|
DE MARKANTE ZEESLANGKAMPIOEN HIELD VAN DONK VAN DE TROON |
|
In 1979 is
er nog een echte gelegenheid geweest, dat één speler van de gouden Dordtse schaakeeuw (Van Donk) terug kon komen op de
schaaktroon. Hij stond al voor de zomer op een bijna niet in te halen score
van 7 uit 10 in het kampioenschap van Dordrecht. Het Dordtse gemeentebestuur had al een wethouder aangewezen
om de nieuwe kampioen en opvolger van Gerard Kemper aan te wijzen. Dat zal
ongetwijfeld de latere burgemeester van Nunspeet,
wethouder De Kovel, zijn geweest. Iedereen
ging er bijna vanuit dat Van Donk wel de titel terug zou halen. Alle spelers
waren uitgespeeld of bijna uitgespeeld. Eén deelnemer aan het kampioenschap
had nog wel een score van 2,5 uit 5, maar dat hij dan Van Donk nog zou kunnen
inhalen, nee dat is sportief gezien niet te verwachting. Het
programma was zwaar en iedereen deed zijn sportieve plicht. Iemand zou toch
wel over de juiste (Lips) sleutel beschikken om
zijn stelling op slot te houden en minstens een halfje binnen te halen. Markante speler De praktijk ging anders. De markante speler had de 2,5 uit
5 gehaald, terwijl hij druk was met zijn werk bij Lips.
Op een gegeven moment breekt echter voor hem een nieuwe tijd aan. In de zomer
van 1979 kon hij zich geheel concentreren op schaken. Dat heeft effect. De Neus We hebben het duidelijk over een dan aanstormenD
talent zo rond de twintig jaar: Ron Hofman! Hij was de jaren daarvoor aan
zijn sportieve opmars begonnen, maar dat het zo snel zou gaan? Hij behoorde nog niet, onder de bijnaam de Neus, tot de
meest opvallendste gokkers in Nederland en daarbuiten. Ron liet zich nog niet
invliegen vanuit Hongkong om even in Dordt een
partij te spelen en daarna gelijk door te vliegen naar Amerika. Ron gebruikte de fiets, had humor, deed heel
verdienstelijk aan tafeltennissen in jongerensoos Bibelot
en was gewoon een echte schaakenthousiast met leuke eigen ideeën over het
spel, zoals later bv. FM Van Baarle nog eens pijnlijk moest ervaren toen hij
als profspeler Hofman wilde verslaan.. Uitspelen Jan Flach, de wedstrijdleider,
zit Ron zo ongeveer dagelijks achter de
broek aan om hem toch vooral zijn partijen te laten (uit) spelen, want in
september moet wel de kampioensbeker uitgereikt kunnen worden, aan - zo wordt
algemeen gedacht - Van Donk natuurlijk. Dan moest wel de eindstand opgemaakt
kunnen worden, zonder dat er nog wijzigingen in zouden komen. Gerard Kemper
was als titelverdediger ook al kansloos, dus kwam er een nieuwe oude kampioen..... Voor Van Donk zou dat ook de dertiende (!) keer
worden dat hem de huldiging ten deel zou vallen. Hij zal daarmee één titel
uitkomen boven Hoogendoorn, dus voor de
schaakhistorie stond wel iets op het spel. Puntenteller De puntenteller bij Hofman begon intussen op te lopen via
3,5 uit 6, 4,5 uit 7 naar 5,5 uit 8. Ook 6,5 uit 9 blijkt mogelijk te zijn.
Dan wacht alleen nog een andere superkampioen Hoogendoorn,
die nog steeds in grote schaakvorm kan zijn. Hij had in 1978 nog met
overmacht toernooien gewonnen, waaronder het eerste en laatste
Bombardontoernooi. Ergens in de tweede helft van de warme augustusmaand 1979
begon de wedstrijd Hoogendoorn - Hofman. Een
markante partij, zo blijkt al snel de bewoner van de A. van Bleijenburgstraat (Hoogendoorn). Na 35 zetten staat er voor het oog een remisestelling op
het bord. De volgende 35 zetten beweegt Hofman, zo gaat het verhaal, zijn
koning alleen maar van de koningsvleugel naar de damevleugel om het dierbare
stuk net iets veiliger te zetten. Hij doet dat met het geduld van een monnik
uit oude culturen. Hoogendoorn weet immers precies,
wanneer hij remise kan claimen op basis van de regel drie keer dezelfde
stelling. Dat halfje, dat halfje dus... Zeeslang De wedstrijd wordt voor de tweede keer afgebroken. Waar
maak je dat nog mee? Jeugdschakers weten van dat tijdperk al helemaal niks
meer uit eigen ervaring. Daarna gaan er weer 35 zetten voorbij en staat de teller
van zetten intussen op 105. De zeeslang is dus een feit, maar ook de
prijsuitreiking is niet in dagen, maar haast in uren uit te tellen. Melkboer Vervolgens wordt in het woonhuis van Hoogendoorn
aan de A. van Bleijenburgstraat de vierde ronde
gespeeld. Hofman weet na ergens 118 zetten een klein voordeeltje uiteindelijk
te verzilveren. In schaakkringen wordt hem de bijnaam melkboer gegeven.
Hofman weet ook dus een remisepartij uit te melken tot er een vol punt binnen
is. Sportieve
plicht Direct na zijn overgave belt Hoogendoorn
Van Donk. ,,Ik heb mijn best gedaan, maar het is me
niet gelukt Henk". Als je 118 zetten achter het schaakbord zit en bij de zetten 35, 70, 105 afbreekt, dan heb je wel meer dan je
sportieve plicht gedaan. Hoogendoorn juichte weleens in een artikel de komst van jeugdspelers in het Dordtse schaakleven toe. Hij schreef er toen bij, dat de
oude generatie tot de tanden toe gewapend op de muren van de stad zich zou
verdedigen om het de jeugd niet cadeau te doen. Hoogendoorn maakte
dat meer dan waar, maar Ron is werd wel de nieuwe kampioen. Via de wandelgangen lukte het om het verhaal van de
zeeslangkampioen, van 2,5 uit 5 naar 7,5 uit 10, te reconstrueren. Wanneer
Ron er vroeger officieel om werd gevraagd, dan verstaat hij de kunst om kort
te zijn in zijn commentaar. Hoe is het gegaan
Ron? ,,Zo”. Inderdaad een markante en ook terechte kampioen van Dordt in een lijstje met markante namen. |
|
|