|
Terraswijsheden
Mijn zoon
volgt mijn aanwijzingen voor het recept van een heerlijke dressing voor een
salade getrouw. ´Wat veel olie, twee lepels nog wel´; mompelt hij,
ondertussen een grote soeplepel volgietend. Ik kan nog net ingrijpen en
verduidelijken dat twee eetlepels meer in de lijn ligt. Dit voorval doet me
denken aan de vaste gast die de ober bij zijn tafel roept. ´Wilt u de soep
eens proeven.´ ´Maar meneer, die soep smaakt toch al
20 jaar hetzelfde´, sputtert de kelner tegen. De man dringt aan, waarop de
ober de lepel wil pakken en erachter komt dat deze er niet ligt. De wereld
zit vol misverstanden en hoe krijg je dat op een leuke manier op tafel?!
Mijn brugklasdochter en ik
zoeken een plek op het terras. Het is zaterdag en druk. Dichtbij zitten drie
vrouwen aan een tafel en onbewust van hun omgeving zijn ze in druk gesprek
gewikkeld. We hebben niet alleen pontificaal uitzicht op een groot stuk
onbedekte onderrug en een duidelijk zichtbare string, ook het gesprek dringt
zich onwillekeurig op. ´Ik voel me best vaak onzeker. En juist dan weet ik
niet welke kleren ik aanmoet. Ik heb echt heel verschillende combinaties,
maar dan weet ik het gewoon even niet. Jij draagt trouwens altijd wat leuks.
Ik heb met jou nou nooit dat iets je niet staat.´ Het is een welgemeend
compliment, waarop de aangesprokene, een stevige vrouw, meteen inhaakt: ´Ja,
maar daarmee compenseer ik natuurlijk iets anders, begrijp je´. En juist op
dat moment neemt ze een smakelijke hap. Instemmend geknik is haar deel. Het
gesprek kabbelt door. Ik kan het niet helpen dat ik gefascineerd raak door de
openhartige wijze waarop gevoelens worden gedeeld. Voor mijn ogen zie ik hoe
de openheid van de een leidt tot de bekentenis van de ander. Vanuit ervaring
- door schade en schande wijs geworden - weet ik dat wat mij
triggert juist het thema is van de ander. Vanuit eigen twijfel niet benoemen
zorgt voor afdwalen; terwijl durven verdwalen, zorgt voor aankomen. Als ik me als coach bij iemand
afvraag of ik de ander wat te bieden heb, blijkt dat in dit geval het thema
van de ander: Presteer ik wel genoeg? Voldoe ik in mijn functie? Het is
altijd weer een spannende exercitie om dergelijke gedachtes en emoties aan te
kaarten. Opluchting en een boeiend gesprek zijn meestal het resultaat. Zet jezelf in als instrument, benoem
hardop je eigen onzekerheid en emoties en het effect is dat de ander dan tot
de kern komt. Een
collega noemt dit de techniek van de achtbaan. Je weet bij deze
kermisattractie nooit precies wat je overkomt. Je kunt het proces niet
halverwege verlaten en onderweg kan van alles gebeuren.
Mijn dochter gniffelt. Jongens in
haar klas hebben het ook over andere onderwerpen dan de meiden onder elkaar.
De drie vrouwen verlaten het terras. . Ondanks de volle tassen, bezorgt hun
gewichtige gesprek ze een onbezorgde lichte tred.
Bert den Boer
drs. Bert den Boer
Werkenmondestraat 1
3312 JV Dordrecht
tel. 078 6142690
fax 078 6319227
tel. mobiel 06 28430164
e-mail: b.bdb@worldonline.nl
website: http://www.bbdb.info
|
