.

Onderweg nergens heen



Een column van Bert den Boer

Voorgaande columns


op deze site meer (schaak)nieuws op www.tomsschaakboeken.nl

 

 

 

Soms hoor je iets wat je wilt onthouden. ´Denken voor iemand anders is onderhandelen met jezelf en dat verlies je altijd.´ Deze uitspraak werd achteloos opgelepeld door opdrachtgever J. tijdens een gesprek over vaardigheden voor leidinggevenden. Als gedachten in je hoofd tijdens een gesprek met je op de loop gaan, raak je uit contact met de ander. Als je bedenkt wat de ander zou kunnen denken, zet je jezelf dus buitenspel. Kill your darlings zag ik als tekst op het T-shirt van mijn zoon, denken voor de ander is er zo een.

 

Soms lees je iets wat je wilt onthouden. Schrijfsels die je gedachteloos mee wilt nemen omdat ze iets moois verwoorden, houvast bieden of denkbeelden beschrijven die voor jezelf kloppen. Kent u ze in uw omgeving of bent u er zelf een die een aansprekend artikel of een boeiende illustratie uitknipt en bewaart? Ik ken iemand die alles op grote stapels legt, ogenschijnlijk op vrij willekeurige plaatsen, waarbij hij slalommend zijn weg baant. Elke keer als ik hem tref is zijn studeerkamer een stukje kleiner, wat naar ik aanneem wordt gecompenseerd door geestelijke verruiming. U begrijpt, ik ben er ook zo een. Sommige stukjes bewaar ik in mijn agenda, één stapeltje belandt op een hoek van mijn bureau om ooit te gebruiken en dan heb ik nog een op onderwerp geordend archief. Wat ik daarin opberg bekijk ik bijna nooit. Ik beschouw het als opgeborgen wijsheid die op onverwachte momenten van pas komt zoals een pop-up op een pc je onverwachts ergens op attendeert.

Volkskrant-criticus Kees Fens is dit weekend overleden en laat ik nu net zijn laatst geschreven artikel De enige oplossing is een nieuw probleem hebben uitgeknipt vanwege het volgende citaat: ´ Regeren is hier stenen op de weg leggen en dan praten over wie ze moet weghalen. Niemand wil, het probleem blijft. Er zal nooit iets gebeuren in dit land waar de oplossing van de ene groep het probleem van de ander is. ´ We zijn onderweg nergens heen, is de zin die mij bekruipt als ik zijn knap geschreven column herlees. Het lijkt of we meer dan ooit gevangen zijn in de vicieuze cirkels van de waan van de dag. Vandaag de hypotheekrente, morgen een of ander onderzoek dat stof doet opwaaien. Maar ach, wat mogen we blij zijn in een saai politiek landschap te leven met de luxe ons met elf miljoen mensen te verschansen voor enige beeldschermen en ons druk te maken over de verrichtingen van 22 jongens met een bal.

 

Overigens, puttend uit mijn verkniptheid: Marco van Basten wordt nu al bijna heilig verklaard. Theologisch verklaard verwijst San Marco naar de evangelist Marcus. Iedere evangelist heeft een symbool: Lucas het rund, Johannes de adelaar en Marcus… de leeuw. Hollandser kan bijna niet: hup Holland hup, laat de leeuw niet in zijn hempie staan.

Al zal hij het vermoedelijk niet met mij eens zijn dat we onderweg zijn nergens heen.

 

                   Bert den Boer

 

www.tomsschaakboeken.nl

S