|
NIEUWSARCHIEF CORUS 2007 - JOURNALISTEN
SCHAKEN OP HET CORUSTOERNOOI |
|
|
Journalisten
schaken op het Corustoernooi |
|
|
De journalisten spelen in Hotel Restaurant De Wijck in Wijk aan Zee als onderdeel van Corustoernooi om
hun kampioenschap. In een oogwenk is er fire on board.
|
Hans Berrevoets neemt
het koningsgambiet aangeboden door Wim Roodnat onvervaard aan.
Wim Roodnat en Hans Berrevoets Er heerst een
gemoedelijke sfeer maar er wordt niet minder fel gevochten dan in De Moriaan.
Het was heel plezierig met hen
kennis te maken resp. weer te ontmoeten.
|
|
VAN
HEESWIJK terecht kampioen, Hans Berrevoets gedeeld derde |
|
|
WIJK AAN ZEE/DORDRECHT De badplaats
Wijk aan Zee onder de rook van de staalindustrie is in januari altijd de
schaakstad van de wereld. Corus (voorheen Hoogovens) staat in een traditie
vanaf 1938. Na Hastings in Engeland mag het zich
het oudste schaaktoernooi van de wereld noemen.
De eerste
kampioen was Nico Schouten, die ergens rond 1975 nog finalist was in het
Nederlands kampioenschap. In 2007 werd Erik van Heeswijk
(SMB/hoofdklasse) de achttiende Kampioen. |
|
|
in zijn partij tegen Gerard Bons |
|
|
Na vier van de zes ronden behoorde
hij samen met Jouke Algra en de Dordtenaar Hans
Berrevoets met 3,5 uit 4 tot de koplopers. Berrevoets (de Willige
Dame/Dordrecht) had Algra (2106) op remise gehouden en nog drie overwinningen
geboekt. Van Heeswijk
bleef gewoon winnen, eerst van Algra (kopman Sneek 1 derde klas KNSB) en
daarna van Erik Bouwman, de man van SchaakNieuws.
Hans Berrevoets werd uit de kopgroep geschaakt door Alexander Munninghof. Uiteindelijk werd Van Heeswijk met 5,5 uit 6 de duidelijke winnaar. Hij was dat
ook in 2006 en liet achter het bord zien duidelijk de sterkste te zijn.
Martin Voorn (eens DD Den Haag) verloor alleen van Van
Heeswijk en werd knap tweede met 5 uit 6. Hans
Berrevoets pakte een gedeeld derde plek met 4 uit 6 in een groepje met ook Rene Nijland, Alexander Boel, Jouke
Algra en Peter Boel. Wim Roodnat (van Papendrecht/ Alblasserdam), Paul de
Roos (de Willige Dame/Dordrecht) en Gerard Bons (eens oprichter van
Groothoofd/Dordrecht) kwamen met 2 uit 6 binnen. Het journalistentoernooi heeft een
aantal vaste deelnemers. Zo is Bert Kieboom jarenlang het schaakgezicht
geweest van het Utrechts Nieuwsblad. Alexander Munninghoff
is bekend van verschillende schaakboeken. Peter Boel schrijft ook voor
dagbladen en schaaknieuws. Hans
Berrevoets |
|
|
NAAR HET CORUSTOERNOOI EN WEER TERUG … |
|
|
Donderdag
18 januari 2007 De stormwaarschuwing is klip en klaar: Thuis blijven is de
boodschap. Maar ja, er is het CORUS toernooi, waar ik elk jaar een dag naar
toe ga. Niet om te spelen, maar om rond te kijken, de spelers te zien en om
mee te doen in de commentaartent, en de boeken natuurlijk. Dit jaar was de aanwezigheid van een aantal mij bekende spelers
in de journalistengroep een extra aanleiding om naar Wijk aan Zee te gaan. 09.48 Op stap Alle waarschuwingen in de wind slaande neem ik bijtijds de
trein. De uitval ’s morgens van slechts enkele treinen vertraagt mijn reis.
Ik ben nog juist op tijd in Hotel Restaurant De Wijck in Wijk
aan Zee om de start mee te maken van de journalistengroep.
Hotel De Wijck De Moriaan Hier is van de storm niets te merken al steekt op menig bord een
stevige wind op. Elders op deze site wordt kort verslag gedaan van dit
traditioneel toernooi. Ik ontmoet hier enkele deelnemers en maak wat foto’s.
Zondag is de slotdag en de prijsuitreiking. Door de regen naar De Moriaan, het heilige der heiligen onder de
Nederlandse schaakzalen. Geen amateur-groepen vandaag, alleen de meesters en
de grootmeesters zijn in gevecht gewikkeld. Shirov staat al slecht en is
zeeën van tijd achter. Van de rest valt nog niet veel te zeggen. Het is tamelijk stil in de zaal, door de storm zijn er duidelijk
minder kijkers.
Nu langs de boekenstal. Vandaag verzorgd door New in Chess. Ik
snuffel rond in dit Luilekkerland en maak mijn keus.
Allereerst het lijvige werk over Napier, bij alle schakers
bekend door een veel besproken nederlaag tegen Em. Lasker in Cambridge
Springs in 1904. Maar een zeer sterke schaker die kan bogen op overwinningen
op zijn vriend Pillsbury, Marshall, Tschigorin enz. Prachtig uitgevoerd met
veel details en bronnenonderzoek. Opnieuw een monumentaal werk van uitgeverij
CAISSA Editions, USA. De paperback over Bogoljubow, ondertitel The Fate of a Chess Player, bevat 206 partijen becommentarieerd
in de bekende Informator-stijl.
Toernooitabellen, beschouwingen en veel historische gegevens.
15.00
Bak water Vandaag zal ik maar op tijd naar huis gaan want de reis zal
ongetwijfeld meer tijd vergen dan gewoonlijk. Het regent intussen weer. Er blijven mensen binnen, maar ik haal
het wel, zo erg is het ook niet. Ik loop langs het bushokje en besluit nog even langs de
commentaartent aan de overkant van de straat te gaan. Nog tien meter. Dan dringt tot me door dat er helemaal niemand
is en dat er vandaag dus vanwege het weer geen commentaar gegeven wordt. Ik
heb in de Moriaan hierover geen mededeling zien hangen. Ik geef ook geen
commentaar, misschien hing het er wel maar heb ik het niet gezien.
We wachten met een man of zes op de bus. Veertig minuten later
is het ons duidelijk dat we maar niet meer op zijn komst moeten rekenen. Ik
trek me terug bij de muur van de Moriaan, doe mijn schoenen uit, wring de
sokken ‘droog’, giet de schoenen leeg en probeer alles weer aan te trekken. Ik neem een besluit, ik ga lopen, ik zie wel. Na 100 meter denk
ik, waarom niet gelift en steek mijn duim op. Auto 1 rijdt voorbij, ik loop
verder, steek mijn duim op, auto 2 rijdt voorbij, kinderen op de achterbank.
Ik loop verder, steek voor de derde keer mijn duim op, auto 3 komt eraan en
stopt! De chauffeur wenkt mij in te stappen en vraagt waar ik naar toe moet.
Station Beverwijk is wel wat om maar hij brengt me er graag naar toe. Nood
breekt wetten, is zijn commentaar. Onderweg zien we de bus staan, met zeer beschadigde voorgevel. 17.00 Beverwijk Het is totaal onduidelijk of er nog een trein richting Haarlem
zal vertrekken. Ik aarzel niet en neem de bus. Behoorlijk vol blijkt dit toch
een goede manier om deze etappe te overbruggen. Ik zie huizen en winkels in
Velserbroek, eindeloze reeksen woningen tot Station Haarlem. 18.00 Haarlem Ik bel met het thuisfront om te vertellen waar ik zit en dat het
nog wel even kan duren. Het is nu bekend dat er in Nederland geen enkele
trein meer rijdt. De NS biedt gratis koffie of thee aan. Met enig geluk verover ik een zitplaats in de bus naar Den Haag.
Dat is een mooie ruk naar het zuiden. Jammer dat het al donker is, want we
hadden veel kunnen zien: De Zilk, Noordwijkerhout, Noordwijk, Katwijk aan Zee
via de boulevard met storm op zee, Valkenburg, Wassenaar, Centraal Station
Den Haag. Hij is onderweg naar zijn woonplaats Delft en herinnert me eraan
dat tramlijn 1 een goede verbinding is. 20.30
Den Haag Bij de Kiosk sla ik een verse lading strippenkaarten in en van
de NS krijg ik een gratis broodje kaas. Ook ik ga op pad, met lijn 15, en op
de Rijswijkseweg stap ik na behoorlijk lang wachten over op lijn 1. Op zich
een snelle verbinding maar ’s avonds rijden er niet veel wagens. 21.30
Delft Ank belt me om te horen waar ik ben. Het fenomeen van het
mobieltje bewijst vandaag eens te meer zijn nut. Er wordt ook om mij heen
volop gebeld. Bij station Delft staat een kluwen mensen bij de bus naar
Rotterdam. Als ik daar maar in kom. Een vrouw roept achter onze ruggen of er
drie mensen zijn die voor € 8 mee willen naar Rotterdam. Er bieden zich
royaal meer reizigers aan dan in die taxi kunnen. Overigens een billijke
prijs. In Den Haag hoorde ik van iemand die € 300 had moeten betalen voor een
taxirit van Schiphol naar Den Haag. Ten slotte behoor ik tot de laatste drie die de bus in kunnen.
Ik sta voor in de bus en kan me nauwelijks vasthouden. De chauffeur is een
vlotte tante die met de nodige grappen de stemming op niveau houdt – ”niet op
de knopjes drukken, dat doe je maar bij je vrouw”. In sneltreinvaart gaat het
langs de Schie richting Overschie, Diergaarde Blijdorp, de Beukelsdijk en CS
Rotterdam. 22.00
Rotterdam Zuidplein Toch maar even informeren of de treinen weer rijden. Nou, niet
dus. De metro dan maar. Op het Zuidplein blijkt dat over 5 minuten de laatste
bus naar Dordrecht vertrekt. Dat zit mee. Er zijn tot mijn verbazing niet al
te veel passagiers. Er stappen twee meisjes in die door hun geld heen zijn. Een heer
met witte lokken is bereid hun kaartjes te betalen, en gaat voor in de bus
zitten. Even later loopt deze heer naar achteren naar de meisjes en
vraagt of hij even hun mobieltje mag lenen. Ineens meen ik hem te herkennen.
Voor de zekerheid vraag ik nog ”Bent u meneer de Roos?” en biedt hem mijn
mobieltje en de zitplaats naast mij aan. Enigszins verbaast antwoordt hij
bevestigend. ”Dan heb ik vanmorgen een foto van U gemaakt.” ”Oh, was jij
dat!?” Paul de Roos, de kunstenaar/schaker, blijkt langs een andere route in deze
bus terecht te zijn gekomen. Hij heeft op een later tijdstip nog van de trein
Beverwijk-Haarlem gebruik kunnen maken en is van Den Haag via Nootdorp op de
Randstadrail gestapt. We hebben een heel prettig gesprek o.a. over zijn
stadsgezichten. Deze bus passeert alle straten tussen Rotterdam Zuid en Dordrecht,
via Ridderkerk, Hendrik Ido Ambacht en Zwijndrecht, en komt na een uur in
Dordrecht aan.
Paul
gaat op de fiets naar huis, ik moet rennen voor bus 7, dat zit mee. 23.30
Thuis De liefdevol
bereide erwtensoep brengt de reiziger weer op krachten. Natuurlijk was het niet verstandig om vandaag de deur uit te
gaan. Volgend jaar ga ik weer, weer of geen weer. Dordrecht,
25 januari 2007 (correcties 01.01.13) Tom
van Bokhoven |
|
