|
|
|
|
|
|
|
Leeswijzer 19.08.09 Inleiding
van Bert den Boer 19.08.09 “Leeswijzer” Nieuwste
Column |
|
|
We
zijn weer thuis: krimp, afnemende krimp, in het dal, vragen over de diepte
van het dal. Het doet me denken aan de volgende uitspraak: Vraag
een econoom nooit te voorspellen hoe laat het over een uur zal zijn, want dat
haalt hij niet in die tijd. Geef
mij dan voor even nog een ontspannende avond Zomergasten met Carice van Houten waarin de wetenswaardigheden van het
leven via allerlei filmfragmenten de revue passeren. Mijn onderstaande column
draagt nog vakantiesporen, evenals de tekst over Cuba op mijn website onder
recente column http://www.bbdb.info. Veel
leesplezier en hartelijke zomergroet, Bert den Boer
|
|
|
Reisgidsen
zijn rare fenomenen. Ze geven tips over wat je zeker moet zien. Doordat
gidsen vaak dezelfde inhoud delen, bepalen zij de bestemming van veel
toeristen. Het lijkt me een interessant experiment als reisgidsen een
willekeurige plek ergens ter wereld aanduiden als the place to be.
Een simpel voorbeeld: de eerste rotonde. Na een aantal jaar is die plek een hotspot compleet met restaurants,
hotels, een jaarlijkse evenementenkalender, straten vol souvenirs
(sleutelhangers, namaakreplica´s, rotondekwartetten, dvd´s met bloedstollende
en romantische rotondefilmfragmenten tot de top 10 van ´s werelds meest
unieke exemplaren). Een hebbedingetje voor frivole verzamelaars is een
pikante kalender met rotondemissen, terwijl de serieuze collectioneurs azen
op een in beperkte oplage verschenen historische rotondegids. Vergeet vooral
niet de rotonderondleidingen, opgeleukt met tal van anekdotes. En voor de
avontuurlijke backpackers - aan alles wordt gedacht
- is een bungeejump mogelijk met het midden van de
rotonde als landingsplaats. Mijn
vakantieherinneringen zijn meestal verbonden met andersoortige boeken dan
reisgidsen. Als het om lezen gaat, bevind ik me figuurlijk gesproken in het
gelukkige gezelschap van vrouwen, want lezers zijn vrouwen; zo blijkt uit tal
van onderzoek. Het plezier alleen al om vooraf te bepalen welke boeken je
meeneemt. Kleding en uitrusting komen na de boekenselectie. Soms wissel ik
tips uit om zo verrast te worden door onbekende schrijvers, al weet je nooit
wat een ander van dat ene voor jou geweldige boek
zal vinden. De uitspraak: ´Dit moet je lezen´, is altijd persoonlijk
gekleurd. Tijdens
het lezen heb ik een bepaalde - gelukkig onschuldige - eigenaardigheid
ontwikkeld. Aansprekende passages krijgen een vouwtje op de betreffende
pagina. Zoals in het boek Joe Speedboot van
Tommy Wieringa, waarin een treffende beschrijving
staat over omgaan met veranderingen: ´Ziedaar wat er gebeurt wanneer er op
een dag iemand langskomt om je wereld een keer of tienduizend te vergroten:
paniek... Ik was opgelucht en teleurgesteld dat hij zo vlug opgaf.´ En zo is De schaduw van de wind van Carlos Ruiz Zafón
voor mij voor altijd verbonden aan Trinidad, waar ik me een dag of wat niet
kon losmaken van dit verhaal. Overigens een boek dat ik lang niet wilde
lezen, omdat iedereen in mijn leesomgeving vond dat ik dat ´moest´ lezen.
Mijn leesvouw: ´… dat er maar weinig dingen zijn die zo´n stempel op een
lezer drukken als het eerste boek dat zich werkelijk een weg baant naar het
hart. Die eerste beelden, de echo van de woorden die we
denken achter ons gelaten te hebben, vergezellen ons een leven lang en
beitelen een paleis in ons geheugen waar we vroeg of laat - het maakt niet
uit hoeveel boeken we lezen, hoeveel werelden we ontdekken, hoeveel we leren of
vergeten - naar zullen terugkeren.´ Voor mij herkenbaar en het maakt me
nieuwsgierig. Voor
wie dit leest: welk boek en welke passage komt in je op? Laat het me weten! |
|
|
|
|
