DWD-2: “Het venijn zat ‘m in de staart”


WEDSTRIJDVERSLAG | Tradities zijn er om in ere te worden gehouden. Sommigen zien tradities als conservatisme dat remmend werkt op de vooruitgang, maar zelfs traditities veranderen en vernieuwen voortdurend. Gebruiken of gewoonten die van de ene generatie op de andere worden doorgegeven houden de maatschap­pelijke stabiliteit in stand en zijn wat mij betreft waardevol en boven alle kritiek verheven.

Door Wim Platje


Zo vind ik het nog steeds jammer dat mijn voorstel aan het bestuur van de Koninklijke Nederlandse Schaakbond om iedere wedstrijd verplicht te beginnen met het door alle spelers gezamenlijk zingen van het Wilhelmus als zijnde "belachelijk" terzijde geschoven werd. Het had zo mooi kunnen zijn: De spelers van beide achttallen betreden met aan de hand een jeugdschakertje in twee rijen naast elkaar de speelzaal, waar de plaatselijke fanfare al staat opgesteld. Na het met de hand op de borst luidkeels verklanken van de nationale hymne bewegen de rijen nog even langs elkaar waarbij iedere speler de tegenstanders met een welgemeende handdruk een prettige partij toewenst om daarna, nog even fanatiek rekkend en strekkend, een rondje om de uitnodigend wachtende borden te rennen.

Onze DWD-2-traditie wordt in ieder geval gekoesterd: Om klokslag zeven uur staan gewoontegetrouw zeven van de acht spelers bij de H. Antoniuskerk in gelid aangetreden. Dan begint het traditionele wachten op Pearl Uyttenhove, de absolute ster van het team, die ook deze keer weer zijn vast in onze gewoonten verankerde recht op te laat komen uitoefende en om tien over zeven blazend en puffend aansloot. Het is die zich in de ingewanden vretende, knagende onzekerheid of je ook deze keer weer voltallig kunt vertrekken die dit alles zo onbeschrijfelijk mooi maakt.

De reis verliep snel en we kwamen in de nog bijna lege zaal binnen. Iemand vroeg: "Wie zijn jullie?" en nog voor ik, altijd in voor een flauw geintje, kon antwoorden met "Al sla je me dood, ik zou het echt niet weten..." deelde Fons, bereidwillig als hij is, de man mede dat wij de acht Willige Dames waren.

Venijn in de staart

Het venijn zat hem in de staart, zowel aan het begin als aan het einde. Hierbij in het kort een verslag van de mirakels en wonderen die zich op de borden afspeelden:

Han van Gorkom maakt met wit aan het zevende bord korte metten met Hans Dijkers, die met een van het strijdtoneel afgedwaalde dame niet tijdig meer kon ingrijpen om alle dreigingen van Han te kunnen pareren. (0-1)

Wim Platje speelde speelde de Pirc-verdediging tegen Joost Molenaar en het werd een partij waarbij beiden geduldig laverend trachtten in het voordeel te komen. De remise-marge werd nooit overschreden. Net toen Wim wat erg krap in de tijd begon te zitten offerde Joost een paard. Het offer aannemen zou mat in zes betekenen, maar Joost had over het hoofd gezien dat een venijnig schaakje met de dame op a7 tevens een aanval op het paard inhield dat daarmee verloren ging. Onthutst gaf Joost op. (0-2)

Han van Gorkom (10-01-2017)

Han van Gorkom (10-01-2017)

 

Luchtje scheppen

Het venijn zat hem in het begin dus in de twee staartborden. Aan de overige zes was dus de schone taak om de winst over de streep te trekken.

Fons Claessen speelde op 1. e4 van Ben Balm de oude Steitz-variant van het Spaans en hield goed stand. Op bord zes was lange tijd de stand in ieder geval materieel gelijk, maar plotseling kon Fons beslissend materiaalverlies door de ver opgerukte pionnen van Ben niet meer voorkomen. (1-2)

Even een luchtje scheppend (lees: rokend) deelde Nick Kimenai me mede dat hij slecht stond in zijn partij. "Ik heb de opening verknald." Na een damepion-opening op bord vijf stond hij met wit inderdaad lang een pion achter, maar toen de tijd begon te dringen blunderde tegenstander Theo de Graaf een pion weg in een eindspel met ieder twee torens en bood onmiddellijk remise aan. Na overleg met captain Cor Paans werd het aanbod geaccepteerd. (1½-2½)
Nick Kimenai (26-09-2017)

Nick Kimenai (26-09-2017)

 

Zwendelaar

Bij de aan het eerste bord met wit spelende John van Waardenberg ging het in een Giuoco Pianissimo zo'n 20 zetten gelijk op. De lichte stukken en de torens werden geruild en tegenstander Lambert Wildemans liet een kansje (21. .., Da4) op een iets voordeliger positie liggen. Na dameruil ontstond er een eindspel met ieder zeven pionnen. John had een paard, Lambert een loper, maar beiden konden er niet meer dan remise van maken. (2-3)

Willem Weerdesteijn had het met zwart aan bord vier moeilijk tegen Robert Valk. Hij kwam een pion en de kwaliteit achter en het einde leek met rasse schreden te naderen. Maar Willem is een bekwaam zwendelaar en kreeg een pion op b2. Promotie zou direct mat zijn, zodat Robert niets anders restte dan er met eeuwig schaak remise van te maken. (2½-3½)
Willem Weerdesteijn (18-10-2017)

Willem Weerdesteijn (18-10-2017)

 

Begrijpelijk, maar toch...

Om 10 voor half twaalf waren Cor Paans, wit aan bord drie, en Pearl Uyttenhove, zwart aan het tweede bord, nog volop in de strijd om de punten gewikkeld. Bij Cor stond een eindspel op het bord waarin beiden wat pionnen, Cor een toren en een loper en tegenstander Jurrian Wildemans een toren en een paard bezat. In de melee van toeschouwers dacht ik te zien, dat Cor een loper verspeelde, maar in ieder geval verliep het einde niet zoals hij zich had voorgesteld, want hij gaf op. (3½-3½)

Alles hing dus af van Pearl die een gewonnen stelling had bereikt tegen Willem van der Wel en knap twee pionnen buitmaakte in een fase dat de bedenktijd van de Nieuwerkerker tot onder de minuut geslonken was. Het eindspel met vier pionnen, een paard en een toren tegen twee torens bood Pearl uitstekende kansen op winst. Met zes tegen inmiddels weer twee minuten bedenktijd was ook de tijd nog steeds in Pearls voordeel. Toen Willem echter remise aanbood, accepteerde Pearl dat tot afgrijzen van sommige teamgenoten direct. Zo eindigde de wedstrijd voor ons toch wel een beetje teleurstellend, maar we konden Pearl eigenlijk niet kwalijk nemen, dat hij niet even in overleg was gegaan met de captain, want de eindfase verliep dermate spannend en zenuwslopend dat Pearls spontane reactie op het aanbod wel begrijpelijk was. (4-4)
Pearl Uyttenhove (17-10-2017)

Pearl Uyttenhove (17-10-2017)

 

Stuur 'm in!

Het venijn zat hem dus tevens in de staart van de avond, maar gelukkig ("Always look at the bright side of life" ♪♫) hoefden we niet met de staart tussen de benen naar het Dordtse af te druipen. Wel zijn we vergeten om foto's te maken. U zult het dus met wat oudjes moeten doen.

En verder: John van Waardenberg stuurde me vanmorgen zijn partij op in het zogenaamde .pgn-formaat. Op de website is een app(licatie) gezet, waarmee je hypersimpel je partij kunt invoeren en de websitebeheerder je partij in het goede bestandsformaat kunt aanleveren. Ga in het menu naar "Intern" (of "Extern") en dan naar "Partijen" daar tref je de link "PGN-maker" aan en een kind kan verder door de duidelijke instructies naast de app verder de was doen. Proberen! Je helpt me enorm mee!

Klik hier voor de volledige uitslagen van deze wedstrijd.

De ranglijst en een overzicht van alle uitslagen vind je nadat de competitieleider van de RSB deze heeft bijgewerkt via "Extern" ⇒ "DWD-2 Klasse 3B".

© Wim Platje 07-02-2018 17:33