Elfde ronde: “Vegetarisch schaken”


Arcimboldo

"Groenten die ik vroeger niet lekker vond, smaken nu gelukkig nergens meer naar."
(Fons Jansen)

RONDEVERSLAG | Als ik ergens een teringhekel aan heb, dan is het wel aan pompoenen. Of het nu gekookte pompoenen in een groenteschotel zijn of in de walgelijke vorm van pompoensoep, ik heb er de onwrikbaar diep in me gewortelde schurft aan.

En nu ik het toch over wortelen heb, als ik nu echt ergens een teringhekel aan heb, dan is het wel aan gekookte worteltjes. Peentjes. Van 't woord alleen al krijg ik onstuitbare braakneigingen. Het is voor mij een maagomkerend synoniem voor afgrijzen, afkeer en afschuw.

Toch moet ik er zo af en toe aan geloven en me er dan maar manmoedig doorheen zien te slaan. Dat zit zo: elke keer als ik in een restaurant ben en me op een Boeuf Stroganoff, malse biefstukreepjes volgens het orginele recept van de kok van graaf Paul Stroganoff zit te verheugen is er wel een vegetariër in het gezelschap die dan beeldend het gruwelijk lot van droefogige kalfjes en onschuldige lammetjes beschrijft. Elke hap die ik neem wordt begeleid door realistische beschrijvingen van megastallen en misstanden in slachthuizen. Ik krijg dan vanwege gevoelens van schuld en medeplichtigheid aan het in stand houden van de bio-industrie geen hap meer door mijn keel en dus doe ik het in gezelschap tegenwoordig maar met AH vegetarisch fijngehakt, Vivera plantaardige kipstuckjes en Vegafit krokant schnitzel.

Broccoli, bloemkool, andijvie, spinazie. Ach, ik heb geleerd mijn bordje leeg te eten en wat ik het smerigst vind eet ik toch altijd met een als in steen gehouwen glimlach op m'n gelaat het eerst op. Dan eindigt de maaltijd toch nog met genoegen, ook al is dan met nepvlees als seitan, gemaakt van tarwe, of iets van soja-eiwit met een smaak, textuur en vorm die lijkt op die van vlees. Zelfs ben ik in het openbaar overgegaan op kaaskroketten om toch maar vooral niet de indruk te wekken een verstokte carnivoor met een hamburger­verslaving te zijn, maar de laatste tijd droom ik toch verdacht veel van gehaktstaven en frikandellen.

Maar als ik ergens een pokkenhekel aan heb dan is het dus aan pompoenen en gekookte worteltjes. De hel op aarde...

Wat dit alles nu met schaken te maken heeft weet ik op het moment dat ik dit opschrijf ook nog niet, maar het zal zoals gewoonlijk wel weer lukken... De elfde ronde:

Spekbonen

Gijs van Willigen en Koos van Dalen maakten er een rapidpartijtje van. Koos was met zwart duidelijk even meer rapid dan Gijs, want op de achtste zet zette Gijs zijn dame op dezelfde diagonaal als zijn koning en met 8. ..,Lb4 kon dat snoepje van de week door Koos worden opgebracht. Gijs speelde de rest van de partij echter niet voor spek en bonen mee. Zijn taaie verzet leverde nog een loper op en duurde tot de 31ste zet, maar toen ging hij toch met mat de bietenbrug op.
Gijs van Willigen - Koos van Dalen 17-04-2018 (Foto: John van Waardenberg)

Gijs van Willigen - Koos van Dalen 17-04-2018

 

Heibelgeit met kool

Als secretaris Wim Platje met wit aantreedt tegen voorzitter Cor Paans dan komt er al sinds mensenheugenis een Caro-Kann op het bord. Ze kennen elkaar wat dat betreft van haver tot gort. Wim koos deze keer voor de doorschuifvariant 3. e5. Na iets meer dan een uur spelen bood Cor in gelijke stand remise aan. Wim dacht even na en zei toen om de kool en de geit te sparen: "Dat is goed, want aan heibel in het bestuur hebben we ook niks."
Cor Paans - Wim Platje 17-04-2018 (Foto: John van Waardenberg)

Cor Paans - Wim Platje 17-04-2018

 

Gedopte boontjes

In het Spaans valt wit de pion op e5 van zwart aan en deze moet op het juiste moment een steuntje krijgen van bijvoorbeeld een pion op d6. Piet Schuller was echter even in de bonen en liet dat tegen Jisk Liemburg na, waardoor hij tegen een pion achterstand opliep. Piet kromde echter de rug en hoe Jisk het ook probeerde het lukte hem niet om de betere stelling om te zetten naar winst. Toen de troepen dusdanig waren uitgedund, dat er een eindspel ontstond dat à la Magnus Carlsen lang zou moeten worden uitgemolken vonden beiden het sop de kool niet meer waard en was het tijd om de vrede te tekenen.

Erik Brok dopte met zwart zijn eigen boontjes uitstekend volgens tegenstander Pieter Sandijck. In het Italiaans kreeg Pieter wel een overwicht, maar kon niet doordrukken. "Gelukkig maakte hij uiteindelijk toch een fout", aldus Pieter. De gecombineerde aanval met dame, loper en paard gaf vervolgens de doorslag.
Pieter Sandijck - Erik Brok 17-04-2018 (Foto: John van Waardenberg)

Pieter Sandijck - Erik Brok 17-04-2018

 

Komkommertijd

Rob Truijens kon voor het eerst in lange tijd weer meedoen. Qua schaken was het voor hem even komkommertijd, maar nu kan hij weer wekelijks zijn partijtje meeblazen. In een Italiaans vierpaardenspel liet Ton van der Breggen zich als eerste knollen voor citroenen verkopen en verloor een pion. Maar boontje komt om zijn loontje zal Ton gedacht hebben toen hij even later op zijn beurt een pion terugwon. Helaas blunderde Ton daarna een loper weg, de achterstand liep op tot een volle toren en toen kon Rob het punt op zijn rekening bijschrijven.

Willem Weerdesteijn opende tegen Johan Went geheel tegen de verwachting in met 1. f4. De beschouwingen voorafgaand aan deze topper hadden daar in 't geheel geen rekening mee gehouden. Willem kwam twee pionnen achter, maar liet Johan wel peentjes zweten. Opmerkelijk was dat beide spelers er een genoeglijk avondje praatschaak van maakten. Zo noteerde ik uitspraken als: "Ach, dit is ook weer zo'n avond die vanzelf voorbij gaat", "Ik zie het ook, maar het gaat net niet" en "Misschien kun je offeren?". Kortom: de heren waren helemaal in hun knollentuin. Met een dameschaak veroverde Johan een derde pion en de eerste plaats op de ranglijst.
Johan Went - Willem Weerdesteijn 17-04-2018 (Foto: John van Waardenberg)

Johan Went - Willem Weerdesteijn 17-04-2018

 

Gestoofde kool

Ook Pearl Uyttenhove liet zich een kool stoven door John van Waardenberg en kwam in de Alapinvariant van het Siciliaans een pion achter. Het werd de langste partij van de avond en John deed er alles aan om het pionnetje voorsprong naar winst om te zetten. In het eindspel bezat John zeven pionnen, een dame, een toren en een loper. Pearl moest het met zes pionnen, een dame, een toren en een paard doen. Toen de klok aanwees dat John nog een minuut en 29 seconden had en Pearl maar liefst 49 minuten verscheen voor de derde maal dezelfde stelling op het bord en zo werd het reglementair remise.
John van Waardenberg - Pearl Uyttenhove 17-04-2018 (Foto: John van Waardenberg)

John van Waardenberg - Pearl Uyttenhove 17-04-2018



Tenslotte verliep de partij van Willi Daamen tegen Fons Claessen zoals we dat van Willi gewend zijn: chaotisch. De vele gedaanten van Willi vergaten soms aan het bord te verschijnen en het doorgeven van de beurt werd niet altijd even helder aangegeven. De tijdnood aan het eigen bord van John van Waardenberg bracht uiteindelijk de beslissing. Een te gehaaste zet van John kostte Willi een paard. Toen waren de rapen gaar, de druiven zuur en Willi bleef met de gebakken peren (toch nog even wat fruit!) zitten.

De nieuwe ranglijst en een overzicht van de uitslagen vind je via "Intern" ⇒ "Ranglijst".
Alle foto's van deze ronde kun je zien bij "Intern" ⇒ "Foto's voorjaar 2018".

De foto's zijn deze keer genomen door John van Waardenberg, waarvoor onze onuitsprekelijk grote dank!

© Wim Platje 18-04-2018 12:59

Sponsor van deze ronde:

Onno hoefde geen foto

Onno Buijtenhek - Oud-speler van De Willige Dame