|
|
|
|
|
|
|
Decemberverlangen Als de tijd vliegt
is dat een teken van inspiratie. Begin deze maand volgde ik een tijdloze
tweedaagse, verzorgd door Wibe Veenstra. Een tweedaagse waarin verhalen in
een begeleidingscontext werden geplaatst. Goed vertelde verhalen pakken je en
raken je vooral als ze aansluiting vinden bij je eigen verhaal. Aansprekende
verhalen die bijblijven, zo ontdekte ik opnieuw, raken de diepere laag van
verlangen. Nu heeft
elke maand iets eigens en volgens mij is december bij uitstek de maand van
het verlangen. Deze maand biedt de mogelijkheid van afronding, het opmaken
van de jaarbalans; zowel geestelijk als financieel. Al lijkt dat laatste op
dit moment te overheersen. De verkiezing van December
biedt de mogelijkheid terug te blikken op dat wat was en stil te staan bij
goede voornemens. Is het niet de filosoof Søren Kierkegaard die heeft gezegd dat het
leven voorwaarts geleefd en achterwaarts begrepen dient te worden? Het opmaken
van de balans is vanzelfsprekend persoonlijk gekleurd vanwege heuglijke festiviteiten
of pijnlijke herinneringen. Je kunt terugkijken op wat je hebt gekregen op de
wijze zoals ´Wat
is genoegen? Wat is verlangen vieren? Het is het vermogen om op je bestemming
te zijn. Het is gaan staan en dan terugkijken. Genieten, je omdraaien en
kijken. Je ziet dan welke weg je hebt afgelegd en wat daarvoor is gebeurd. Ik
gebruik graag het beeld van fietsen op een vals plat. Het lijkt net of je
niet stijgt. Toch voelt het moeizaam, en dat is een goed teken. De beloning
is dan afstappen. Dan kijk je terug in het dal, om vast te stellen dat je
toch al veel hebt bereikt. ‘Moet je kijken wat wij hebben gepresteerd!’ En soms
verlang je pijnlijk naar iets wat er niet meer is en het kost meestal meer
moeite om het gemis aan te nemen en te accepteren, dan blij te zijn met wat
anderen je hebben gegeven. De laatste
weken van december gun ik iedereen de tijd om tijd te nemen en na te denken. Even
niets doen. Het is zo´n maand van af en toe staren. Staren als manier om
losse eindje een plek te geven. En wie weet kom je tot verrassende
ontdekkingen. Het is toch mooi als je zoekt naar een speld in een hooiberg en
eruit komt met een boerenmeid, al is dit misschien een wat mannelijke manier
om iets duidelijk te maken. Met andere woorden: als je vindt wat je zocht,
heb je misschien niet goed gezocht. Ik wens mijn
lezers een mooie afronding. Bert den Boer |
|
|
|
|
