|
|
|
|
|
|
|
De omweg is een snelweg ´Optimisme,
wat is dat?´ ´Ach zo heet
de waanzin vol te houden dat alles goed gaat, als alles verkeerd gaat.´ Dit citaat
van de Franse filosoof en schrijver Voltaire kom ik
tegen tijdens mijn bureauopruiming. Met in mijn achterhoofd mijn 16-jarige
dochter, die als ze het even niet ziet zitten mij luid en duidelijk te
verstaan geeft dat positief opbeurende woorden in dit soort gevallen echt
nergens op slaan, een tot nadenken stemmend citaat. Optimisme en pessimisme
zijn vaak voorkomende tegenpolen. Op individueel niveau is ieder van ons best
gelukkig, zodra we breder kijken slinkt dat gevoel. In de psychologie noemen
ze dit de attributietheorie. Succes dank je aan jezelf, als ´t tegenzit ligt
dat aan de ander. Dat inzicht helpt je in ieder geval om over jezelf
optimistisch te blijven. Of is dat te optimistisch gedacht? Schrijven
helpt om weg te gooien. Dit citaat kan in de papierbak, net zoals alle
documentatie die een maand niet is gelezen onder het motto: nu niet, dan
nooit. Opruimen lucht op, de achterliggende decembermaand stond in het teken
van overzicht en ordening. Op allerlei vlak, van overdenkingen tijdens de
kerstmis tot de woordspelingen in oudejaarsconferences. Doe-het-zelfzaken
stonden vol klussers die iets af wilden maken en in uitpuilende sauna´s vond
een laatste reiniging plaats. Alle media lieten de hoogtepunten van het
nieuws de revue passeren naast overzichten van favoriete films, boeken,
muziek en opvallende figuren. Een en al opruiming, en ook allemaal voorbeelden
van grip op de zaak, houvast. Zoals het jaarlijkse ritueel van de
oudejaarsstaatsloterij. Omdat je elk jaar meedoet, doe je ook dit jaar weer
mee, terwijl je weet dat de kans om te winnen net zo groot is als een
toevallige ontmoeting in China met dezelfde Chinees die je tegenkwam in
Amsterdam. Het doet je in ieder geval beseffen dat je het gewoon weer zelf
zult moeten doen. Optimistischer geformuleerd: nieuwe kansen liggen voor ons.
Ja, een nieuw maagdelijk jaar - versterkt door de sneeuwval - ligt voor ons.
Als kind was ik teleurgesteld, omdat er naar mijn gevoel niet echt wat
veranderde, terwijl ik daar wel op rekende. Op school kwam je snel weer in
hetzelfde ritme, met voetballen lukte die ene passeerbeweging nog steeds
niet. Dat ene meisje zag je nog steeds niet staan. Hoezo een nieuw jaar? Alleen gaat
het komend jaar natuurlijk niet precies gaat lijken op dat wat was. Laten we
ons dingen voornemen, zodat we ook daar weer vanaf kunnen dwalen. Wie geen
doel heeft kan niet dwalen en in dat verdwalen zit vaak het onverwachte. De
omweg blijkt een snelweg, in verdwalen kom je dingen tegen op je pad die het
leven de moeite waard maken. Die ene ontmoeting, die bijzondere opdracht,
nieuwe samenwerking. Of, zoals ik op een nieuwjaarskaart van een van mijn
beste vrienden las: Geluk sluipt naar binnen langs een deur waarvan je niet
wist dat je die opengelaten had. Veel dwaalplezier.
Bert den Boer |
|
|
|
|
