Ronde 14: “De schuld van de piano!”


"Als u een piano wil verhuizen, grijpen vele hulpvaardige handen naar het krukje" (Hans Ferrée)

RONDEVERSLAG | Er is een fundamenteel verschil tussen zelfvertrouwen en zelfoverschatting en ik moet eerlijk bekennen dat ik de grens tussen die twee zo af en toe niet helemaal helder voor ogen heb.

Bij het schaken ga ik doorgaans, ongeacht de sterkte van mijn tegenstander, heel optimistisch de strijd aan en dicht ik mezelf, achteraf helaas maar al te vaak ten onrechte, kansen toe. Die majeurstemming eindigt dan vaak genoeg in mineur, maar onverbeterlijk als ik ben weiger ik om ervan te leren en ga ik de volgende partij weer even luchthartig en hoopvol in als de vorige.

Ook op andere gebieden schat ik het reëel mogelijke vaak te rooskleurig in en word ik soms hard met de neus op de feiten gedrukt. Wat me de afgelopen week overkwam moge u allen tot voorbeeld strekken en behoeden voor dreigend ongemak voortvloeiend uit het overschrijden van de eerder genoemde grens tussen zelfvertrouwen en zelfoverschatting. Hier ter lering ende vermaak de gevolgen van en de straf voor mijn hoogmoed.

Als de verhuizers weg zijn blijkt meestal de plek die je van tevoren had uitgekozen voor de zwaarste objecten toch niet de beste plaats te zijn. In ons geval bleek dat een enorm dressoir en een piano toch niet helemaal op de handigste plaats waren neergezet. Ze moesten dus beide aan twee kanten even worden opgetild om er een kussentje onder te schuiven, zodat ze zonder de vloer te beschadigen naar hun nieuwe bestemming zouden kunnen worden verschoven. Nu had ik de weken voor de verhuizing al heel wat af getild en daar behoorlijk wat problemen in de onderrug bij opgelopen, maar ik dacht dat laatste grote klusje nog wel even te kunnen klaren.

Als een volleerd gewichtheffer ...

 
Als een volleerd gewichtheffer tilde ik het dressoir aan de ene kant van de vloer en Gusta schoof er snel een kussentje onder. De rug protesteerde, maar ik liet me daar niet door weerhouden en tilde even later het dressoir ook aan de andere zijde op, zodat ook daar een kussentje onder kon worden geschoven. Het bleek een gouden greep, want op deze manier kon het meubel betrekkelijk gemakkelijk door de kamer worden geschoven op zoek naar een geschikte parkeerplaats. Ik negeerde de onplezierige tintelingen in mijn rechterbovenbeen en richtte mijn aandacht op mijn volgende tegenstander: de piano.

Het monster daagde me uit en even sloop de twijfel bij me binnen, maar die wuifde ik in gedachten weg. Het onding moest eerst een stukje van de muur af worden geschoven om een houten handvat aan de achterkant bij het tillen te kunnen gebruiken. Ik haalde diep adem en begon aan het opheffen van de rechterkant van de piano. Hij kwam zowaar los van de grond en werd snel en kundig op een kussentje gezet. De rug protesteerde heviger, de onplezierige tintelingen in mijn rechterbovenbeen werden dubbel zo hevig en het kniegewricht dreigde met een alles lamleggende staking, maar ik nam me voor om niet te wijken.

Nog één laatste inspanning restte en ik maakte me op voor een met lauweren bekroonde overwinningsceremonie. Ik wist zeker dat ik als overwinnaar uit de strijd zou komen, pakte het gewicht resoluut beet en trok. Victorie! Het instrument kwam met zijn linkerzijde los van de vloer en niet zo'n beetje ook! Snel werd er een kussentje ondergeschoven en toen brak de hel los.

De rug begon een rel te schoppen, de tintelingen in het rechterbovenbeen werden naar 220 Volt opgeschroefd, het kniegewricht werd een dienstweigeraar, de buitenzijde van het scheenbeen werd bekleed met prikkeldraad en het enkelgewricht verviel tot anarchie.

Het vonnis was hard maar fair. Twee dagen uiterst moeizaam strompelen en drie nachten niet kunnen slapen, omdat er geen enkele houding te vinden was die alle ongemakken verlichtte. De paracetamol- en codeïnefabrikanten beleefden gouden tijden.

Inmiddels gaat het na de gevechten met mijn fysiotherapeut veel beter met me, maar u zult begrijpen, dat ik de veertiende ronde van het najaarskampioenschap even aan me voorbij heb laten gaan al was het maar om mijn tegenstander geen schrik aan te jagen als ik onwillekeurige en onvoorspelbare pijnscheuten van bijpassende kreungeluiden voorzie.

Gelukkig zijn er altijd leden, die er toch voor zorgen dat er een verslag van een interne ronde op deze plaats kan verschijnen:

Willem en Wim winnen

Van sommige partijen zijn geen bijzonderheden binnengekomen: Willem Weerdesteijn won zijn partij van Koos van Dalen en Wim Vink pakte het punt in zijn partij tegen Paul de Roos. De karakteristieken van de overige partijen zijn van de hand van Cor Paans tenzij anders is aangegeven.

Ton van der Breggen was de gelukkige die tegen multi-persoonlijkheid Connie Koomen mocht spelen. Hij liet al vroeg in de partij een paard opsluiten en kon daar slechts een pion voor terugkrijgen. Alhoewel in het verdere verloop er toch nog wat dreiging van Ton kwam moest hij door schaak van Koos van dalen uiteindelijk opgeven. Door deze schaakzet zou Ton ook nog een toren gaan verliezen en dat was wat te veel van het "goede".
Ton van der Breggen 15-01-2019 (Foto: Naomi Snikkers)

Ton van der Breggen 15-01-2019

 

Schullers' scheve schuiver

Piet Schuller kwam een pion voor tegen Tabitha Snikkers, maar vergat deze te verdedigen. Piet zag namelijk aanvallende kansen, maar was ietsje te balorig. Dat was al eerder in de partij ook al aangetoond, toen Piet een werkelijk ongelofelijke zet met zijn loper uitgevoerd had. Deze zet had hem groot voordeel kunnen geven. Maar wat bleek? Piet had zonder erg haasje over gespeeld, want hoe kon die loper nu in hemelsnaam "over" die pion gekomen zijn?? Piet en Tabitha hebben die zet, na enig overleg, weer gecorrigeerd. Uiteindelijk moest Piet de eer aan Tabitha laten, maar hij had echt heel goed tegenspel geboden.

Rob Truijens won van Gijs van Willigen, maar dat was niet zonder fortuin. Volgens getuigen had hij veel mazzel tegen Gijs die "verschrikkelijk" gewonnen stond, edoch iets over het hoofd zag.
Tabitha Snikkers 15-01-2019 (Foto: Naomi Snikkers)

Tabitha Snikkers 15-01-2019

 

Strategische zwaargewicht

Pieter Sandijck liet Pearl Uyttenhove ontsnappen in een lange partij. Pieter, met een pion voor, zou winstkansen gehad hebben als hij het springerige paard van Pearl op afstand had gehouden, maar waar het paard nu terechtkwam! Ai, ai, dat deed zeer! Pieters toren kon hierdoor niet echt aan het spel deelnemen, waardoor de partij in remise eindigde.

Pearl Uyttenhove schrijft zelf over deze partij: "In de consistoriekamer speel ik met wit tegen de strategisch zwaargewicht Pieter Sandijck. Ik neem enorme risico's om te winnen. 50 punten achter de koploper biedt mogelijkheden om alsnog het kampioenschap te veroveren, maar dan moet ik in ieder geval zelf winnen.

Ik heb een ontwikkelingsvoorsprong, maar ben wellicht iets te voortvarend in het openen van de stelling. In een open stelling heeft Pieter stukkenspel als compensatie voor zijn slechtere pionnenstructuur op de koningsvleugel. Na ruil van de dames en nog wat stukken is het eindspel iets beter voor zwart. Ik heb toren, paard en zes pionnen versus toren, loper en zes pionnen.

Pieter wint een pion, maar laat het dan uit zijn handen vallen. Zijn toren heeft weinig ruimte op de h-lijn en ik weet de toren daar op te sluiten. Het wordt remise door zetherhaling.
Pieter Sandijck 15-01-2019 (Foto: Naomi Snikkers)

Pieter Sandijck 15-01-2019

 

Remise na onderonsje

Jisk Liemburg had op de zesde zet gerokeerd, maar na 16 zetten was zijn damevleugel totaal ongevaarlijk geworden. Deze was namelijk geheel dichtgeschoven door Cor. Cor had niet gerokeerd en kon de aanval inzetten op de koningsvleugel, maar na een gezellig onderonsje werd er toch maar tot remise besloten.
Cor Paans 15-01-2019 (Foto: Naomi Snikkers)

Titel onder de vierde foto

 

Pijn lijden om te winnen

De laatste partij was tussen Naomi Snikkers en Dick Korteland. Ik hoop dat één van de twee de partij opstuurt, want dit was de topper. Ergens had Dick een kwaliteit verloren en dit probeerde hij in de aanval goed te maken. Uiteindelijk scheelde het maar één zet die onheil voor Naomi voorkwam! Dick was hierdoor zo van stuk dat hij kort hierna door zijn vlag ging. Jammer want hij was heel dicht bij een verrassing geweest!

Commentaar van Pearl Uyttenhove: "In de andere zaal lijdt Naomi pijn tegen Dick Korteland. In een betere stelling weet Dick het niet meer, maakt wat kleine fouten en verliest dan op tijd. Naomi is met nog een ronde te gaan niet meer in te halen. Waarschijnlijk word ik tweede."
Naomi Snikkers 15-01-2019 (Foto: Tabitha Snikkers)

Naomi Snikkers 15-01-2019


De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".
Alle foto's van deze ronde kun je zien bij "Intern" ⇒ "Foto's najaar 2018".

© Wim Platje 16-01-2019 23:21

Sponsor van deze ronde:

Arjon Severijnen - Speler van De Willige Dame