei een nul geeft. A en B speelden gelijk en dat noemen we, voor degenen die dat nog niet wisten een remise. Substitueren we nu A met Pearl Uyttenhove en B met Dick Korteland dan komen we tot de conclusie: Pearl Uyttenhove - Dick Korteland ½−½. En dit werd allemaal uit de duim gezogen om het verslag compleet te maken met een partij die ik niet heb kunnen volgen en waarvan mij ook niets is overgeleverd.

Rotklap

 

Miskans

 
Michel Verheij (zwart) miste in de opening een uitgelezen kans op winnend voordeel tegen Ton van der Breggen. Met 5.dxe4 in plaats van 5.Le6 had niet alleen pionwinst kunnen worden ingeluid, maar was er ook een uitstekende stelling ontstaan voor zwart. Zoals het ging verloor zwart echter nog voor de opening geheel achter de rug was een paard en een tweetal pionnen. Die achterstand was niet meer in te halen en toen wit een dame won in ruil voor een toren ging het punt naar Ton. (Ton van der Breggen - Michel Verheij 1−0)

Ton van der Breggen (l) spelend tegen Nick Kimenai op 13 december 2016


De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".

Reacties zijn altijd welkom. Plaats ze helemaal onderaan bij "Een reactie plaatsen". Je e-mailadres wordt niet zichtbaar bij de publicatie.

© Wim Platje 25-03-2022 19:45


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

4 gedachten over “
Ronde 4: “..dan dooft het licht””