|
Pieter de Bruin, een bewogen mens |
|
|
|
02.12.08 Pieter schaakt graag
en is een vaste deelnemer aan de Klockelaer competities. Soms is hij de
eerste die er is en zit dan met een kopje koffie de krant te lezen. In alle
rust en met een vriendelijk woord voor iedereen die binnenkomt. Het is geen
probleem om met hem in gesprek te komen.
Drie dagen voor de oorlog uitbrak in 1940 is hij in Schoonhoven
geboren. Hij woont nu in Papendrecht, is getrouwd en heeft een dochter en een
zoon. Heel zijn leven is hij actief geweest in de wereld van het
zwemonderwijs. Hij heeft daarin baanbrekend werk verricht. Tilburg was zijn
eerste standplaats en al meteen was hij betrokken bij de hulp en steun aan
gehandicapten, waaronder ook verstandelijk beperkte
kinderen. Pieter vertelt enthousiast over zijn belevenissen in en rond het water.
Af en toe tijdens het gesprek staat hij op en loopt gesticulerend heen en
weer om zijn verhaal te ondersteunen. Water als medium, als energiegevende materie, verkwikkend en heilzaam,
heeft een centrale plaats in zijn voelen en denken. Hij noemt zich niet een paramedisch behandelaar maar liever een energetisch
therapeut. Smakelijk vertelt hij van de zwemlessen die hij in Tilburg gaf aan twee
‘nonnetjes’ die – voor het eerst - van de moeder-overste een sport mochten
kiezen. Hen werd toegestaan een diploma te halen; daarna was het afgelopen. Begaf hij zich bij andere lessen vaak te water, nu bleef
hij keurig aan de kant en gaf van daar zijn aanwijzingen. De nonnen slaagden en waren zo trots als een pauw, Pieter niet minder.
In Tilburg heeft hij de vrolijke kant van het Brabantse carnaval leren
kennen. Zelf niet helemaal vrij van alcohol gaf hij de paarden van de koets waarmee
een nachtelijke tocht door de stad zou worden gemaakt volop bier te drinken.
Het werd geen recht toe recht aan rit. Op 64-jarige leeftijd heeft hij nog een H.B.O.
opleiding gedaan. In zijn
afsluitende scriptie heeft hij ervaringen en zienswijzen over
het zwemmen met beperkten op papier gezet. Hij was de
eerste die het baby- en peuterzwemmen
introduceerde. Nu een algemeen verschijnsel. Hij zorgde in Rotterdam voor
liften in zwembaden, voor armleuningen en opritten ten behoeve van de minder
validen. Ontroerend is het verhaal dat hij vertelt over een meisje met het
Syndroom van Down. Een groep kinderen krijgt zwemles. Het Down-meisje in de
groep niet want ’hun motoriek is nu eenmaal geheel onvoldoende.’ Daar denkt
Pieter anders over. Met veel geduld en liefde geeft hij haar lessen. Hij
vindt dat belangrijk omdat het goed is dat deze kinderen vertrouwd worden met
water zodat ze de heilzame werking kunnen ervaren. Na de uitreiking van het
diploma aan dit meisje omhelsde ze Pieter uit spontane dankbaarheid. Beiden
waren heel trots op het bereikte resultaat. Via Papendrecht komt hij in Rotterdam te werken. Twintig jaar werkte
hij in Crooswijk in het bad op het Schuttersveld. In de nadagen van zijn
loopbaan werd hij in het gespecialiseerde Beatrixzwembad
(naast het Oostelijk ook in Rotterdam) geconfronteerd met overheidsbezuinigingen
die de faciliteiten voor het bijzonder zwemonderwijs ingrijpend ondermijnden.
Nog drie jaar heeft hij keihard gewerkt om te redden
wat er te redden viel. Nog steeds wordt hij uiterst emotioneel wanneer hij
daaraan terugdenkt of wanneer dit ter sprake komt. Hij heeft het er heel erg
moeilijk mee dat ‘zijn kinderen’ onrecht wordt aangedaan. Pieter zou nog uren kunnen doorgaan. Hij is een boeiend
verteller en ik geniet van zijn verhalen en zijn persoon. Pieter de Bruijn is
een heel bijzonder en bewogen mens. En hij schaakt, voor zijn plezier. Tom van Bokhoven december 2008 Documentatie Pieter de Bruin: -
De mens en enkele van zijn
verschijnselen. Een scriptie over speciaal onderricht aan gehandicapten,
1964. -
Hydrotherapie en paranormale
geneeswijze, scriptie HBO, 2004. |
|
|
