Ronde 13: “Gedachten lezen”


Het ad-interimkaarsje (Foto: Antonia van Wijngaarden)Benieuwd naar wat er deze keer weer te improviseren zou zijn vooordat de dertiende ronde in De Kosterij kan beginnen bel ik om half acht aan. Luid psalmengalmend komt beheerder Jan de trap af, opent de deur, wenst me een gezegend 2017 met veel schaakwinst, gezondheid en nog een heleboel goeds toe om me vervolgens te verzoeken even te helpen het speelzaaltje te ontruimen. Samen dragen we een enorme hoeveelheid dozen met flessen wijn, kratten bier en ander dorstlessend spul van de speeltafels naar de kapel. Ondertussen vertelt hij, dat hij de dag tevoren een huwelijksvoltrekking heeft geleid. "Tachtig man in de kapel", voegt hij er aan toe. "Stuk voor stuk heel muzikale mensen, conservatorium­lui allemaal."

Nog even uitpuffen - volle flessen zijn immers een stuk onvriendelijker om te dragen dan lege - en dan ga ik de tassen met schaakgerei halen. In het berghok ligt een A4`tje op een tafeltje. "Van alle leed op aard is dit het grootste zeer: Wie eenmaal lezen heeft geleerd vergeet het nimmermeer". Van wie het citaat is weet ik nu even niet, maar ik kan niet nalaten te lezen wat er op het velletje staat. Het is een tijdschema voor de trouwplechtigheid en inderdaad staat daarop precies aangegeven wanneer Jan diende te spreken en welke klassieke muziekstukken er zijn gespeeld en door wie. De namen van de bruidegom en de bruid zie ik staan en er is zelfs vermeld hoe en waar ze elkaar ooit voor de eerste keer hebben ontmoet. "Dit is te mooi om ongebruikt te laten", denk ik en er welt Een Groot Snood Plan in me op...

Bij de bar teruggekomen zeg ik terloops tegen Jan: "Leuk hè, als je elkaar tijdens een uitvoering van de Messiah van Händel ontmoet. Ik bedoel, eeehhh, toch hartstikke leuk dat die Lonneke en die Daan nu toch getrouwd zijn, vind je ook niet?" Verbluft staart hij me aan. "Hèèh! Ken jij die lui dan? Hoe weet jij dat nou...?" Quasi verbaasd kijk ik hem aan en zeg: "Nee, natuurlijk ken ik ze niet, maar ik heb het zojuist uit jouw hoofd gelezen toen je me erover vertelde. Weet je niet, dat ik die gave bezit?" Ik zie hem diep nadenken, fronsen, hij wil wat zeggen, maar er komt niet meer dan een langgerekt verbijsterd "hèèèh?" over zijn lippen. Ongeloof trekt over z'n gezicht, maar een verklaring vindt hij niet. Ik help hem uit zijn verbijstering en geef hem het vel papier: "Je moet je aantekeningen niet in het berghok laten slingeren Jan." Het besef, dat hij in de maling is genomen dringt langzaam tot hem door. Even is hij stil en zegt dan: "Stel je voor dat je het wel kon zeg..., wat zou je dan een boel schaakpartijen winnen...."

Nick Kimenai (l) en Koos van Dalen. Pearl Uyttenhove kijkt toe. 3-1-2017 (Foto: Antonia van Wijngaarden)Gedachten lezen kan ik niet en de goede wensen van Jan hielpen me in ieder geval ook niet. Tegen Pieter Sandijck geef ik, met wit nog wel, in een Franse partij door te snel te zetten al in de achtste beurt een pion weg en wat ik daarna op het bord kluns is eveneens niet veel soeps. Pieter profiteert kundig en komt gewonnen te staan. Tot overmaat van ramp denk ik een pion terug te winnen door een aftrekaanval op zijn dame te ondernemen. Daarbij overzie ik, dat Pieter eerst met schaak mijn loper kan slaan. Dat had ik een zet eerder wel gezien, maar ik was het kennelijk weer vergeten. Een vrije val op de ranglijst: met stip van zes naar elf. Eigen schuld, moet je maar geen mensen in de maling nemen.

Ondertussen werd er door Jan Lokhorst en-passant nog een kapotte lamp vervangen aan het hoge plafond.

Iedereen genoot van zijn circus-act op het slappe huishoudtrapje. Een ad-interim kaarsje, tussen de borden van de gezusters Snikkers had zijn verlichtende dienst gedaan en kon worden uitgeblazen. (Zie de foto in de kolom hiernaast.)

Bij de wellicht beslissende partij van deze competitie troffen Naomi Snikkers en Hans Nunnikhoven elkaar dan eindelijk voor de tweede maal. Naomi koos voor 1. e4 en Hans bracht de Larsenvariant van de Philidorverdediging op het bord. Aanvankelijk ging het gelijk op tot Hans op zet 15. met Pc4 en op zet 20 met Pf5 echt niet goed voortzette. Naomi profiteerde. De h-lijn kwam wat later open voor de toren, de dame sprong naar h2 en de koningsstelling van Hans liep dusdanig ernstige averij op, dat de verdediging ervan groot materiaal zou gaan kosten. De computer vindt mat in 12 in de slotstelling.

Koos van Dalen bestreed Nick Kimenai met het loperspel en nam dus al op de tweede zet f7 op de korrel. Nick liet het niet tot offers op dat punt aankomen en bouwde aan een overwicht. Koos kwam in moeilijkheden en verloor na een inmiddels bijna traditioneel geworden niesbui een paard en de partij.

Rob Truijens (l) en Gijs van der Willigen. 3-1-2017 (Foto: Antonia van Wijngaarden)Ook Gijs van der Willigen bood remise aan en wel aan Rob Truijens. Rob zag echter kansen op de winst en ging op de open a-lijn met zijn zwarte toren op avontuur. De stand was evenwel remise-achtig en toen Rob de torens ruilde dacht hij een doorbrekende pion tegen te kunnen houden met zijn loper, maar kwam te laat. "Ik vergiste me helemaal in de diagonaal, misschien moet ik toch aan een nieuwe bril", aldus Rob. Gijs stopte het punt na 76 zetten met een lach in zijn broekzak.

Tabitha Snikkers verloor weliswaar een pion tegen Johan Went, maar volgens Johan kwamen er nogal wat offerdreigingen in de stelling. Een eindspel met elk een paard  en wat pionnen zou volgens hem geen uitzicht op de winst bieden en dus nam hij Tabitha's remisevoorstel aan.

De langste partij van de avond kwam op naam van John van Waardenberg en Anne Meeldijk. John creëerde in een eindspel waarin hij het loperpaar en zes pionnen bezat een vrijpion tegen Anne, die daar een paard een loper en eveneens zes pionnen tegenover kon stellen. John zette een val op, waarin een aftrekschaak de pion zou laten doorstoten naar promotie, maar Anne trapte er niet in en verdedigde zich kundig. Er was voor John geen doorkomen meer aan en remise was het terechte resultaat.

John van Waardenberg (l) en Anne Meeldijk. 3-1-2017 (Foto: Antonia van Wijngaarden)Naar het zich laat aanzien heeft Naomi de beste papieren voor het kampioenschap. Met nog één ronde te gaan staat ze 85½ punten voor op Johan Went en alleen verlies kan haar nog van de titel afhouden.

De dertiende ronde van het najaarskampioen­schap werd mede mogelijk gemaakt door de sponsor­bijdrage van de heer Onno Buijtenhek, oud-speler en van De Willige Dame. Bedankt Onno!

De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".

© Wim Platje 2017