Terraswijsheden

 

Mijn zoon volgt mijn aanwijzingen voor het recept van een heerlijke dressing voor een salade getrouw. ´Wat veel olie, twee lepels nog wel´; mompelt hij, ondertussen een grote soeplepel volgietend. Ik kan nog net ingrijpen en verduidelijken dat twee eetlepels meer in de lijn ligt. Dit voorval doet me denken aan de vaste gast die de ober bij zijn tafel roept. ´Wilt u de soep eens proeven.´ ´Maar meneer, die soep smaakt toch al 20 jaar hetzelfde´, sputtert de kelner tegen. De man dringt aan, waarop de ober de lepel wil pakken en erachter komt dat deze er niet ligt. De wereld zit vol misverstanden en hoe krijg je dat op een leuke manier op tafel?!


          Mijn brugklasdochter en ik zoeken een plek op het terras. Het is zaterdag en druk. Dichtbij zitten drie vrouwen aan een tafel en onbewust van hun omgeving zijn ze in druk gesprek gewikkeld. We hebben niet alleen pontificaal uitzicht op een groot stuk onbedekte onderrug en een duidelijk zichtbare string, ook het gesprek dringt zich onwillekeurig op. ´Ik voel me best vaak onzeker. En juist dan weet ik niet welke kleren ik aanmoet. Ik heb echt heel verschillende combinaties, maar dan weet ik het gewoon even niet. Jij draagt trouwens altijd wat leuks. Ik heb met jou nou nooit dat iets je niet staat.´ Het is een welgemeend compliment, waarop de aangesprokene, een stevige vrouw, meteen inhaakt: ´Ja, maar daarmee compenseer ik natuurlijk iets anders, begrijp je´. En juist op dat moment neemt ze een smakelijke hap. Instemmend geknik is haar deel. Het gesprek kabbelt door. Ik kan het niet helpen dat ik gefascineerd raak door de openhartige wijze waarop gevoelens worden gedeeld. Voor mijn ogen zie ik hoe de openheid van de een leidt tot de bekentenis van de ander. Vanuit ervaring - door schade en schande wijs geworden - weet ik dat
wat mij triggert juist het thema is van de ander. Vanuit eigen twijfel niet benoemen zorgt voor afdwalen; terwijl durven verdwalen, zorgt voor aankomen. Als ik me als coach bij iemand afvraag of ik de ander wat te bieden heb, blijkt dat in dit geval het thema van de ander: Presteer ik wel genoeg? Voldoe ik in mijn functie? Het is altijd weer een spannende exercitie om dergelijke gedachtes en emoties aan te kaarten. Opluchting en een boeiend gesprek zijn meestal het resultaat. Zet jezelf in als instrument, benoem hardop je eigen onzekerheid en emoties en het effect is dat de ander dan tot de kern komt. Een collega noemt dit de techniek van de achtbaan. Je weet bij deze kermisattractie nooit precies wat je overkomt. Je kunt het proces niet halverwege verlaten en onderweg kan van alles gebeuren.

        Mijn dochter gniffelt. Jongens in haar klas hebben het ook over andere onderwerpen dan de meiden onder elkaar. De drie vrouwen verlaten het terras. . Ondanks de volle tassen, bezorgt hun gewichtige gesprek ze een onbezorgde lichte tred.                      

                                                                                                                     

                                                                                                     Bert den Boer

 

drs. Bert den Boer
Werkenmondestraat 1
3312 JV Dordrecht
tel. 078 6142690
fax 078 6319227
tel. mobiel 06 28430164
e-mail: b.bdb@worldonline.nl
website: http://www.bbdb.info

 

 

www.tomsschaakboeken.nl