|
|
|
|
|
|
|
Glokalisering De
mooiste weergave van het huidige tijdsgewricht is te vinden in een prent van
cartoonist Jos Collignon. Een Griek, Italiaan, Portugees en Spanjaard liggen zonnebrillend
in minuscule zwembroeken op hun handdoeken naast elkaar op het strand. Een
Duitser is druk bezig met het graven van een kuil. De Griek zegt: ‘Günther,
pak eens een biertje voor ons uit je koelbox en neem er zelf ook een...’ Is
er een mooiere samenvatting te bedenken van alle nieuwsberichten die ons de
laatste tijd teisteren over de financiële schuldencrisis, ook wel aangeduid
als Euro-, krediet-, financiële-, geld-, bancaire of vertrouwenscrisis. Het
is in ieder geval een crisis die ons occupied.
Wat betekent het als nieuws voortdurend wordt gedomineerd door economisch
gesomber? Wat doet deze voortdurende negatieve berichtgeving met ons? Het
risico van shi-sho ligt op de loer: shit in shit out. We nemen elkaar mee in
de maalstroom van negativiteit. Algemeen bekend is toch dat als mensen
geloven dat iets waar is, dat het dan vanzelf waar wordt. Ons samenleven
staat in relatie tot het mechanisme van de zichzelf waarmakende voorspelling
met als het geijkte voorbeeld de beurskrach: mensen zijn bang dat hun
aandelenkoersen dalen, ze verkopen vervolgens hun aandelen en brengen daardoor
zelf de daling teweeg. ‘Zie je wel, ik heb het toch voorspeld?!’ De
grote leider Mao overwoog ooit om Chinezen een nummer in plaats van een naam
te geven. De huidige crisis gaat volgens mij veel meer over het ontbreken van
de menselijke maat. In een complexe globaliserende wereld ligt
vervreemding op de loer. Vrij veel mensen voelen zich ongemakkelijk in
onze grote omgeving. Voor de wereldburger van nu is het van groot
belang juist dichtbij zijn of haar contacten te onderhouden: glokalisering. Dat zie je
terug in allerlei onderzoeksresultaten. Op individueel niveau zijn we
gelukkiger dan ooit, zodra het over de buitenwereld gaat daalt de
tevredenheid. Onze sociale omgeving baart ons zorgen. We willen iemand aan de
lijn die naar ons luistert en geen belmenu. We willen persoonlijke aandacht
op het werk: taart eten met elkaar als er iemand jarig is. We willen een
luisterend oor en geen tijdsregistratie. Klinkt dat soft? In werksituaties
kan aandacht voor elkaar hand in hand met oog voor resultaatgericht werken,
zeker ook met Het Nieuwe Werken. Gelukkig
beschikken we over een emotionele bankrekening. Dat is de rekening waarop we
onze sociale contacten bijhouden, en die is juist in economisch mindere
tijden van groot belang. Zorg voor een positief saldo op je emotionele
bankrekening. Je op je gemak voelen bij vrienden en familie heeft
meer-waarde. Wat we hoe dan ook verder nodig hebben is optimisme. Een fragment uit een gedicht
van Vaclac Havel helpt in De ondraaglijke lichtheid van het bestaan: Hoop is de kwaliteit
van de ziel De
zin van het bestaan is zin in het bestaan. Bert
den Boer |
|
|
|
|
