Ronde 14: “Kwarkcake met joker”


"Tussen droom en daad staan wetten in de weg en praktische bezwaren" (Willem Elsschot)

RONDEVERSLAG | Aan het begin van de voorlaatste ronde gaf wedstrijdleider Paans aan dat nog een flink aantal spelers zich binnen schootsafstand van leider Johan Went bevindt en ze er in theorie dus allemaal nog van kunnen dromen kampioen te worden.

Maar, met een knipoog naar Willem Elsschot, tussen droom en daad staan zetten in de weg en tactische gevaren. En dat bleek ook deze ronde weer.

De avond begon overigens zeer smakelijk. Beheerder Jan Lokhorst had twee kwarkcakes uit de koelkast gehaald en ze elk, met enige rekenkundige moeite, in zeven gelijke plakken verdeeld. ("Met zijn hoevelen zijn jullie?" "Met zijn veertienen Jan." "K*dt! Hoe moet ik dat nou netjes verdelen?") In eerste instantie dacht ik overigens dat het roze gekleurd ijs was en werkte ik het koude spul met groot genoegen langs m'n smaakpapillen naar binnen. Rare combinatie dacht ik nog, maar Jan doet wel vaker vreemde dingen en het smaakte heerlijk. Nadat ik van tegenstander John vernam dat het hier kwarkcake betrof moest ik echter wel even slikken. Ik hou namelijk helemaal niet van kwark.

Vervolgens daalde er een diepe stilte over de veertien neer. Twee merels vochten buiten een zangduel uit. Binnen was slechts het geluid van roerende theelepeltjes in koffiekopjes dan wel roerende koffielepeltjes in theekopjes te horen. (Wat roeren sommige mensen toch belachelijk lang! Alsof ze verdomme slagroom aan het kloppen zijn!)

Voor ik aan de wedstrijdsverslagen begin wil ik de lezer er nog wel even op attent maken dat aan het eind van dit stukje nog een epiloog is opgenomen waarin een mysterie niet tot oplossing komt.

Vlotte Cor

De stilte werd het eerst verbroken door Koos van Dalen. Het klonk als tweemaal "miauw", maar het kan ook twee keer "auw" geweest zijn. In ieder geval had Cor Paans hem kennelijk pijn gedaan, maar wat wil je ook als je begint met 1. f3. Cor had geantwoord met met 1. d5. Beter lijkt me 1. e5, want je weet maar nooit of de ander misschien ook nog voortzet met met 2. g4. In ieder geval was het punt al vlot voor Cor. (1. f3 heeft overigens wel een naam: De Barnes-opening. Onze oosterburen schijnen hem de Gedult-opening te noemen.)
Jisk Liemburg 15 mei 2018 (Foto: Cor Paans)

Jisk Liemburg 15 mei 2018

 

Zwarte zwakte

Pearl Uyttenhove nam het met zwart op tegen de nummer twee Hans Nunnikhoven en stelde zich in een soort van Philidor-verdediging behoudend op. Pearl stond toe dat zijn zwartveldige loper op g7 werd geruild en kreeg problemen met de zwakten van de zwarte velden rond zijn koning. De dreigingen van de dame en een paard van Hans brachten de beslissing.

Koploper Johan Went bespeelde de zwarte stukken in zijn duel met Jisk Liemburg. Vooraf zou Jisk met een remise dik tevreden zijn geweest, maar misschien had er wel iets meer in gezeten deze keer. Johan stelde na afloop dat Jisk zeker behoorlijk ruimtevoordeel had gehad in de partij. Door deze puntendeling moest Johan zijn eerste plaats afstaan aan Hans Nunnikhoven, zodat de, de laatste tijd steeds vaker gehoorde, slogan "Went for President!" nu waarschijnlijk wat minder luid door de speelzaal zal klinken.
Pearl Uyttenhove - Hans Nunnikhoven 15 mei 2018 (Foto: Cor Paans)

Pearl Uyttenhove - Hans Nunnikhoven 15 mei 2018

 

Afmatting

Gijs van Willigen, die met wit speelde, schreef in de marge van zijn notatieformulier: "Een (af)mat(ttende) partij." De 56 zetten durende strijd tegen Erik Brok was lange tijd in evenwicht. Wederzijds respect noopte de spelers kennelijk tot behoudend spel. In een Philidor van wit en met zetten als a3, a6, h3 en h6 was het credo "veiligheid eerst". Het eindspel met de zware stukken ("verzwaarde" stukken is pertinent onjuist) eindigde voor Gijs desastreus met een dubbelfout om in tennistermen te spreken. Eerst serveerde hij een gratis toren en later ook nog eens de dame. Game, set en match voor Erik.

Piet Schuller beloofde nog eens het boekje met de elementaire eindspelen te bestuderen nadat hij Rob Truijens had pat gezet. In tegenstelling tot politieke partijen is het in schaakpartijen nu eenmaal prettiger om in de oppositie te zitten, want dan win je een eindspel van koning plus pion tegen een koning alleen.
Rob Truijens - Piet Schuller 15 mei 2018 (Foto: Cor Paans)

Rob Truijens - Piet Schuller 15 mei 2018

 

Permanente remise

Soms kun je je wel permitteren om in de opening een tempo te verliezen, maar na 1.e4, d5 2. Pc3, d4 gaat het Scandinavisch over in een voor wit wel erg ongunstige variant van de van Geet-opening. Ton van der Breggen verloor zo met wit nogal wat tempi met zijn paard tegen Nick Kimenai, die het karwei vervolgens, ondanks heftig tegenstribbelen van wit, vakkundig klaarde.

Wim Platje speelde met wit tegen de Philidor-verdediging van John van Waardenberg, die al snel aanstuurde op dameruil. Toen dat na enige zetten een feit was ontwikkelde zich een strategische partij waarin geen van beiden ook maar een moment in gevaar is geweest, laat staan gevaarlijk is geweest. John moest nog wel een dreigende insluiting van zijn paard vermijden, maar had die dreiging (natuurlijk) wel gezien. Na een remise-aanbod van wit te hebben afgeslagen, Wim gaf het remisevoorstel voor het gemak maar meteen een permanent karakter mee, bood John enige zetten later in volkomen gelijke stelling zelf remise aan. Materieel was het gelijk, structureel was het gelijk en omdat ook beide klokken dezelfde resterende bedenktijd aangaven nam Wim het aanbod aan.
Wim Platje - John van Waardenberg 15 mei 2018 (Foto: Cor Paans)

Wim Platje - John van Waardenberg 15 mei 2018

 

Epiloog

In het herentoilet zit vrij hoog in de wand een klein raampje met één tralie waardoor je, mits je op de bril gaat staan, op de binnentuin uit kunt kijken. Niet dat je dat moet doen natuurlijk. Stel je voor dat je uitglijdt en in je val de spoelknop indrukt! Dan is het meteen "Adieu, boze wereld". Maar er is wel iets merkwaardigs met dat raampje. Op het kozijntje voor het raampje ligt namelijk al heel lang een speelkaart. Een joker om precies te zijn. Nu vraag ik me al weken af welk bijgeloof hieraan ten grondslag zou kunnen liggen. Deze avond kon ik de knagende nieuwsgierigheid echt niet langer bedwingen en toen beheerder Jan Lokhorst met knabbelnoten aan mijn bord verscheen stelde ik hem dan ook de prangende vraag: "Zeg Jan, waarom ligt er in vredesnaam een speelkaart, een joker, voor het raampje van het herentoilet? Is het een vorm van bijgeloof of is het de bedoeling ons er subtiel op te wijzen dat we daar al doende eigenlijk letterlijk voor joker staan?"

Zijn gezicht kreeg onmiddellijk die karakteristieke Jansiaanse uitdrukking van geheimzinnigheid, een flauwe glimlach speelde over zijn gelaat en zijn ogen begonnen te glanzen. "Aha! Welk een opmerkzaamheid! Bijna niemand heeft nog gemerkt, dat daar een joker ligt." Vervolgens citeerde hij iets uit het belangrijkste werk van de grote filosoof Immanuel Kant. Uit "Kritik der reinen Vernunft" (1781), waarin deze de grondslagen en de grenzen van de menselijke kennis onderzoekt en een eigen epistemologie creëert. Ik kon het op een gegeven ogenblik niet helemaal meer volgen, omdat ik vanwege de dreigende paardwinst zat te hopen op een foutje van John. In ieder geval was er geen touw aan vast te knopen en dat was vast ook Jans' bedoeling. Het eind van het liedje was, dat ik na thuiskomst nog lang in bed heb liggen woelen voor ik uiteindelijk in een onrustige slaap viel. Vanmorgen schrok ik bijna in paniek wakker uit een nachtmerrie waarin ik belaagd werd door bloeddorstige jokers. Zo, weten jullie dat ook weer (niet).
Beheerder Jan Lokhorst

Beheerder Jan Lokhorst


De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".
Alle foto's van deze ronde kun je zien bij "Intern" ⇒ "Foto's voorjaar 2018".

© Wim Platje 16-05-2018 15:01

Sponsor van deze ronde:

Kees van 't Hoff - Oud-speler en oud-kampioen van De Willige Dame