eerdere columns van Bert den Boer


meer schaak- en ander nieuws op

www.tomsschaakboeken.nl

 

 

 

 

Moderne nomade

 

Het gedicht Zeer vrij naar het Chinees van Cees Buddingh’ schoot me te binnen toen ik onlangs in het dorpje Stavelot in de Ardennen een leeftijdloze boer bezig zag:

 

de zon komt op. de zon gaat onder.
langzaam telt de oude boer zijn kloten.

 

De boer duwde de met prikkeldraad bespannen palen opzij, manoeuvreerde zijn tractor door de aldus ontstane opening, stak zijn voertuig vervolgens achteruit en vulde voor zijn vee een grote badkuip uit de aanhanger met watertank. Terwijl het water liep, staarde hij landerig in de verte. Zijn verderop gelegen boerderij zag eruit zoals het hoort. Een modderpad naar de stal, gestapelde balen stro in een schuur, aanbouwtjes met onbekende bestemming, wat windgaten in het dak, willekeurig over zijn terrein verspreide landbouwvoertuigen, wat scharrelende stieren en kippen. Zou deze boer er zo een zijn die van vader op zoon generaties lang op dezelfde plek hun beroep uitoefenen? Geen idee, boeren behoren in ieder geval tot de categorie van de eerste zelfstandige beroepsbeoefenaars, het zijn ZZP-ers pur sang. Het boerenleven is volgens mij in een andere vorm teruggekeerd op de arbeidsmarkt. Van de huidige werknemer wordt verwacht dat hij, net zoals de boer, in staat is zijn eigen boontjes te doppen. De moderne loopbaan wordt ook de protean loopbaan genoemd. De term komt van Hall, die het noemt in zijn boek The Career is Dead-Long Live the Career. De term protean verwijst naar de Griekse god Proteus die zijn vorm kon veranderen wanneer hij maar wenste. Het begrip verwijst aldus naar een type loopbaan waarin het individu, meer dan de organisatie, aan het stuur van zijn of haar loopbaan staat. De uitslag van een recent onderzoek door adviesbureau Intelligence Group - onder 5.500 representatieve personen - sluit daarbij aan. Van alle werkzame Nederlanders wordt 32 procent minimaal een keer per jaar gehunt (solliciteren?, aan jou de keus).

Het lijkt onontkoombaar, we leven in het tijdperk van de moderne nomade. Zelfs in overheidsland werkt momenteel de eerste ZZP-er. Het is senior adviseur strategie & beleid Christophe van der Maat, werkzaam bij de gemeente Dordrecht, die dit concept samen met zijn collega Jochem Meulesteen heeft bedacht. Zelfstandige Zonder Personeel wordt in deze constructie omschreven als Zelfstandige Publieke Professional. Deze gemeente biedt in een ZZP-constructie ambtenaren een combinatie van een overheidsbaan in vaste dienst en flexibel opdrachtnemerschap aan. Het principe is dat de ene overheid een professional tijdelijk voor een klus bij een overheidsorganisatie elders inzet. Zo deel je kennis, benut je aanwezige creativiteit in bredere zin en biedt je getalenteerde ambtenaren uitdaging en flexibiliteit. Het vergroot professionele vrijheid en deze nieuwe stijl ZZP-ambtenaar sluit aan bij een manier van werken met transparante afspraken over resultaten, waarbij de werknemer zelf invult hoe hij of zij die resultaten bereikt.
De moderne nomade. Het klinkt goed als je een loopbaan vorm kunt geven op basis van vrijwillige keuzes. Het wordt lastiger als werknemers vanwege afslanking, reorganisatie of bezuinigingen voor gedwongen keuzes komen te staan. Dan verandert de betekenis van ‘gehunt’ zomaar ineens in opgejaagd. Bewondering oogsten organisaties die juist dan ondersteuning organiseren en een werknemer bijstaan in een moeilijk transitiemoment. Organisaties die dat goed doen zijn als oases, waar nomaden uitrusten tijdens hun tocht.

 

Bert den Boer

 

www.tomsschaakboeken.nl