MEER KLOKSCHAAK

OP MOOIE SITE VAN KEES KLOK

Dichter/schrijver/leraar Kees Klok houdt een weblog bij, die ook schaakzaken behandelt. Het levert soms heel mooie verhalen op, die de moeite waard zijn om met regelmaat een kijkje bij Kees te gaan nemen.

Kees Klok vertelt verhalen en leest eigen gedichten voor in de Remonstrantsekerk

tijdens monumentendag 2007

Recent gaf hij weer een leuk verhaal door over poffertjessalon Visser. Gerrit de Wolf van de Willige Dame staat op een foto op de plek in de zaak, waar Kees het liefst in Visser zit.

Meer Kloknieuws staat in dit stuk. We maken het graag ook toegankelijk via www.tomsschaakboeken.nl.  Ben en Kees zijn immers een schaakbegrip!  Kees heeft het ook geschreven om Schakend Nederland, dus de Willige Dame, te waarschuwen voor eens zijn come-back. We zien er naar uit en om

alvast in de juiste stemming te komen dit KLOK-werk:

VISSER

De RSB, onderafdeling van de KNSB, heeft ter ere van het 75-jarig bestaan (waarmede van harte gefeliciteerd) een pagina geopend met een erelijst van schakers die in die afgelopen zeven en een halve decennia op de een of andere manier iets voor het regionale of nationale schaken hebben betekend Daarop komen mijn vader en ik ook voor. Wat mijn vader betreft is dat volkomen terecht, de informatie op de pagina zegt daarover voldoende. Wel vraag ik mij in alle bescheidenheid af wat ik op die lijst doe, al ben ik er natuurlijk wel mee vereerd. Goed, ik heb een aantal jaren in clubverband geschaakt, eerst bij de Schaakclub Dordrecht en daarna bij Groothoofd en bovendien een tijdje in het team van Bobby Kinghe bij het zogenaamde ‘teamschaken’ tussen allerlei maatschappelijke en culturele instellingen in Dordrecht. Kees Buddingh’ speelde in die tijd aan het eerste bord, ik meestal aan het laatste, wat voldoende zegt over mijn kwaliteiten als schaker.

Ik genoot een zekere faam als kenner van openingen, met het middenspel kon ik doorgaans redelijk uit de voeten, maar het eindspel was niet mijn sterkste kant. Dat had meerdere oorzaken. Mijn vader bezat weliswaar een groot aantal boeken over schaaktheorie, maar mijn studiezin en de tijd die ik aan het schaken kon besteden, waren niet voldoende, zodat ik nooit verder kwam dan de delen die over openingen gingen. Ten tweede vond ik het gezelligheidselement tijdens een partij ook van belang, zodat het nogal eens voorkwam dat ik tegen de tijd dat ik aan het eindspel geraakte enige alcoholische versnaperingen op had, wat ten koste ging van de concentratie. Als ik er niet in slaagde om mijn tegenstander tijdens de opening krachtig in het nadeel te brengen en het hem tijdens het middenspel zo moeilijk te maken dat hij het opgaf, was er alle kans op een verliespunt, of in het minst erge geval een remise.

Mijn vader pakte dat anders aan. Die stapte voor het begin van zijn partij naar de bar en bestelde daar een jonge jenever. Vervolgens zette hij zich achter het bord, begroette zijn tegenstander zonder uitzondering met de woorden ‘waarde schaakvijand’ en nuttigde tijdens de openingszetten bedachtzaam zijn borrel. De tweede kwam echter pas nadat de partij was beëindigd. Wellicht was dat de reden dat hij nogal snel geneigd was, ook als dat wel eens niet voor de hand lag, om zijn waarde schaakvijand remise aan te bieden. Soms werd dat beleefd geweigerd en niet zelden strafte mijn vader dat af door dan maar iets later die borrel te halen en eerst een winstpunt te scoren.

Een sterk punt van mijn vader was zijn geheugen. Hij kon partijen nog lange tijd uit het hoofd naspelen en analyseren en hij speelde met gemak een blinde simultaan van een partij of tien. Hij had echter ook zijn slechte momenten. Als er iets was waarover hij zich zorgen maakte, een ziekte in de familie of een probleem op zijn werk, dan kon hij zich slecht concentreren en was het zelfs voor mij niet moeilijk om van hem te winnen. Hij kon problemen slecht van zich afzetten. Dat heeft hem in zijn schaakcarrière nogal eens parten gespeeld.

Wat weinig mensen weten is dat mijn vader ook een heel behoorlijk dammer was. Dat had hij van zijn vader, met wie hij, als opa Klok bij ons kwam logeren, wat hij na het overlijden van mijn grootmoeder veelvuldig deed, urenlang achter het dambord zat. Als hij dat spel eveneens in clubverband had beoefend had hij misschien ook wel op een erelijst van een damvereniging gestaan, maar hij was aan de andere kant een familieman, die er een hekel aan had om veel weg te zijn van huis.

Zoals mijn trouwe lezers weten, heb ik zelf indertijd het schaken in clubverband opgegeven omdat ik naast mijn noodzakelijke werk om den brode al mijn tijd nodig had (en heb) voor mijn historische en letterkundige activiteiten. Aan dat noodzakelijke werk om den brode maak ik binnen afzienbare tijd een einde en ik ben al enige tijd in training tegen allerlei computers op het internet om nu eindelijk dat eindspel eens onder te knie te krijgen. Daarbij staat ook de schaakboekencollectie die ik van mijn vader erfde tot mijn beschikking. Schakend Nederland is dus vanaf heden gewaarschuwd!

Links:

http://kees-klok.blogspot.com/

Bijzondere schaker Ben Klok

Bijzondere schaker Kees Klok

http://www.r-s-b.nl

www.tomsschaakboeken.nl