Jan tegen Jan: over schaken en levensvragen.



meer schaak- en ander nieuws op
www.tomsschaakboeken.nl

 

 

 

 

24.03.09

Het liep tegen het einde van het kampioenschap van de Alblasserwaard toen, onderstaande Jan, de echte Jan uit Sliedrecht tegen het lijf liep. Omdat ik me enigszins schuldig voelde tegenover hem (de beker meenemen naar Brabant en geen enkele speler van Sliedrecht op het podium, mede veroorzaakt door een door mij meegenomen stel respectloze belhamels), complimenteerde ik hem met het leuke toernooi. 'Doe ik toch nog iets aardigs', dacht ik.

 

      

          

           Jan                                                         Jan

 

Jan bleek daar allang niet meer mee bezig, kwam ik achter. 'Weet jij", vroeg hij me, 'of de vader van die jongen Von Meijenveldt dominee is?' 'Moet ik hem weer teleurstellen', dacht ik. Zijn vader is immers verpleegkundige, die in de nachtelijke uren filosofie en psychologie heeft gestudeerd en hoewel al enige tijd dubbel doctorandus, geen theoloog is. Jan gaf zich echter daarmee niet gewonnen. 'Zijn groot-vader dan?" Misschien wist ik daar iets meer van te vertellen. Dat kon ik wel! 'Ook geen dominee', zei ik. 'Barts opa is indertijd door Vreedeling, tegen de zin van de legerleiding in, generaal gemaakt. Gelukkig dat ik als voormalig geestelijk verzorger bij defensie hem hierop het antwoord niet schuldig hoefde te blijven. Omdat Jan de jaren zestig had meegemaakt, wist hij gelijk waar ik het over had. "Een generaal  is geen dominee', stelde hij vast. "Dat klopt', beaamde ik. 

 

'Waarom wil je dat eigenlijk weten?, vroeg ik hem. 'Jaren terug zijn mijn vrouw en  ik ooit getrouwd door een zekere dominee Von Meijenveldt. Zo'n naam hoor je niet vaak. Ik dacht..., vervolgde Jan met een beetje spijt in zijn stem.' Op dat moment zag ik licht! Opa zaliger was namelijk na zijn diensttijd nog wel voorzitter van het interkerkelijk vredesberaad  (IKV).geweest. 'Een goed gereformeerde jongen, helemaal niks mis mee', kon ik Jan geruststellend vertellen. 'Het zou best kunnen', suggereerde ik, 'dat het de broer van opa was, de oom van Chiel, die de vader is van Bart.' We besloten dat het zo in elkaar stak.

 

Voor Jan Veenis maakte die conclusie veel goed. Met een beetje goede wil, kon je zodoende verdedigen dat toch iemand van Sliedrecht en ook nog in de verte van gereformeerde huize, gewonnen had. In ieder geval geen katholieke Brabander! Wat Jan betreft, mag Bart volgend jaar weer winnen. Fijn dat je elkaar op deze manier kan helpen, dacht ik. Je neemt een beker mee en laat een goed gevoel achter! Blijft de vraag of zo'n verhaal Jan (Jaap) ook een beetje helpt?

 

Jan Sulman   

 

 

 

www.tomsschaakboeken.nl