NIEUWSARCHIEF CORUS 2007

- JOURNALISTEN SCHAKEN OP HET CORUSTOERNOOI
-
VAN HEESWIJK terecht kampioen,
  Hans Berrevoets gedeeld derde

- NAAR HET CORUSTOERNOOI EN WEER TERUG …

 

Journalisten schaken op het Corustoernooi

 

De journalisten spelen in Hotel Restaurant De Wijck in Wijk aan Zee als onderdeel van Corustoernooi om hun kampioenschap.
Stormdonderdag om half twee wordt het startsein gegeven.

In een oogwenk is er fire on board.

 

 

 

     

   


Paul de Roos (links) , schaker-kunstenaar, ziet het in zijn partij somber in.
Rechts Gerard Bons

 

 

Hans Berrevoets neemt het koningsgambiet aangeboden door Wim Roodnat onvervaard aan.

 

Wim Roodnat en Hans Berrevoets

 

Er heerst een gemoedelijke sfeer maar er wordt niet minder fel gevochten dan in De Moriaan.


In deze Corusgroep doen heel wat spelers uit de Drechsteden mee: Bons, Berrevoets, Roodnat, de Roos en nog meer.

Het was heel plezierig met hen kennis te maken resp. weer te ontmoeten.
Dat geldt ook helemaal m.b.t.  Alexander Münninghof


Verslag en foto’s tom van bokhoven
Lees verder het artikel hieronder

 

VAN HEESWIJK terecht kampioen, Hans Berrevoets gedeeld derde

 

WIJK AAN ZEE/DORDRECHT

De badplaats Wijk aan Zee onder de rook van de staalindustrie is in januari altijd de schaakstad van de wereld. Corus (voorheen Hoogovens) staat in een traditie vanaf 1938. Na Hastings in Engeland mag het zich het oudste schaaktoernooi van de wereld noemen.


In deze bijzondere sfeer wordt vanaf 1990 gespeeld om het journalisten-kampioenschap van Nederland naar idee van Hans Bakker en Hans Berrevoets.

De eerste kampioen was Nico Schouten, die ergens rond 1975 nog finalist was in het Nederlands kampioenschap.

In 2007 werd Erik van Heeswijk (SMB/hoofdklasse) de achttiende Kampioen.

 

 
Erik van Heeswijk denkt diep na

in zijn partij tegen Gerard Bons

 



Bert Kieboom in de eerste ronde

Na vier van de zes ronden behoorde hij samen met Jouke Algra en de Dordtenaar Hans Berrevoets met 3,5 uit 4 tot de koplopers. Berrevoets (de Willige Dame/Dordrecht) had Algra (2106) op remise gehouden en nog drie overwinningen geboekt. 

Van Heeswijk bleef gewoon winnen, eerst van Algra (kopman Sneek 1 derde klas KNSB) en daarna van Erik Bouwman, de man van SchaakNieuws. Hans Berrevoets werd uit de kopgroep geschaakt door Alexander Munninghof.

Uiteindelijk werd Van Heeswijk met 5,5 uit 6 de duidelijke winnaar. Hij was dat ook in 2006 en liet achter het bord zien duidelijk de sterkste te zijn. Martin Voorn (eens DD Den Haag) verloor alleen van Van Heeswijk en werd knap tweede met 5 uit 6. Hans Berrevoets pakte een gedeeld derde plek met 4 uit 6 in een groepje met ook Rene Nijland, Alexander Boel, Jouke Algra en Peter Boel. Wim Roodnat (van Papendrecht/ Alblasserdam), Paul de Roos (de Willige Dame/Dordrecht) en Gerard Bons (eens oprichter van Groothoofd/Dordrecht) kwamen met 2 uit 6 binnen.

Het journalistentoernooi heeft een aantal vaste deelnemers. Zo is Bert Kieboom jarenlang het schaakgezicht geweest van het Utrechts Nieuwsblad. Alexander Munninghoff is bekend van verschillende schaakboeken. Peter Boel schrijft ook voor dagbladen en schaaknieuws.

Hans Berrevoets

 

NAAR HET CORUSTOERNOOI EN WEER TERUG …

 

Donderdag 18 januari 2007

De stormwaarschuwing is klip en klaar: Thuis blijven is de boodschap.

Maar ja, er is het CORUS toernooi, waar ik elk jaar een dag naar toe ga. Niet om te spelen, maar om rond te kijken, de spelers te zien en om mee te doen in de commentaartent, en de boeken natuurlijk.

Dit jaar was de aanwezigheid van een aantal mij bekende spelers in de journalistengroep een extra aanleiding om naar Wijk aan Zee te gaan.

 

09.48 Op stap

Alle waarschuwingen in de wind slaande neem ik bijtijds de trein. De uitval

’s morgens van slechts enkele treinen vertraagt mijn reis.


13.30 Journalistengroep

Ik ben nog juist op tijd in Hotel Restaurant De Wijck in Wijk aan Zee om de start mee te maken van de journalistengroep.

 

Photo Hotel Restaurant de Wijck                     

Hotel De Wijck                                        De Moriaan

Hier is van de storm niets te merken al steekt op menig bord een stevige wind op. Elders op deze site wordt kort verslag gedaan van dit traditioneel toernooi. Ik ontmoet hier enkele deelnemers en maak wat foto’s. Zondag is de slotdag en de prijsuitreiking.

 

Door de regen naar De Moriaan, het heilige der heiligen onder de Nederlandse schaakzalen. Geen amateur-groepen vandaag, alleen de meesters en de grootmeesters zijn in gevecht gewikkeld. Shirov staat al slecht en is zeeën van tijd achter. Van de rest valt nog niet veel te zeggen.

Het is tamelijk stil in de zaal, door de storm zijn er duidelijk minder kijkers.


14.30 Schaakboeken

Nu langs de boekenstal. Vandaag verzorgd door New in Chess. Ik snuffel rond in dit Luilekkerland en maak mijn keus.

 
Een toernooiboekje, Amsterdam 1899, niet te verwarren met Amsterdam 1889 waar de bekende partij Lasker-Bauer met het dubbele loperoffer, gespeeld werd. Winnaar in 1899 was Atkins voor Olland. Het is behoorlijk bezet met o.a. Swiderski, Tresling, Bleijkmans, een van de gebroeders Van Foreest, welke is niet duidelijk, en te Kolsté. Totaal 16 deelnemers. Herdruk van de uitgave van de Nederlandsche Schaakbond.


Verder twee biografieën.

Allereerst het lijvige werk over Napier, bij alle schakers bekend door een veel besproken nederlaag tegen Em. Lasker in Cambridge Springs in 1904. Maar een zeer sterke schaker die kan bogen op overwinningen op zijn vriend Pillsbury, Marshall, Tschigorin enz. Prachtig uitgevoerd met veel details en bronnenonderzoek. Opnieuw een monumentaal werk van uitgeverij CAISSA Editions, USA.

De paperback over Bogoljubow, ondertitel The Fate of a Chess Player, bevat 206 partijen becommentarieerd in de bekende Informator-stijl. Toernooitabellen, beschouwingen en veel historische gegevens.

 

 

15.00 Bak water

Vandaag zal ik maar op tijd naar huis gaan want de reis zal ongetwijfeld meer tijd vergen dan gewoonlijk.

Het regent intussen weer. Er blijven mensen binnen, maar ik haal het wel, zo erg is het ook niet.

Ik loop langs het bushokje en besluit nog even langs de commentaartent aan de overkant van de straat te gaan.

Nog tien meter. Dan dringt tot me door dat er helemaal niemand is en dat er vandaag dus vanwege het weer geen commentaar gegeven wordt. Ik heb in de Moriaan hierover geen mededeling zien hangen. Ik geef ook geen commentaar, misschien hing het er wel maar heb ik het niet gezien.


Op dat moment breekt de hemel open. Regen, nee dit is geen regen, dit is een gigantische bak water die in een keer door een slag van de orkaan, vergezeld van hagel en onweer op mij wordt leeggegoten. In een paar seconden staan m’n schoenen vol water, is mijn broek z…nat en kan ik me nauwelijks staande houden. Terug naar het bushokje voor de Moriaan dan maar, wat een heel gevecht blijkt. Alleen mijn rug is nog droog, daar hangt de rugzak. Ik beweeg de tenen, het water klotst in de schoenen.

 

We wachten met een man of zes op de bus. Veertig minuten later is het ons duidelijk dat we maar niet meer op zijn komst moeten rekenen. Ik trek me terug bij de muur van de Moriaan, doe mijn schoenen uit, wring de sokken ‘droog’, giet de schoenen leeg en probeer alles weer aan te trekken.

 

Ik neem een besluit, ik ga lopen, ik zie wel. Na 100 meter denk ik, waarom niet gelift en steek mijn duim op. Auto 1 rijdt voorbij, ik loop verder, steek mijn duim op, auto 2 rijdt voorbij, kinderen op de achterbank. Ik loop verder, steek voor de derde keer mijn duim op, auto 3 komt eraan en stopt! De chauffeur wenkt mij in te stappen en vraagt waar ik naar toe moet. Station Beverwijk is wel wat om maar hij brengt me er graag naar toe. Nood breekt wetten, is zijn commentaar.

Onderweg zien we de bus staan, met zeer beschadigde voorgevel.

 

17.00 Beverwijk

Het is totaal onduidelijk of er nog een trein richting Haarlem zal vertrekken. Ik aarzel niet en neem de bus. Behoorlijk vol blijkt dit toch een goede manier om deze etappe te overbruggen. Ik zie huizen en winkels in Velserbroek, eindeloze reeksen woningen tot Station Haarlem.

 

18.00 Haarlem

Ik bel met het thuisfront om te vertellen waar ik zit en dat het nog wel even kan duren. Het is nu bekend dat er in Nederland geen enkele trein meer rijdt. De NS biedt gratis koffie of thee aan.

Met enig geluk verover ik een zitplaats in de bus naar Den Haag. Dat is een mooie ruk naar het zuiden. Jammer dat het al donker is, want we hadden veel kunnen zien: De Zilk, Noordwijkerhout, Noordwijk, Katwijk aan Zee via de boulevard met storm op zee, Valkenburg, Wassenaar, Centraal Station Den Haag.
De reis duurt alles bij elkaar twee uur. Maar ik heb me niet verveeld. Ik zat naast een in Indonesië geboren student, die, zo bleek, ook van Corus kwam, alleen, hij doet onderzoek naar de technische ontwikkeling van staal. Een boeiende knul met wie het goed praten was.

Hij is onderweg naar zijn woonplaats Delft en herinnert me eraan dat tramlijn 1 een goede verbinding is.

 

20.30 Den Haag

Bij de Kiosk sla ik een verse lading strippenkaarten in en van de NS krijg ik een gratis broodje kaas. Ook ik ga op pad, met lijn 15, en op de Rijswijkseweg stap ik na behoorlijk lang wachten over op lijn 1. Op zich een snelle verbinding maar ’s avonds rijden er niet veel wagens.

 

21.30 Delft

Ank belt me om te horen waar ik ben. Het fenomeen van het mobieltje bewijst vandaag eens te meer zijn nut. Er wordt ook om mij heen volop gebeld.

Bij station Delft staat een kluwen mensen bij de bus naar Rotterdam. Als ik daar maar in kom. Een vrouw roept achter onze ruggen of er drie mensen zijn die voor € 8 mee willen naar Rotterdam. Er bieden zich royaal meer reizigers aan dan in die taxi kunnen. Overigens een billijke prijs. In Den Haag hoorde ik van iemand die € 300 had moeten betalen voor een taxirit van Schiphol naar Den Haag.

Ten slotte behoor ik tot de laatste drie die de bus in kunnen. Ik sta voor in de bus en kan me nauwelijks vasthouden. De chauffeur is een vlotte tante die met de nodige grappen de stemming op niveau houdt – ”niet op de knopjes drukken, dat doe je maar bij je vrouw”. In sneltreinvaart gaat het langs de Schie richting Overschie, Diergaarde Blijdorp, de Beukelsdijk en CS Rotterdam.

 

22.00 Rotterdam Zuidplein

Toch maar even informeren of de treinen weer rijden. Nou, niet dus. De metro dan maar. Op het Zuidplein blijkt dat over 5 minuten de laatste bus naar Dordrecht vertrekt. Dat zit mee. Er zijn tot mijn verbazing niet al te veel passagiers.

Er stappen twee meisjes in die door hun geld heen zijn. Een heer met witte lokken is bereid hun kaartjes te betalen, en gaat voor in de bus zitten.

Even later loopt deze heer naar achteren naar de meisjes en vraagt of hij even hun mobieltje mag lenen. Ineens meen ik hem te herkennen. Voor de zekerheid vraag ik nog ”Bent u meneer de Roos?” en biedt hem mijn mobieltje en de zitplaats naast mij aan. Enigszins verbaast antwoordt hij bevestigend. ”Dan heb ik vanmorgen een foto van U gemaakt.” ”Oh, was jij dat!?”

Paul de Roos, de kunstenaar/schaker, blijkt langs een andere route in deze bus terecht te zijn gekomen.

Hij heeft op een later tijdstip nog van de trein Beverwijk-Haarlem gebruik kunnen maken en is van Den Haag via Nootdorp op de Randstadrail gestapt.

We hebben een heel prettig gesprek o.a. over zijn stadsgezichten. Deze bus passeert alle straten tussen Rotterdam Zuid en Dordrecht, via Ridderkerk, Hendrik Ido Ambacht en Zwijndrecht, en komt na een uur in Dordrecht aan.


23.10 Dordrecht CS

Paul gaat op de fiets naar huis, ik moet rennen voor bus 7, dat zit mee.

 

23.30 Thuis

De liefdevol bereide erwtensoep brengt de reiziger weer op krachten.

 

Natuurlijk was het niet verstandig om vandaag de deur uit te gaan.
Maar ik zou deze dag voor geen goud hebben willen missen. Mooie ervaringen in Wijk aan Zee, een stapeltje schaakboeken, een lange afwisselende reis, en vooral boeiende gesprekken met interessante mensen.

Volgend jaar ga ik weer, weer of geen weer.

 

Dordrecht, 25 januari 2007 (correcties 01.01.13)

Tom van Bokhoven

 

www.tomsschaakboeken.nl