|
|
||||||||||||
|
18.01.08 Na de start van het journalistenkampioenschap te hebben
meegemaakt, spoedde ik mij naar De Moriaan om de 5de
ronde van de Grootmeesters te volgen.
De Moriaan, Wijk aan Zee
Eerst even kijken bij de boekenstal,
vandaag van NEW IN CHESS.
Opvallend veel kijkers in de bescheiden boekenhoek. Mijn interesse gaat in de eerste
plaats uit naar de geschiedenis van het schaken, en dan niet de
ontstaansgeschiedenis, maar de praktijk van het schaken en het schaakleven in
de 19de en eerste helft van de 20ste eeuw. Het is verheugend dat daar een
klaarblijkelijk groeiende belangstelling voor is want enkele uitgevers zien
er niet tegenop om originele uitgaven, en reprints
van oude werken, te publiceren die een facet van deze periode belichten. In de rubriek Recente Aanwinsten
komen deze werken – nog veel te weinig – maar toch met enige regelmaat langs. Vandaag vind ik de herdruk van H.E. Bird’s Modern Chess and
Chess Masterpieces, dat voor het eerst ongeveer in 1886
moet zijn uitgegeven. Veel partijen van Bird zelf, maar ook
van tijdgenoten uit een voorgaande periode van zestig jaar. Voor de geïnteresseerden is dit een
bronnenboek. Grootmeesters Wanneer ik om half drie bij de grote
jongens binnenkom in de publieksruimte van de Moriaan, is het er al erg druk.
De belangstelling is verdeeld, een
grote groep staat met zicht op de borden bij de monitors waarop de partijen Polgar – Leko en die tussen Ivanchuk en Carlsen te volgen
zijn. Helemaal links, bijna in de hoek, spelen Mamedyarov
en van Wely, en zij trekken een groot deel van de
bezoekers naar zich toe.
Er doet zich een bijzonder moment
voor. Carlsen heeft
zojuist met de L een paard op f3 geslagen. 10. … Lxf3 Ivanchuk doet niets. Hij kijkt rond waarbij ik niet de
indruk heb dat hij iets ziet. Hij lijkt eerder verbijsterd. Hij draait de
stoel recht achter het bord, schuift wat naar achteren en leunt achterover.
Bestudeert het plafond. Na een minuut of vijf, zes, komt Carlsen wandelend langs het bord. Ivanchuk
zo lijkt het, zegt iets tegen hem maar Carlsen
loopt rustig verder. Plotseling staat Invanchuk op
en beent met grote passen het podium af en de zaal uit. Na geruime tijd keert Ivanchuk terug. Gaat zitten. Draait
de stoel iets en kijkt het publiek aan, maar zonder uitdrukking. Hij weet blijkbaar niet wat te doen
en maakt op mij de indruk erg verrast, misschien wel geschokt te zijn, door Carlsens zet. Ivanchuk kijkt nog steeds naar het publiek. Dan neemt hij een besluit, richt zich
op het bord, plant zijn ellebogen op tafel en neemt het hoofd met beide
handen vast. Hij gaat de stelling onderzoeken. Dit alles neemt, denk ik, een
kwartier in beslag. Wat gaat er in hem om, waar denkt hij
aan? 1) 11. gxf3 verzwakt zijn
koningstelling. 2) 11. e5 cxd6 12. exd6 Pd5 13. c4,
Dxd6 14. gxf3 Df4 15. Te1+ biedt wit geen aantrekkelijke perspectieven.. 3) 11. De3 of Dc3 dan. Geen probleem
voor zwart 11. … Dxd6 12. Dxf3 0-0-0. De witspeler heeft zich van deze
middag meer voorgesteld. Hij vermant zich en besluit niettemin in stijl: 12. Lc5 Dxd4 13. Lxd4
Td8 14. Lc5 Geen grappen meer als 14. Lxf6. Chuk heeft er genoeg van. 14. … Lxe4! Na nog enkele zetten is het potremise en gaan de stukken in de doos. Weer heeft Carlsen
met speels gemak een halfje opgehaald. Hij is sterk en altijd spelen
tactische elementen een rol, op het bord of in de varianten; de laatste zet
van de partij laat wit geen keus, er zit mat in de stelling, op d1. Böhm in de tent. Hans Böhm
heeft een bomvolle tent waar nog maar net een lege
stoel gevonden wordt. Hij legt uit dat Van Wely in alle vier partijen heel goed kwam te staan door
zijn perfecte openingsvoorbereiding. Dus, bedacht Mamedyarov,
pakken we dat vandaag anders aan. Hij verraste zijn tegenstander door
na 1. e4, c5 met
de onbenullige zet 2. b3.
Er kwamen in de analyse van het middenspel mooie varianten uit de zaal, die
de bedenkers ervan gul uitgedeelde schaakboekjes opleverden. Maar Van Wely kreeg een enorme achterstand in de tijd en een hoogst
discutabele stelling op het bord. Van Wely, Smeets en L’Ami Na zo’n
uurtje of anderhalf liep ik weer de toeschouwersruimte
in en botste bijna tegen Timman op. Ook Ivanchuk mengde zich onder het gewone schaakvolk om de
laatste ontwikkelingen eens van een andere kant te bekijken. Van Wely
had nog maar 6 minuten en een slechte stelling. Er zijn gevallen bekend van
schakers die met een fraaie Schwindel zo’n partij nog wisten te redden maar dat lukte Van Wely vandaag niet en roemloos overschreed hij, in een
verloren stelling, de tijd.
Smeets had met Bacrot
van doen, geen kleine jongen van wie ik pas nog een fraaie partij tegenkwam
in Europe Echecs. Dat was een geval van twee nota
bene elkaar dekkende paarden die in de aanval te
veel bleken te zijn voor Ivanchuk. Nu had Bacrot
in de partij tegen Smeets al snel een van beide paarden geruild in een
Marshall Gambiet, maar de overgebleven stukken waren in staat wit voortdurend
bij de les te houden. Wit speelde 23. Pb1-d2 en daagde zwart hiermee uit zijn toren op d7 te
offeren. Welnu, Bacrot deed dat en speelde 23. … Ld6xg3 !? Het leidde tot een scherp duel waarin
wit veld g7 op de korrel hield en zwart met mat dreigde. Op de 27ste zet (zie
diagram rechts) speelde wit Te7?
wat een aardig zetje mogelijk maakte: 27.
… Lc1! De stelling gleed Smeets langzaam uit
de handen. 0-1. We kijken bij een andere partij uit de
B-groep. Geniet mee.
De stelling is heel gunstig voor wit,
maar zwart heeft een geniaal idee. Hij offert zijn toren op h2. 25. … Txh2 Er volgt 26. Lxh2
Dh6 27. Tfe1
Th8 28. Lg3 Ld8 Diagram rechts De knappe vondst van zwart. Er dreigt
natuurlijk Lb6+ met groot verdriet in het witte kamp. 29. Lg4!! In al zijn eenvoud volledig
overtuigend. L’Ami moet dit allemaal voorzien
hebben. Na zo veel moois hield ik het voor
gezien en ging met veel foto’s van het journalistenkampioenschap, veel
indrukken bij de grootmeesters en een klassiek schaakboek terug naar huis. tvb |
||||||||||||
|
|
