|
|
|
|
Velgroeten Velgroeten
wenste ik laatst iemand. In elektronische berichten sluipen dit soort fouten
er gemakkelijk in. Omdat mijn groeten vaak verbonden zijn met het jaargetijde
(winderige groet), de verhouding (veel liefs) of mijn onderhavige stemming
(ha(r)telijke groet) kan deze velgroet nog opgevat
worden als een wintergroet, waarin warme chocolade en ijspretgedachten
doorschemeren. Zoals vervelgroeten zomerse strandgeuren oproepen. Dat vraagt
van de ontvanger dat hij de rust neemt voor een inlevende gevoelsreflectie,
waartoe het dagelijkse e-mailverkeer niet altijd
gelegenheid geeft. Hij die het op weet te brengen slechts één keer per dag
zijn e-mail te beantwoorden, ontvangt bewonderende blikken. Er zijn al
bedrijven die e-mailvrije dagen inroosteren om het
personeel tot rust te brengen vanwege deze constante bron van afleiding.
Naast de informele kledingkeuzevrije vrijdag een
nieuw fenomeen. Het is overigens al heel wat dat dit soort ingrepen
plaatsvinden, want het neemt - zo is proefondervindelijk bewezen - geruime
tijd in beslag voordat zaken die spelen op de werkvloer de hogere echelons in
het bedrijf bereiken. Hoezo miscommunicatie in mijn bedrijf? Hoe komt het dat
ik daar niet van op de hoogte ben?, schijnt een uitspraak van een directeur. In werksituaties wordt leidinggevenden vaak weinig voeling met
hun werknemers verweten. Een paar keer per jaar is dat de kop van een of
ander managementblad. Voorspelbare kost en in de kern steeds bevreemdend. Zo
is er een voorbeeld bekend van een man die binnen een productomgeving drie
weken lang met een balk op zijn schouder heeft rondgelopen. In de kantine
circuleerden weddenschappen over de vraag hoelang het zou duren voordat hij
daarop zou worden aangesproken. Ik stel me dit balkgesprek als volgt voor: Voorman
:
´Wat sjouw je?´ Medewerker
:
´Een balk.´ Voorman
:
´Dat bedoel ik niet. Wat sjouw je?` Medewerker
: ´Wat ik draag?´ Voorman
:
´Ik ben niet aan het psychologiseren!´ Medewerker
:
´Ik vast ook niet.´ Ik sjouw een balk.´ Voorman
:
´Waar naar toe, is de vraag.´ Medewerker
:
´Is dat de vraag?´ Voorman
:
´Ja, dat is de vraag.´ Medewerker
: ´Ik leg het af.´ Waarop zich een gesprek
ontspint over balk en splinter en het belang van aandacht. Als de ander
mij waarneemt word ik bevestigd in mijn bestaan. Ik
groet u allerhartelijkst. drs.
Bert den Boer |
|
|
|
|
