DWD 2: “En maar wachten, wachten…” 1


Wachten

WEDSTRIJDVERSLAG | Keulen en Aken zijn zoals u ongetwijfeld weet net als Rome niet op één dag gebouwd en alle dagen een draadje is een hemdsmouw in het jaar. Kortom, geduld is een schone zaak, maar als je moet wachten tot je een ons weegt wordt je geduld soms danig op de proef gesteld.


Schaken is niets voor ongeduldige mensen, maar ook bij het schaken merk je een tendens naar kortere partijen. Het aantal Blitz- en rapid-toernooien is de laatste decennia sterk toegenomen en zelfs gaan er af en toe stemmen op om de bedenktijd in de RSB-competitie terug te brengen naar één uur per speler met een tijdsvergoeding per zet. Het is waar dat je, als je 's avonds een uitwedstrijd speelt en een partij duurt mede door het Fischertempo, dus met het toevoegen van 15 seconden per zet, langer dan de volle drie uur, je best wel eens pas laat thuiskomt. Maar een nog kortere bedenktijd is voor spelers die, zoals ik, altijd het tijdnoodduiveltje op hun schouder hebben zitten een gruwelijk vooruitzicht. Tijd speelde ook bij de uitwedstrijd van het tweede team tegen het vierde van de Capelse Schaakvereniging een grote rol. Hierbij het verslag van die wedstrijd:

Notatie-incidentje

In mijn partij aan het achtste bord opende mijn opponent met 1. d4. Ik schreef die zet op en noteerde maar meteen mijn antwoord 1. .., Pf6 om die zet vervolgens op het bord uit te voeren. Hierop maakte mijn tegenstander me er (terecht) op attent, dat dat tegen de regels is. Men moet eerst een zet doen en dan pas die zet noteren. Je zou wellicht zo'n notitie als geheugensteuntje kunnen gebruiken. Ik wist niet dat dat jaren geleden al in het FIDE-reglement was opgemomen en eerlijk gezegd was ik er ook nooit eerder op gewezen. Door een fout van de CSV-speler kwam ik een paard voor en pakte ik later nog een pion. Na dameruil kon ik een paardvork op beide witte torens uitvoeren, maar schreef ik per ongeluk toch eerst de zet 23. Pf3 op voor ik hem uitvoerde.

Mijn tegenstander zei me dat dat echt niet kon en dat hij me al eens had gewaar­schuwd en zette toen de klok stil. De arbiter kwam even poolshoogte nemen en nadat hij zich buiten de speelruimte enige tijd met mijn tegenstander had onderhouden kwam deze terug en deed een zet. Uit voorzorg legde ik in het restant van de partij mijn pen links naast de klok op de tafel - ik ben rechtshandig - om niet nog eens in de fout te gaan. Tegen een waarschuwing of een tijdstraf zou ik overigens niet hebben geprotesteerd, regels zijn er tenslotte om gerespecteerd te worden, maar een ingeslepen verkeerde gewoonte leer je niet zomaar even af. In het FIDE-reglement staat overigens nergens dat zo'n fout bij het noteren bestraft wordt met het in een meer werpen van de speler met een betonblok aan de voeten, dus dat valt dan weer alles mee.

In de partij nam ik natuurlijk wel een toren met het paard en nadat ik op de open h-lijn mijn torens had verdubbeld, beroofde mijn tegenstander zijn koning op h1 van het enige vluchtveld door een paard op g1 te plaatsen en ging hij mat op h2. Het was zo rond half tien de eerste beslissing van de avond: 0-1. Ondertussen speelde Han van Gorkom op bord 7 rustig verder...
Overzichtsfoto 1: CSV 4 - DWD 2 9 maart 2018 ( Foto: Cor Paans)

Overzichtsfoto 1: CSV 4 - DWD 2 9 maart 2018

 

Efficiënt

Invaller Fons Claessen moest met zwart op bord vier tegen Jan van Dijk na een penning door een loper op zijn dame de kwaliteit geven, maar kreeg wel een stelling die volgens geïnteresseerde passanten zeker een half punt waard was. Helaas promoveerde zijn tegenstander in het eindspel eerder. Fons gaf op, volgens sommigen niet terecht en Capelle kwam langszij: 1-1. Han van Gorkom speelde ondertussen op bord 7 rustig verder...

Voorzitter Eduard Hartog van CSV speelde aan bord drie met zwart tegen Pieter Sandijck. In een Franse opening betraden de spelers al snel ongebaande paden. Eduard kwam in een wat gedrukte stelling terecht. Pieter won een pion, verkreeg het loperpaar en kon in een goede stelling een koningsaanval opzetten. Hoewel Pieter daarbij een toren won, moest hij toch secuur spelen om de winst naar zich toe te trekken. Eduard: "Tjonge, wat speelde die man verschrikkelijk efficiënt. Elk klein foutje straft ie onmiddellijk af." 1-2. Aan bord zeven speelde ondertussen Han van Gorkom rustig verder...

In een na 1. b3 via zetverwisseling ontstane Reti-opening kon Cor Paans met zwart aan bord zes al snel een stuk winnen. Cor: "In mijn partij tegen Arjan Doorgeest heb op zet 9 een kansrijke voortzetting verworpen. Ik dacht dat het net niet kon. Had ik het maar wel gedaan, want ik zag wakken en beren die er helemaal niet waren. Ik had dan om een uur of negen al aan de bar kunnen gaan zitten". Aanvankelijk verliep het middenspel rimpelloos, maar ronde de 20e zet kon Cor weer groot voordeel behalen. Cor: "Ook op zet 21 had ik het veel beter kunnen spelen, maar uiteindelijk maakte het een en ander wel dat ik, met mijn doorgeschoven pionnen op de f- en e-lijn (en de niet sterkste zetten van Arjan) tot een prachtig (en krachtig) eindspel kwam". Een schijnoffer van de loper gevolgd door torenwinst en een inval van de dame en damewinst bezorgden Cor het punt. 1-3. En ondertussen speelde Han van Gorkom aan het zevende bord rustig verder...
Overzichtsfoto 2: CSV 4 - DWD 2 9 maart 2018 ( Foto: Cor Paans)

Overzichtsfoto 2: CSV 4 - DWD 2 9 maart 2018

 

Geen vork, geen kwaliteit

Tegengestelde rokades op bord vijf bij Nick Kimenai en Richard van de Velde. Dat belooft doorgaans gelijktijdige aanvallen op beide vleugels. Richard blunderde weliswaar een paard weg, maar kon op tijd een pionnenaanval op Nicks' koningsvleugel beginnen waardoor Nick zich genoodzaakt zag een stuk terug te geven wat zijn stelling echter zeker niet verbeterde. Een penning door een toren deed Nick uiteindelijk de das om. 2-3. Rustig speelde Han van Gorkom ondertussen aan het zevende bord verder...

Aan het eerste bord trof John van Waardenberg Robbert Ritsma. John kon door een paardvork de kwaliteit winnen, maar dacht eerst een paard in veiligheid te brengen. Daardoor ging kwaliteitswinst echter niet door. John ging de laatste fase van de partij in met een paard, een loper en zeven pionnen tegen een toren, een paard en vijf pionnen van Robbert. Het gebrek aan tijd werd echter voor John een factor van belang. Hij kon nog wel de vijandelijke toren afruilen, maar dat bezorgde hem een dubbelpion waarna hij zijn koning tenslotte moest omleggen. Capelle kwam weer langszij: 3-3. U begrijpt inmiddels vast wel wat Han van Gorkom ondertussen aan het doen was...

In de Pirc-verdediging die Pearl Uyttenhove tegen Piet Verkamman op het bord bracht miste hij in de opening een kans op pionwinst. Daarna is de partij eigenlijk niet meer uit evenwicht geweest. Wel had Piet Verkamman wat initiatief tegen het einde van de partij. Pearl kwam in het eindspel echter wel enorm in tijdnood. Op een gegeven moment had hij nog iets minder dan een minuut, maar kennelijk beoordeelde zijn tegenstander de stelling ondanks dat nadeel voor Pearl toch als gelijkwaardig en hij bood remise aan. Pearl kon niet anders dan accepteren. Capelle bleef langszij. 3½-3½.
Tien over half twaalf ...

Tien over half twaalf ...

 
Ondertussen had Han van Gorkom aan het zevende bord met wit tegen Bas Koote al die tijd rustig doorgespeeld en was hij een loper voor gekomen. Doordat hij de open f-lijn met zijn dame en toren in bezit had kreeg hij de kans om de dames en de resterende torens te ruilen en met een loper (van de witte velden) meer het eindspel in te gaan. Kennelijk dacht Han dat dat niet genoeg zou zijn voor de winst, omdat alle vijandelijke pionnen op zwarte velden waren vastgelegd. Captain Cor Paans en de andere teamleden hadden een geheel andere mening en zagen Han bovendien langzaam in tijdnood raken. Ze verlieten nerveus de speelzaal en werden door een af en toe uitgezonden verkenner op de hoogte gebracht van de verwikkelingen op het zevende bord waar Han ondertussen rustig doorspeelde. "Hij kreeg weer de kans om te ruilen, maar hij deed het weer niet" en "Volgens mij gaat hij verliezen op tijd" waren enkele van de alarmerende berichten die de in spanning wachtenden bereikten. Naar het zich liet aanzien verbeterde Han gaandeweg zijn tijdsituatie, want een uitslag bleef nog heel lang uit. Wachten, wachten en nog eens wachten. Totdat eindelijk om 10 over half twaalf het verlossende bericht kwam: "Han heeft gewonnen!"

Dat betekende derhalve 3½-4½ voor De Willige Dame. Over de gemiste kansen van Han had niemand het meer. De winnaar heeft tenslotte altijd gelijk en Han nam bovendien, zo meldde hij, op deze manier wraak voor de vorige uitwedstrijd waarin hij al om kwart voor negen klaar was (winst) en vervolgens uren op de rest had moeten wachten...

Zo speelde het tweede team van De Willige Dame zich uiteindelijk definitief uit de gevarenzone van klasse 3B door deze uitwedstrijd tegen Capelse Schaakvereniging 4 te winnen. Er was nog een (minieme) kans op degradatie, maar door dit resultaat kunnen we - altijd optimistisch blijven - zelfs nog tweede worden.

Klik hier voor de volledige uitslagen van deze wedstrijd.

De ranglijst en een overzicht van alle uitslagen vind je nadat de competitieleider van de RSB deze heeft bijgewerkt via "Extern" ⇒ "DWD-2 Klasse 3B".

© Wim Platje 11-03-2018 20:33


Een reactie plaatsen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Een gedachte over “
DWD 2: “En maar wachten, wachten…””

  • hans

    Han speelde rustig verder, aldus Willem. Laten we niet vergeten dat Han, mits hij rustig kan doorspelen, altijd een geheim wapen bij de hand heeft. Hij is door computerschaak getraind om met heel weinig tijd (lees: nauwelijks seconden) om te gaan. Dat zoiets omstanders op de zenuwen kan jagen, is vanzelfsprekend, maar mooi te lezen dat Han nog steeds het geheime wapen paraat kan hebben om het laatste verschil te maken!