|
Voor
meer (schaak)nieuws en (schaak)columns www.tomsschaakboeken.nl |
|
|
Associatiedwang Volgens Irvin D. Yalom, psychiater en schrijver,
komen vier soorten zorgen vooral aan bod tijdens therapie: de dood,
eenzaamheid, de zin van het leven en vrijheid. Het advies- en trainingsvak biedt ook de mogelijkheid om regelmatig stil te staan bij
de zoektocht naar betekenis. Tijdens coaching,
workshops (zoals over verlangen), trainingen met aandacht voor de persoon in
de rol en in pauzetijd tijdens bijeenkomsten, overigens niet te onderschatten
zo belangrijk. Als het bijvoorbeeld gaat over timemanagement - en
persoonlijke effectivitijd - kom je uit bij de
vraag waar je als professional en persoon voor wilt staan en wat dat betekent
voor de invulling van de rollen die je uitoefent in je leven. Een drukke baan
met veel overwerk kan wringen. Wat vind je belangrijk? En hoe organiseer je
dat? Hoe krijg je tijd voor niet dringende zaken die belangrijk zijn
(aandacht voor relaties, ontspanning, planning, nieuwe mogelijkheden
onderkennen, visieontwikkeling). Als het gaat
over zingeving komt het soms voor dat iemand uitsluitend over werk begint te
praten en zo zijn levensloop inkort tot een loopbaanoverzicht. In dat soort
gevallen betrap ik me op een bijzondere afwijking in de vorm van allerlei
boektitels die als hinderlijke pop-ups boven komen
drijven. Onontkoombaar schiet het werk van Milan Kundera
door mijn hoofd: Onwetendheid, De
ondraaglijke lichtheid van het bestaan, De traagheid, Onwetendheid,
Identiteit. En vooral Het leven is elders. Mijn
associatiedwang kent geen voorkeur. Bij een verbouwing die op handen is, komt
Kees van Kooten me voor de geest met zijn onuitwisbare verhaal over hoe het
mis kan gaan met het inhangen van een kattenluikje. Het heeft heel veel
verbouwingsplannen in de kiem gesmoord. Bij drammerige types denk ik aan The World according
to Garp van John Irving, waarbij ik Garp vervang
door de naam van de persoon in kwestie. Als ik zie dat iemand moeite heeft om
contact te maken denk ik aan het ontroerende verhaal van de man die in De asielzieker van Arnon Grunberg heel
ver gaat om toch maar bij iemand te mogen blijven. Bij indringende keuzes
komt Chaim Potok langs
met Het leven van Asjer
Lev, over een Joodse jongeman die voor het
dilemma staat of hij vanuit zijn traditie en milieu naaktportretten mag
schilderen. Bij groepen die inhoudelijk op allerlei details ingaan, betrap ik
mezelf op een grimas die wordt veroorzaakt door opborrelende gedachten over
de leraar Wilt in de boeken van Tom Sharpe. Hij raakt op een technische school in allerlei
absurde situaties verzeild. Als ik twijfel aan het waarheidsgehalte van wat
wordt verteld, schuift tegenwoordig een dodo met Boudewijn Büch aan. Soms zie ik
mensen bevreemd kijken als ik glimlachend zit te luisteren. Waar denkt die
man aan, hangt als tekst in een stripballon levensgroot boven hun hoofd.
Associatiedwang, ben ik daar alleen mee behept of is het een wijdverspreid
fenomeen? Wie herkent zich? En zijn er ook zorgverzekeringen die ter
compensatie de aanschaf van boeken (en dvd´s niet te vergeten, da´s weer een
ander verhaal…) vergoeden? Bert den Boer
|
|
|
|
|
