Werkendeweg

 

een column van

 Bert den Boer

 

Voorgaande columns

meer (schaak)nieuws op www.tomsschaakboeken.nl

 

mei, 2008

dag lezer(e)s(sen),

Eind
april werd ik opgeschrikt door het onverwachte overlijden van een collega/vriendin die ik erg zal missen: Karien van Lohuizen. Van haar heb ik het vak geleerd en met haar drie jaar intensief samengewerkt. Ik heb over haar geschreven op mijn website onder recente column (Stilstaan).

Mijn bijgevoegde column beschrijft iets anders maar misschien gaat het in de kern over hetzelfde: het paradoxale gegeven dat het op de vraag of het goed met je gaat zowel ja als nee geantwoord kan worden. 

Kortom: niet verwonderlijk dat ik deze verstuur op een zondag. En zoals altijd: reacties zijn welkom.

Hartelijke groet,  Bert

 

Werkendeweg

 

Laatst vroeg iemand me een toelichting op mijn motto: het is goed als het net even anders gaat. Wat ik ermee bedoel is dat ik vanuit goede voorbereiding aan de slag ga, wetend dat het in de praktijk altijd net even anders gaat. Helemaal niet erg. Je bereidt voor om los te laten en onderweg te kijken wat echt nodig is. Als de koers helder is kun je met het concept werk in uitvoering, waarbij werkendeweg afstemming plaatsvindt op grond van voortschrijdend inzicht, goed uit de voeten. Soms roei je zelfs met de riemen die je niet hebt. Het lijkt me hèt uitgangspunt bij cursussen planmatig werken: weet dat je een plan maakt om ervan af te (kunnen)wijken.

Denk ook aan de volgende relativerende definitie van projectmatig werken: een project is een op onduidelijke of veranderende doelstellingen gebaseerde, voortdurend uitdijende hoeveelheid werk, waarvoor tenminste tweemaal zoveel tijd en tweemaal zoveel geld nodig is als oorspronkelijk werd begroot om uiteindelijk slechts de helft van het beoogde resultaat te behalen.

 

Het is goed als het net even anders gaat. Het doet me denken aan een oud Chinees verhaal over een boer die in een arm dorpje woont en een prachtig paard heeft met golvende lichtbruine manen. Op een dag loopt het paard weg. De boer zoekt dagenlang de omgeving af, maar het paard is spoorloos verdwenen. De dorpelingen vinden het een ramp voor hem: ´Vind je het niet vreselijk dat je nu je paard kwijt bent?´vragen ze. Maar de boer, die bekend staat als een wijs man, kijkt onverstoorbaar voor zich uit en zegt alleen maar: ´Misschien.´ Een week later komt het paard plotseling het dorp binnendraven. Het is van top tot teen bezweet en het zit onder de schrammen. Maar het brengt twee wilde paarden mee. En volgens oud Chinees gebruik is de boer nu eigenaar van beide wilde paarden. De dorpelingen kunnen nauwelijks bevatten hoe iemand zoveel geluk kan hebben. Nu heeft hij drie paarden! Maar als ze hem vragen of hij blij is, zegt hij alleen maar: ´Misschien.´ Een paar dagen later probeert de oudste zoon van de boer één van de wilde paarden te temmen. Het begint woest te steigeren en gooit de jongen met een boog van zijn rug. De jongen komt ongelukkig terecht en breekt zijn been. Het hele dorp leeft met de boer mee, want de oogsttijd nadert en het ziet ernaar uit, dat de jongen niet zal kunnen helpen. ´Dat is nou pech´, zeggen zijn dorpsgenoten, ´net nou het zo goed met je ging, breekt je zoon z´n been. Wat heb je nou aan drie paarden als je rijst staat te rotten?´ Maar de boer blijft onverstoorbaar en zegt alleen maar: ´Misschien.´ De zoon van de boer ligt nog met zijn been op bed als de ronselaars van de keizer binnenvallen. De keizer bereidt een oorlog voor en alle jonge mannen worden meegenomen. De oogsttijd interesseert de generaals niet. Alle moeders en vaders klagen ach en wee over hun verloren zonen en verschillende dorpsgenoten zijn jaloers op de boer. Zijn zoon is nog thuis. Maar als ze hem vertellen wat een geluksvogel hij is, kijkt hij alleen maar onverstoorbaar voor zich uit en zegt: ´Misschien.´                        

                                                                                                                                         Bert den Boer

 

www.tomsschaakboeken.nl

S